Ummukkulusu

ഏന്തുന്നു ഭാരിച്ച ചുമടുകൾ താങ്ങിത്തളർന്നും വീഴും മുൻപ് തണൽ തേടിത്തളരുമീ ദേശാടനത്തിലൊരു പിൻവിളി , ഓർമ്മക്കുടീരങ്ങൾ വിരഹമായ് കാർമേഘമായ് പെയ്യുന്നു. ചേറിൽ നീറിപ്പഴുത്ത പാദങ്ങളായി പണി ചെയ്യ്തു തീർത്തൊരാ പുഞ്ചവയലുകൾക്കപ്പുറം നടുനീർത്തിയൊരുനാൾ സ്വപ്നം പോൽ ഏറ്റു പാടുവാനുണ്ട് ഗാനമായ് ജാതി ചുമരുകൾ തുളച്ചു കേറും നാദങ്ങൾവഴി നീളെ അറുത്തു പൊട്ടിച്ചു അതിർവരമ്പുകൾ ചോര ചിന്തിയ വഴികളിൽ ഒരു പുല്ലാങ്കുഴലുപോൽ ഏന്തി നിൽക്കുന്നു ഭൂമിയിൽ വിപ്ലവ സ്മാരകം.