എന്താ മോളെ മാല എടുത്തില്ലേ…

4731 Views

ചേട്ടാ ആ മാല ഒന്ന് എടുക്കോ..

ഏതാ…. ഇതാണോ..?

അല്ല അതിന് അപ്പുറത്ത് ഉള്ളത്….

ആ അത് തന്നെ…

ഇത് എത്ര പവനാ…..

മൂന്ന് പവൻ..

സെയിൽസ് മാൻ കൊടുത്ത മാല നോക്കുന്നതിനിടയിൽ നിത്യയുടെ കൈയിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് പിച്ചി കൊണ്ട് കാവ്യ ചോദിച്ചു…

ചേച്ചി എനിക്കും ഒരു വള എടുത്തോട്ടേ എന്ന് ഞാൻ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചോട്ടെ

നിത്യ മാലയിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ വ്യഗ്രതയോടെ പിൻവലിച്ച് കാവ്യയെ ദയനീയമായി നോക്കികൊണ്ട് പതിയെ ഒന്ന് മൂളി…

ജുവലറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ ഇരുന്നു കാശ് ഒരു തവണ കൂടി എണ്ണി തിട്ടപെടുത്തുന്നതിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു രാഘവൻ നായർ .

അവൾ അച്ഛന്റെ അടുത്തെത്തി ആഗ്രഹം പറഞ്ഞതും തുടർന്ന് തുളുമ്പുന്ന കണ്ണുകളോടെ പിണങ്ങികൊണ്ട് കാവ്യ ജുവലറിയുടെ

വാതിലിന്റെ അരികിലേക്കു മാറി നിന്നതും നിത്യ മിഴി വെട്ടാതെ നോക്കി ഇരുന്നു

എന്താ മോളെ മാല എടുത്തില്ലേ…

എന്തിനാ അച്ഛാ അവൾ പിണങ്ങിയത്

അവൾക്കും ഒരു വള വേണം എന്ന്..

എന്നാ അവൾക്കും ഒരു വള വാങ്ങിക്കാം എനിക്ക് അതിൽ കുറവുള്ളത് മതി. അവളുടെ കുറെ നാളായിട്ടുള്ള ആഗ്രഹമാണ് ഒരു വള വേണമെന്ന്

മോൾക്ക് അറിഞ്ഞൂടെ ചെക്കന്റെ വീട്ടുക്കാർക്കു അച്ഛൻ കൊടുത്ത വാക്കാണ് ഈ ഇരുപത്തഞ്ചു പവൻ… അതു തന്നെ തികയ്ക്കാൻ അച്ഛൻ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നത് മോളും കാണുന്നില്ലേ .എല്ലാവരും കൂടി അച്ഛനെ വിഷമിപ്പിച്ചാൽ ഞാൻ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഇറങ്ങി പോകും…

രാഘവൻ നായർ തന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളും മുഖത്തെ വിയർപ്പിന്റെ കൂടെ മുണ്ടിന്റെ തലപ്പിൽ തുടച്ചു . എന്നിട്ട് മേശയ്ക്കു മുകളിൽ കിടന്നിരുന്ന മാല കൈയിൽ എടുത്ത് കൊണ്ട് സെയിൽസ്മാനോട് ചോദിച്ചു.

ഇത് എത്ര പവനാ

മൂന്ന് പവൻ ….

ഇതും കൂടെ ആയാൽ ഇരുപത്തഞ്ചു തികയോ…

ആ തികയും…

എന്നാ ഇത് എടുത്തോളൂ …. ഇത് പോരെ മോളെ…

ഉം മതി……

പാതി മനസോടെ നിത്യ ഒന്ന് മൂളി

കൈയിൽ ഇരുന്ന പഴയ ബാഗ് നിത്യയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു കൊണ്ട് രാഘവൻ നായർ പറഞ്ഞു…

മോളും കൂടെ വാ.. വീട്ടിന്നു ഇറങ്ങുന്ന തിടുക്കത്തിൽ അച്ഛൻ അച്ഛന്റെ കണ്ണട എടുക്കാൻ മറന്നു

ബില്ലിലെ ചെറിയാക്ഷരങ്ങൾ ഒന്നും അച്ഛന്റെ കണ്ണിൽ പിടിക്കില്ല…

ബില്ലു അടക്കുന്നതിനായി കൗണ്ടറിൽ എത്തിയപ്പോൾ ബിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ജോസേട്ടൻ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചു

മറ്റന്നാൾ അല്ലെ രാഘവേട്ടാ കല്യാണം…

ആ അതെ…

എന്നിട്ട് എന്താ സ്വർണ്ണം എടുക്കാൻ ഇത്ര വൈകിയേ..

ഒന്നും പറയണ്ട ജോസേ.. സൊസൈറ്റിന്നു ലോൺ പാസാവാൻ താമസിച്ചു ….

ബില്ലിലെ തുക അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു നിത്യ കാവ്യയ്ക്ക് അരികിലേക്കു നടന്നു…

മുഖം വീർപ്പിച്ചു നിന്നിരുന്ന കാവ്യയുടെ കവിളുകൾ തലോടി കൊണ്ട് നിത്യ ചോദിച്ചു

അല്ല ചേച്ചിയുടെ അനിയത്തി കുട്ടി കരയാണോ..

മോൾക്കും ഒരു വള കൂടി വാങ്ങാൻ അച്ഛന്റെ കൈയിൽ ഇപ്പോ പൈസ ഇല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ മോളെ .. ഇനിയും മോള് ഇത് പറഞ്ഞു അച്ഛനോട് വാശി പിടിച്ചാൽ അച്ഛനും വിഷമാവുംട്ടാ….

മോൾക്കു അറിയാലോ മോൾടെ കണ്ണ് നിറയുന്നതാ നമ്മുടെ അച്ഛന് ഏറ്റവും സങ്കടം. മോള് ആ കണ്ണൊക്കെ ഒന്ന് തുടച്ചേ …. കടയിലെ എല്ലാവരും മോളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു…

കടയിലെ മറ്റുള്ളവർ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസിലാക്കിയപ്പോൾ അവൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു നിത്യയുടെ മുന്നിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു…

അന്ന് രാത്രി ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും അത്താഴം കഴിക്കാനായി രാഘവൻ നായർ ഉമ്മറത്തു നിന്ന് വന്നില്ല… അച്ഛനെ തിരക്കി നിത്യ ഉമ്മറത്ത് എത്തി.

എന്താ അച്ഛാ അത്താഴം കഴിക്കാൻ വരാത്തെ…

അച്ഛന് വേണ്ട മോളെ .. കാവ്യ കിടന്നോ.

ഉം…..അവൾ ഉറങ്ങി….

അവൾ വല്ലതും കഴിച്ചോ മോളെ…

അവൾ ഒന്നും കഴിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല….

ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ തിണ്ണയിലേക്കു ചാരി ഇരുന്ന് കൊണ്ട് രാഘവൻ നായർ പറഞ്ഞു..

നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കാര്യമായി ഒന്നും സമ്പാദിക്കാൻ അച്ഛനെ കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞില്ല … അമ്മ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ആ സ്ഥാനത്തു നിന്ന് ഈ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നിനക്ക് നോക്കേണ്ടി വന്നു. .. അത് കൊണ്ട് തന്നെ മോളെ മര്യാദയ്ക്ക് പഠിപ്പിക്കാൻ പോലും അച്ഛനെ കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞില്ല…… ഇന്ന് കാവ്യ ഒരു അരപവൻ പൊന്നിന് വേണ്ടി അവിടെ വെച്ച് കരഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ നിന്ന എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ അച്ഛൻ വളരെ ചെറുതായി പോയ പോലെ തോന്നി. അത് കൊണ്ടാണ് അച്ഛൻ അവളെ വഴക്കു പറഞ്ഞത്..

അത് അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടത് വലിയ ആഗ്രഹമായത് കൊണ്ട് ഒന്നുമല്ല…. ഇപ്പോഴും അച്ഛന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെ മനസിലാകുന്നില്ല എന്നോർത്തപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അച്ഛന്റെ പിടി വിട്ടു പോയി…. അല്ലെങ്കിലും മക്കളുടെ ഏതൊരു ആഗ്രഹവും ഒരു അച്ഛനും അമ്മക്കും അവർക്ക് അർഹതയില്ലാത്തതായോ അത്യാഗ്രഹമായോ തോന്നാറില്ല …

പലപ്പോഴും പണത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് കൊണ്ട് അവരുടെ ചില ആഗ്രഹങ്ങൾ നേടി കൊടുക്കാൻ കഴിയാറില്ല. ആ നിമിഷമാണ് ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ മനസ്സുകൊണ്ട് എല്ലാ അച്ഛനും അമ്മയും മക്കൾക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റു പോകുന്നത്… ആ വേദന പറഞ്ഞാൽ തീരാത്തതാണ് മോളെ

ഇടറുന്ന സ്വരത്തോടെ രാഘവൻ നായർ ഇത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തി….

അച്ഛനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് നിത്യ പറഞ്ഞു…

എന്തിനാ അച്ഛൻ ഇത് പറഞ്ഞു വേദനിക്കുന്നത്… അവൾ കുട്ടി അല്ലെ .. ഇപ്പോഴത്തെ വാശി തീരുമ്പോ ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു അവളെ മനസിലാക്കികൊള്ളാം.. അച്ഛൻ വന്നു അത്താഴം കഴിച്ചെ… ഞാൻ അവളെയും വിളിക്കാം

കണ്ണീരിന്റെ നനവിനും അപ്പുറം സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴത്തോടെ ആ വീട്ടിലെ ആ ഒരു ദിവസം അവസാനിച്ചിരുന്നു …

കല്യാണദിവസം

എല്ല ചടങ്ങുകളും കഴിഞ്ഞു സുമംഗലിയായി നിത്യ ….. കതിർ മണ്ഡപത്തീന്ന് ഇറങ്ങി…. ആ നിമിഷം മുതൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം തിരഞ്ഞത് കാവ്യയെയാണ്….

തന്റെ അനിയത്തിയുടെ ഏറെ നാളത്തെ മോഹത്തിനായി

ബന്ധുക്കളിൽ ആരോ സമ്മാനിച്ച ഒരു വള ആരും കാണാതെ നിത്യ കൈയിൽ കരുതിയിരുന്നു….

ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച ആ വള കാവ്യയുടെ കൈയിൽ ഇട്ടു കൊടുത്തിട്ട് …നിത്യ കാവ്യയോട് പറഞ്ഞു…

മോളുടെ ഏറെ നാളത്തെ ആഗ്രഹം ഈ നിമിഷം സാധിച്ചു… പക്ഷേ അന്ന് ഈ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു തരാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ പേരിൽ ഒരുപാട് വേദനിച്ച നമ്മുടെ അച്ഛന്റെ മനസ്സ് .. മോൾ ഇനി കാണാതെ പോകരുത്…. ഇനി ഇതെല്ലം പറഞ്ഞു തരാൻ ഈ വീട്ടിൽ ഇനി ചേച്ചി ഇല്ല…. ഇത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകളുമായി കാവ്യയെ കെട്ടി പിടിച്ചു കരഞ്ഞു…

അല്പസമയത്തിന് ശേഷം നിത്യ ….

ഓരോരുത്തരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു …..

ഇത്തിരി അകലെ ഇതെല്ലാം കണ്ട് മാറി നിന്നിരുന്ന അച്ഛന്റെ അരികിലേക്കു കാവ്യയും നിത്യയും ചെന്നു . ….

വാത്സല്യത്തിന്റെയും വേർപാടിന്റെയും അനർഘമായ നിമിഷങ്ങൾക്കു ശേഷം നിത്യ അച്ഛനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു എന്നേക്കുമായി ആ വീടിന്റെ പടികൾ ഇറങ്ങി… ഈ നിമിഷം മുതൽ പ്രായത്തിനും അപ്പുറമുള്ള പക്വതയും ഉത്തരവാദിത്വവും എനിക്ക് തന്നു കൊണ്ടാണ് ചേച്ചി തനിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് നടന്ന് അകലുന്നത് എന്നാ സത്യം കാവ്യ അപ്പോഴേക്കും തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു… …….

By
ശരത്

 

ഇവിടെ കൂടുതൽ വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ കഥകളും വായിക്കുക

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply