ഈ സായാഹ്നം നമുക്കായി മാത്രം – 50

2014 Views

aksharathalukal sayaanam namukai mathram

നിവ ഫോൺ കാതോട് ചേർത്തു …

” ഹലോ …….”

” ഹലോ …. എടീ .. ഇത് ഞാനാ ……… ജിജോ….”

” മനസിലായെടാ …. പറഞ്ഞോ ………”

” അത് …….” മറുവശത്ത് ജിജോ ഒരൽപം പരുങ്ങി …..

” എന്താടാ ……?”

” നീയിപ്പോ എവിടെയാ …. “

” ഞാനെന്റെ വീട്ടിൽ ……. എന്തേ …..?”

” അത് … എടി …… നിനക്ക് നമ്മുടെ കൂടെ പഠിച്ച ഷാനുവിനെ അറിയില്ലെ ….?”

“ആ … അറിയാം … അവനെന്തു പറ്റി …..?”

” ഏയ് … അവനൊന്നും പറ്റിയില്ല … പക്ഷെ ….”

മറുവശത്ത് ജിജോ കാര്യം പറയാൻ മടിച്ചു …

” എന്താടാ …..”

” അത് … അവൻ ഒന്നു രണ്ടു വീഡിയോസും ഫോട്ടോസും ഷെയർ ചെയ്തു ബോയ്സിന്റെ വാട്സപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ … “

നിവയെ ഒരു ഭയം ഗ്രസിച്ചു … അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു …

” അവനൊരു സൈറ്റിൽ നിന്ന് കിട്ടിയതാ … അതിലുള്ളത് നീയാണോന്ന് സംശയിച്ചാ അവൻ ഷെയർ ചെയ്തത് .. കണ്ടപ്പോ ഞങ്ങൾക്കും ……….” അവൻ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു ….

നിവ ത്തെട്ടിത്തെറിച്ചു പോയി … അവളുടെ കൈയിലിരുന്ന് ഫോൺ വിറച്ചു … ആ കണ്ണുകൾ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ് ചുവന്നു ..

” ഞാനത് നിനക്ക് വാട്സപ്പ് ചെയ്യാം … നീ കണ്ടു നോക്ക് … അത് നീ തന്നെയാണോന്ന് ……..” അവൻ അത്രയും പറഞ്ഞ് കോൾ കട്ട് ചെയ്തു …

നിവ ഫോൺ കാതോട് പിടിച്ച് മരവിച്ചിരുന്നു …

” വാവേ …… എന്താ …..” മയി അവളെ കുലുക്കി വിളിച്ചു …

അവൾ ശബ്ദിച്ചില്ല … ജീവനറ്റത് പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ ഇരുപ്പ് ….

മയി വേഗം നിവയുടെ ഫോണെടുത്തു … അവസാനം വന്ന കോളിന്റെ റിക്കോർഡ് എടുത്ത് പ്ലേ ചെയ്തു …

ആ സംഭാഷണ ശകലങ്ങൾ മയിയെ ഉടലോടെ പിഴുതെറിയാൻ പോന്നതായിരുന്നു .. അധികം വൈകാതെ ജിജോയുടെ മെസേജ് നിവയുടെ വാട്സപ്പിലേക്ക് വന്നു … മയിക്കതിന്റെ തമ്പ്നെയിൽ കണ്ടപ്പോഴേ ഏതാണെന്ന് മനസിലായി … കഴിഞ്ഞ ദിവസം മെയിൽ അയച്ചു കിട്ടിയ വീഡിയോസ് .. അവളത് തുറന്നു നോക്കാൻ പോലും പോയില്ല ..

” വാവേ …. ” അവൾ നിവയെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു … അവളൊരക്ഷരം ശബ്ദിച്ചില്ല … അവളുടെ ശരീരം തണുത്തു മരവിച്ചിരുന്നു …

ആ സമയം നിഷിൻ തന്റെ ഫോണും പിടിച്ച് സ്തംഭിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു …

തൊട്ട് മുൻപ് ഒരജ്ഞാതൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവനിലേക്ക് തീമഴയായി പെയ്തു …

കഴിഞ്ഞ ദിവസം മയിയെ വിളിച്ച അതേയാൾ തന്നെയാണതെന്ന് തോന്നി ..

” ഓവർ സ്മാർട്ട്നെസ്സ് വേണ്ടെന്ന് ഭാര്യയോടും ഭർത്താവിനോടും കൂടിയാ ഞാൻ വാൺ ചെയ്തത് … സൂചിമുനയിൽ കൊറുത്തത് നിന്റെ പെങ്ങളെയായിറുന്നു എന്ന് നീ മറന്നു പോയോ .. അത് മറന്നു കൊണ്ട് നീ പോളീസിനെ അറിയിച്ചുവെങ്കിൽ ഇനി നീ അവളെയങ്ങ് മറന്നേക്ക് … എന്നെ തകർത്തിട്ട് ഒറുത്തനും സുഖിച്ചു വാഴില്ല …………”

നിഷിൻ വെട്ടി വിയർത്തു …

അവനെഴുന്നേറ്റു മുറിയിൽ ലൈറ്റ് തെളിച്ചു .. ശരണിനെ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് മയിയുടെ ഫോൺ കോൾ വന്നത് ….

* * * * * * * * *

ഒരക്ഷരം ശബ്ദിക്കാതെ നിവ ചുമർ ചാരി ഇരുന്നു … തൊട്ടരികിൽ മയിയും ഹരിതയും … നിഷിനും നവീണും മുറിക്ക് പുറത്തായിരുന്നു ..

വരുന്നതെല്ലാം ഫേസ് ചെയ്യണമെന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചിരുന്നിട്ടും എല്ലാവരും തകർന്നു പോയിരുന്നു ..

ഒരു വീടിനെ തകർത്തെറിയാൻ പാകത്തിലുള്ള ബോംബാണ് വീണു പൊട്ടിയിരിക്കുന്നത് …

നിവയെ സമാധാനിപ്പിക്കുക എന്നതിനപ്പുറം ഹരിതയും മയിയും സ്വയം ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെയിരുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ..

നാളെ ….

നാളെ എന്നത് ഒരു വലിയ പ്രഹേളികയായി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു …

നാളെ … അതൊരിരുണ്ട ഗേഹമായി മാറുന്നു ….

ഒരായിരം സംവത്സരങ്ങൾ അതിവേഗം കടന്നു പോയി ,ഇതെല്ലാം വിസ്മൃതിയിൽ ലയിച്ചെങ്കിലെന്ന് ആ വീടിനുള്ളിലെ ഓരോ ജീവനുകളും വ്യാമോഹിച്ചു ..

” മോളെ …………” മയി മെല്ലെ വിളിച്ചു …

അവൾ ശബ്ദിച്ചില്ല … ഒന്ന് കരയുക പോലും ചെയ്തില്ല .. .. ഏതോ ഓർമകളിലേക്കാണ്ട് … അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം മറവിക്ക് വിട്ട് കൊടുത്ത് അവളിരുന്നു …

ഹരിതയുടെയും മയിയുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി …

രാജശേഖറും വീണയും ഒന്നുമറിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു … ഈ ഒരു രാത്രിയെങ്കിലും അവർ സമാധാനമായി ഉറങ്ങട്ടെയെന്ന് ആ മക്കളും മരുമക്കളും കരുതി …

* * * * * * * * *

മരണവീടിന് തുല്യമായിരുന്നു ‘ നീലാഞ്ജനം ‘ എന്ന ആ വീട് … .

എത്ര നിയന്ത്രിച്ചിട്ടും രാജശേഖർ ആൺമക്കളുടെ മുന്നിലിരുന്ന് വാവിട്ട് കരഞ്ഞു … ഒരേയൊരു മകൾ ….

താൻ താലോലിച്ചു വളർത്തിയ പൊന്നു മകളെ ഇനി മുതൽ ഈ ലോകം എന്ത് പേരിട്ട് വിളിക്കും ……?

വർണത്തിളക്കങ്ങളുടെ ചാരുതയിൽ മാത്രമേ തന്റെ മകളെ കാണാൻ താൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളു …

അവളെ കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോളെല്ലാം ഒരു വലിയ ആൾക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിൽ ഒരുപാട് പേരുടെ ആദരവുകളേറ്റു വാങ്ങി നിൽക്കുന്ന രൂപം തെളിഞ്ഞു വരാറുണ്ട് ….

എന്നെങ്കിലും യാഥാർത്ഥ്യമാകുന്ന സ്വപ്നമായിരിക്കുമതെന്ന് അയാളെന്നും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു … എന്നാലിപ്പോൾ … ആ വലിയ ആൾക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിൽ നിന്ന് അവൾ വിദൂരതയിലേക്ക് ഓടി മറയുന്നു …

വീണയും ഏതാണ്ട് അതേ അവസ്ഥയിൽ തന്നെയായിരുന്നു … കണ്ണുനീരടർന്നു വീണു ഗർഭപാത്രം പോലും മരവിച്ചു പോയി …

* * * * * * * * * * * * * * * *

സമയം മുന്നോട്ടു പോകുന്നതിനനുസരിച്ച് ആ വീട്ടിലേക്കുള്ള ഫോൺ കോളുകളുടെ എണ്ണവും കൂടി ..

ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്ന വ്യാജേനേ വിളിച്ചവർക്കും ഒരു തകർച്ചയെ ആഘോഷമാക്കാനായിരുന്നു ഉത്സാഹം …

മയിയിൽ നിന്ന് വിവരമറിഞ്ഞയുടൻ ചെങ്ങന്നൂർ നിന്ന് കിച്ച , സ്വാതിയേയും കൂട്ടി വന്നു .. അവർക്കൊപ്പം മയിയുടെ ചെറ്യച്ഛൻ ദേവനും ഉണ്ടായിരുന്നു .. യമുനയ്ക്ക് അന്ന് ലീവെടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല .. നാളെ അങ്ങെത്താമെന്നറിയിച്ച് യമുന അവരെ യാത്രയാക്കി …

ചേച്ചി ആവശ്യപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും കിച്ചയ്ക്കറിയാം ഈ സമയം ബന്ധുക്കളെന്ന പേരിൽ അടുത്തു കൂടുന്നവർ പോലും അവരെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് കൊല്ലുമെന്ന് … അവിടെയൊരു സഹായത്തിന് തങ്ങളെങ്കിലും വേണം …

നിഷിനേട്ടനും നവീണേട്ടനുമൊക്കെയുണ്ടായിട്ടും നിവയ്ക്കെങ്ങനെ ഇങ്ങനെയൊരു ചതിപറ്റിയെന്ന് കിച്ചയ്ക്ക് മനസിലായില്ല ..

അവർ വരുമ്പോൾ , ഹരിതയുടെ ഏട്ടൻ ഹരീഷും ഭാര്യയും ആ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു …

ഹരീഷിന്റെ പൊട്ടിത്തെറി കേട്ടുകൊണ്ടാണ് കിച്ചയും സ്വാതിയും ദേവനും കയറി വന്നത് …

” ആദർശ് … ആ തെണ്ടിയെ ഇനി വച്ചേക്കരുതളിയാ … നിങ്ങൾക്കെന്നോടൊരു വാക്കു പറഞ്ഞൂടാരുന്നോ … കൊന്നു കളഞ്ഞനേ ഞാനാ പട്ടിയെ …… ” ഹരീഷ് രോഷാകുലനായി …

സ്വാതിയും കിച്ചയും പരസ്പരം നോക്കി …

ദേവനെയും കുട്ടികളെയും കണ്ടപ്പോൾ , ഹാളിലിരുന്ന നിഷിനും നവീണും എഴുന്നേറ്റു വന്നു ….

ദേവൻ അവരിരുവരുടെയും കൈപിടിച്ച് മെല്ലെ തട്ടി … എന്തിനും കൂടെയുണ്ടെന്നൊരു ധ്വനി അതിലുണ്ടായിരുന്നു …

” അവർ മുകളിലുണ്ട് ……” നവീൺ പെൺകുട്ടികളോട് പറഞ്ഞു …

കിച്ചയും സ്വാതിയും കൂടി മുകളിലേക്ക് കയറിച്ചെന്നു … നിവയുടെ മുറിയിലായിരുന്നു എല്ലാവരും …

ആ കാഴ്ച ഹൃദയം പിളർത്തുന്നതായിരുന്നു …

കണ്ണൊന്നു ചിമ്മുക പോലും ചെയ്യാതെ ചുമർ ചാരി നിവ … തൊട്ടടുത്ത് മയിയും .. ആരും ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും കുടിച്ചില്ലെന്ന് ടേബിളിൽ തണുത്തിരുന്ന ചായക്കപ്പുകൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു …

” ചേച്ചി ………….” കിച്ചയും സ്വാതിയും കൂടി ചെന്ന് അവർക്കൊപ്പം ബെഡിലിരുന്നു …

മയിയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു തൂവി … ഓരോ തുള്ളി കണ്ണീരടരുമ്പോഴും മയി നിവയെ കൂടുതൽ ദേഹത്തോട് ചേർത്തു പിടിക്കുകയായിരുന്നു … ഒന്നുമറിയാതെ നിവയും ….

********** **

കിച്ചയും സ്വാതിയും രാജശേഖറിനെയും വീണയെയും ഹരിതയെയും കണ്ടു .. വീണയ്ക്കൊപ്പം ഹരിതയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത് …

എന്ത് പറഞ്ഞാണാശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടതെന്ന് അവർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു … മരണത്തെക്കാൾ വലിയ മൗനം ജീവശ്ചവമാകുമ്പോഴാണെന്ന് കിച്ചക്ക് തോന്നി …

അവരിരുവരും കൂടി അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു ….

അവിടെയൊരു സത്രീ അപ്പൂസിനെ കയ്യിൽ വച്ച് ഭക്ഷണം കഴിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു …

അവളെ കിച്ചയ്ക്ക് മനസിലായി ..

പ്രിയേച്ചി .. ഹരീഷേട്ടന്റെ വൈഫ് ..

” കൃഷ്ണദിയ ……” പ്രിയയും കിച്ചയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ..

ഒരിക്കലേ തമ്മിൽ കണ്ടിട്ടുള്ളു .. മയിയുടെ വിവാഹത്തിന് … പിന്നീട് കാണുന്നത് ഇന്നാണ് ….

” ഇവിടെയൊന്നും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല … മോൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തിട്ട് എന്തെങ്കിലും ണ്ടാക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാൻ .. പക്ഷെ അവൾ കഴിക്കുന്നൂല്ല …..” പ്രിയ പരാതിപ്പെട്ടു ..

കിച്ചയെയും സ്വാതിയേയും കണ്ടപ്പോൾ അപ്പൂസ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കൈനീട്ടി … അവൾക്കവരോട് അടുപ്പമുണ്ട് ..

” അയ്യോടി … നീ മറന്നില്ലല്ലേ ഞങ്ങളെ … ചേച്ചി ഇവളെയിങ്ങ് താ … ഞാൻ കൊടുക്കാം … എന്നിട്ടു ഞാനും കൂടാം കിച്ചണിൽ .. അങ്കിളിന് മെഡിസിനൊള്ളതാ ….” കിച്ച കൈനീട്ടി അപ്പൂസിനെ വാങ്ങി …

അവൾ ഉത്സാഹത്തോടെ കിച്ചയുടെ കൈയിലേക്ക് ചെന്നു …

സ്വാതി അപ്പോൾ തന്നെ പ്രിയയ്ക്കൊപ്പം കൂടി …

* * * * * * * *

വീണയുടെയും രാജശേഖറിന്റെയും ബന്ധുക്കളിൽ ചിലർ മാത്രം മുഖം കാണിച്ചു .. ചിലർ ഫോണിലൂടെ മാത്രം വിവരങ്ങൾ തിരക്കി …

പലർക്കും അമർഷമുണ്ടായിരുന്നു .. കൂടുംബത്തിന് ചീത്തപ്പേരായി എന്ന് ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും അവർ പറഞ്ഞു …

ഒരു പാട് പഴി കേട്ടത് നിഷിനും നവീണുമായിരുന്നു .. അവരത് മനസാ ഏറ്റ് വാങ്ങാൻ തയ്യാറായിരുന്നു … തങ്ങളുണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവൾ ചതിയിൽ പെട്ടു പോയെങ്കിൽ ആ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാൻ അവരും ആഗ്രഹിച്ചില്ല …

* * * * * * * * * * * *

രാജശേഖറിനെ നിർബന്ധിച്ച് കഞ്ഞി കുടിപ്പിച്ച് , മരുന്നു നൽകിയത് കിച്ചയും സ്വാതിയും കൂടിയായിരുന്നു ….

അതിനിടയിൽ ശരണിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അവിടുത്തെ ലോക്കൽ പോലീസ് സ്‌റ്റേഷനിൽ അവർ പരാതി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു …

വൈകുന്നേരത്തോടെ മയിയും ഹരിതയുമൊക്കെ എഴുന്നേറ്റു വന്നു … ഇനിയും തളർന്നിരിക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ലെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു …

മനസാനിത്യം കൈവിട്ടാൽ ഈ കുടുംബം ശിഥിലമാകുമെന്ന് ആ പെൺകുട്ടികൾക്കറിയാം …

കുട്ടികൾ വരാറായത് കൊണ്ട് പ്രിയ തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോയി …

കിച്ചയും സ്വാതിയും അവിടെയുണ്ടായത് ഹരിതയ്ക്കും മയിക്കും ഒരാശ്വാസമായി …

നിവയുടെ അവസ്ഥയായിരുന്നു എല്ലാവരെയും ഭയപ്പെടുത്തിയത് … എപ്പോഴോ ചുമരിൽ നിന്നൂർന്ന് ബെഡിലേക്ക് വീണവൾ ചുരുണ്ടു കിടന്നു ..

ആരൊക്കെ ശ്രമിച്ചിട്ടും കഞ്ഞി ഒരിറക്കു പോലും അവൾ കുടിച്ചില്ല … ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല …. ഒന്നു കരഞ്ഞതു കൂടിയില്ല …

അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പു തണുത്തുറഞ്ഞിരുന്നു …

അവളൊന്നു പൊട്ടിക്കരയുകയെങ്കിലും ചെയ്തെങ്കിലെന്ന് എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ചു …

വേണ്ടിവന്നാൽ അവളെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യാമെന്ന് നവീൻ തീരുമാനിച്ചു …

രാത്രി ……..

മയി നിവയെ സ്വാതിയെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ട് കുളിക്കാൻ പോയി ..

കിച്ച അപ്പൂസിന്റെയൊപ്പം ആയിരുന്നു .. ഹരിത വീണയുടെയടുത്തും …

സ്വാതി നിവയുടെ അരികിലിരുന്ന് അവളുടെ മുടിയിൽ മെല്ലെ തലോടി .. അവൾ മയക്കത്തിലായിരുന്നു ..

ബാത്ത് റൂമിൽ വെള്ളം വീഴുന്നതിന്റെ ഒച്ച കേൾക്കാമായിരുന്നു …..

പെട്ടന്ന് നിവ കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്നു തുറിച്ചു നോക്കി … അവളുടെ ശരീരം ഒന്ന് വെട്ടി … അടുത്ത നിമിഷം അവൾ എക്കി വലിച്ചു …

” നിവാ …. നിവാ …. എന്ത് പറ്റി … “

” ചേച്ചി … ഹരിതേച്ചീ ………. ” സ്വാതി ഉറക്കെ വിളിച്ചു …

നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിവയുടെ വായിൽ നിന്ന് നുരയും പതയും വന്നു .. അവളുടെ ചുണ്ടു കറുത്തു ….

” നിവാ …. നിവാ …..” സ്വാതി കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവളെ കുലുക്കി വിളിച്ചു …

നിവയുടെ കണ്ണ് തുറിച്ചു തന്നെയിരുന്നു .. കടവായിലൂടെ പതയൊഴുകി .. വിരലുകൾ മരവിച്ചു …

( തുടരും )

അമൃത അജയൻ

അമ്മൂട്ടി ..

 

അമൃത അയന്റെ മറ്റു നോവലുകൾ

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply