Skip to content

രുദ്രദേവം – 22

rudhradhevam novel

മാധവനും രാധയും സമ്മതം അറിയിച്ചു… അപ്പോൾ തന്നെ എൻഗേജ്മെന്റിന്റെ ദിവസം കുറിയിച്ചു…

ഇതൊക്കെ കേട്ട് ഒരു സൈഡിലേക്ക് മാറിനിന്ന ദേവുനെ രുദ്രൻ ശ്രദ്ധിച്ചു…. അവളുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷമില്ലായ്മ്മ അവനെ നോവിച്ചു

“നമുക്ക് ഞായറാഴ്ച നടത്താം… അപ്പോൾ എല്ലാരും ഫ്രീ ആയിരിക്കും ” മായയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ദേവുവിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റി

“ഞായർ എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഇനി രണ്ടുദിവസം മാത്രമല്ലേയുള്ളൂ “

” അതേ… നമ്മൾ പുറത്തു നിന്ന് ആരെയും വിളികണില്ലല്ലോ… എൻഗേജ്മെന്റ് കഴിഞ്ഞു മൂന്ന് മാസങ്ങൾക്കിടയിൽ കല്യാണവും നടത്താം “

“നിങ്ങൾക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ…? ” മായ ദേവൂനെയും രുദ്രനെയും നോക്കി ചോദിച്ചു

“ഇല്ല… ” ദേവുനെ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു

ദേവു എല്ലാരേയും ഒന്ന് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചെന്ന് വരുത്തി സമ്മതം അറിയിച്ചു…. രുദ്രന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ അവിടെന്ന് അകത്തേക്ക് പോയി …

അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് പഴയതൊക്കെ ഓടി എത്തി… ” എനിക്ക് നല്ലൊരു ഭാര്യ ആകാൻ പറ്റുമോയെന്ന് അറിയില്ല രുദ്ധേട്ടാ… കയ്പ്പേറിയ അനുഭവങ്ങൾ ഇപ്പോഴും എന്നെ വേട്ടയാടുവാ…. ഒരു പരീക്ഷണത്തിനു എന്റെ മനസ്സ് തയ്യാറല്ല… പക്ഷേ അച്ഛന് വേണ്ടി ഞാൻ എല്ലാത്തിനും നിന്ന് തരും… ” അവൾ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കട്ടിലിൽ വീണു

കുറേ കഴിഞ്ഞു കാർ പോകുന്ന ശബ്‌ദം കേട്ടിട്ടും അവൾ അതേ കിടപ്പ് കിടന്നു.. എപ്പോഴോ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു…

ഉറങ്ങി എണീറ്റു ചുറ്റും നോക്കി പതിയെ അവൾ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു മുഖം കഴുകി താഴേക്ക് പോയി

“അവൾക്കു ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കണ്ടേ ഏട്ടാ… “

“നാളെ പോകാം…. “

അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സംസാരത്തിനിടയിലാണ് ദേവു എത്തിയത്

“പുതിയത് ഒന്നും എടുക്കണ്ട… ഒരു പുതിയ സാരിയുണ്ട്… അത് ഇടാം ” ദേവു പറഞ്ഞതും അവർ പരസ്പരം നോക്കി

“മോളെ…. രുദ്രൻ പാവമാണ്… നിന്നെ ഒരിക്കലും അവൻ വിഷമിപ്പിക്കില്ലയെന്ന് അച്ഛന് ഉറപ്പുണ്ട്…. നീ പഴയതൊക്കെ ഓർത്തു വീണ്ടും വിഷമിക്കല്ല്… കഴിഞ്ഞതൊക്കെ വെറും ഓർമ്മകളാണ്.. നല്ലയോർമ്മകൾ ആണേൽ എന്നും സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കണം… ചീത്തയാണേൽ ഉപേക്ഷിക്കണം…. ആ ഓർമകളിൽ നീറി ജീവിക്കരുത്… “

അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു… ശരിയാണ്… നീറ്റൽ ഉണ്ടാക്കുന്നവയെ തുടച്ചു മാറ്റണം ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന്…. പക്ഷേ താൻ പലപ്പോഴും അതിൽ നിന്ന് തോറ്റു പോകുന്നു

“അവൾക്കു ഈ ബന്ധത്തിൽ ഒരു എതിർപ്പുമില്ല… ചെറിയ പേടി മനസ്സിൽ കാണും…. അത് ശരിയായിക്കോളും… നിങ്ങൾ മരുന്ന് കഴിക്കാൻ നോക്കിക്കേ ” കയ്യിൽ വെള്ളവും ഗുളികയുമായി രാധ മാധവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു

“എന്ത് മാത്രം മരുന്നാ….. എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് അസുഖം ഒന്നുമില്ലടോ “

“മര്യാദക്ക് കഴിച്ചോ മനുഷ്യാ… ” രാധ കണ്ണുരുട്ടിയതും മരുന്ന് പതുക്കെ കഴിച്ചു… അവരുടെ സംസാരവും സ്നേഹവുമെല്ലാം ദേവു നോക്കി നിന്നു

അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ദേവു ഓഫീസിൽ പോയില്ല…. ആദിയെയും പല്ലവിയും എൻഗേജ്മെന്റിനു ക്ഷണിച്ചിരുന്നു… ഓഫീസിൽ വേറെ ആരെയും ഒന്നും അറിയിച്ചില്ല

                    

രാവിലെ ദേവു അമ്പലത്തിൽ പോയി അവളുടെ ഇഷ്ടഭഗവാനായ കണ്ണനെ കണ്ടു തൊഴുതു…. അവളുടെ ദുഃഖവും, ആകുലതകളും കണ്ണന്റെ മുന്നിൽ അർപ്പിച്ചിട്ട് ശാന്തമായ മനസ്സോടെയാണ് വീട്ടിലേക്ക് പോയത്

വീട്ടിൽ എത്തിയതും പല്ലവി എത്തിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു… ദേവുനെ കണ്ടതും അവൾ ഓടി പോയി കെട്ടിപിടിച്ചു വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു…. ദേവുനെ ഒരുക്കാനായി മുറിയിൽ കൊണ്ടുപോയി..

വൈറ്റ് ആൻഡ് റെഡ് കോമ്പിനേഷനിലെ സാരി ആണ് അവൾ ഉടുത്തത്… അതിനു ചേരുന്ന ജിമുക്കിയും, ഒരു നെക്‌ലേസ്, കയ്യിൽ ഓരോ വളകൾ വീതം , ആഭരണങ്ങളായി അത്രമാത്രം… ലൈറ്റ് മേക്കപ്പ് ചെയ്തു അവളെ സുന്ദരിയാക്കി പല്ലവി

“ന്റെ ദേവൂസ് സുന്ദരി ആയല്ലോ ” ഒരുക്കി കഴിഞ്ഞതും അവളെ നോക്കി പല്ലവി പറഞ്ഞു

“അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ സുന്ദരിയല്ലേ “

ഒറ്റപുരികം പൊക്കിയുള്ള ദേവൂന്റെ ചോദ്യത്തിൽ പല്ലവി ചിരിച്ചു… അതെയെന്ന് തലയാട്ടി

അപ്പോഴേക്കും അവിടേക്ക് അച്ചു വന്നു… ദേവുനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കവിളിൽ മുത്തം കൊടുത്തു… ദേവു പല്ലവിയെയും അച്ചുനെയും പരസ്പരം പരിചയപ്പെടുത്തി… അവർ രണ്ടുപേരും വേഗം കൂട്ടായി

“എല്ലാരും വാ… അവർ എത്തി ” അച്ചുവിന്റെ അമ്മ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു പറഞ്ഞു

ദേവു പല്ലവിയുടെയും അച്ചുവിന്റെയും ഒപ്പം താഴേക്ക് നടന്നു… ഹാളിൽ അവർക്കായി ഒരുക്കിയ ഇരിപ്പിടത്തിൽ രുദ്രൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു….

റെഡ് ഷർട്ടും മുണ്ടും ആയിരുന്നു രുദ്രന്റെ വേഷം… കഴുത്തിലെ ഗോൾഡ് ചെയിൻ അവന്റെ ഭംഗി കൂട്ടി… അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് അവൾ അടുത്ത് പോയിരുന്നു….

മായ നൽകിയ “രുദ്രൻ ” എന്ന് കൊത്തിയ മോതിരം അവൻ അവളെ അണിയിച്ചു… “ദക്ഷ ” എന്ന എഴുതിയ മോതിരം അവൾ അവനെയും…

കുറച്ചുപേരെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് അവർ ഭക്ഷണം ഓർഡർ ചെയ്തിരുന്നു… ഉച്ച ആയപ്പോഴേക്കും അവർ എല്ലാരും കഴിച്ചു… രുദ്രന്റെ അടുത്താണ് ദേവു ഇരുന്നത്.. അവരുടെ അപ്പുറം പല്ലവിയും ആദിയും

ഇപ്പുറം അച്ചുവും അനുരാഗും ആയിരുന്നു

മക്കളുടെ സന്തോഷം കണ്ടു മാതാപിതാക്കളും സന്തോഷിച്ചു… കല്യാണതിയതി കുറിച്ചിട്ടാണ് എല്ലാരും പുറപ്പെട്ടത്… ഒന്നര മാസം കഴിഞ്ഞുള്ള തിയതിയാണ് കുറിച്ചത്…

                   

“നീ ഓഫീസിൽ പോകുന്നോ ” ദേവു തയ്യാറായി ഇറങ്ങിയതും രാധ ചോദിച്ചു

“അതേ രാധമ്മേ… ഇന്നും പോയില്ലേൽ എന്നെ പുറത്താക്കും ” ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു

“ഇന്ന് ഒരു ദിവസം കൂടെ ലീവ് എടുക്കാമായിരുന്നു… എൻഗേജ്മെന്റ് ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞതല്ലേയുള്ളൂ “

“ന്റെ അമ്മേ… അതിനു രണ്ടുദിവസം മുന്നേ ലീവ് എടുത്തില്ലേ… ഇനിയും പോയില്ലേൽ അയാൾ എന്നെ പുറത്താക്കും “

“നീ എന്റെ മോനെ കാണാൻ അല്ലേടി ഓടുന്നേ “

രാധയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടതും നടത്തം നിർത്തി അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു…

“ഉവ്വ…. സാറിനെ കണ്ടില്ലേൽ ഉറക്കം വരില്ലെന്നേ ” ഒറ്റകണ്ണടച്ചു ചിരിച്ചോണ്ട് പോകുന്നവളെ നോക്കി രാധ പുഞ്ചിരിച്ചു

ദേവു ഓഫീസിൽ എത്തിയതും ആദ്യം കണ്ടതു മയൂരിയെയാണ്… മയൂരി ദേവുനെ കണ്ടതും പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ടു രുദ്രന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് പോയി… ദേവു അത് കാര്യമാക്കാതെ പല്ലവിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു…

പല്ലവിയും ആദിയും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് അവൾ പോയത്

“സ്വർഗത്തിലെ കട്ടുറുമ്പ് ഞാനായേ… ” അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും അവർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി

“ആഹാ… കല്യാണപെണ്ണ് ഓഫീസിൽ വന്നോ? “

“പിന്നെ എന്റെ പണിയൊക്കെ നീ ചെയ്യുമോ? ” ആദിയെ കണ്ണുരുട്ടി അവൾ ചോദിച്ചു

“എന്ത് പണി… മൽഹാറിന്റെ ഓണർ അല്ലെ ന്റെ ദേവു മോൾ “

“മ്മ്… സർ കേൾക്കണ്ട…. ഞാൻ പോട്ടെ ജോലിയുണ്ട്… ” അവന്റെ തലയിൽ ഒരു കൊട്ട് കൊടുത്തു പല്ലവിയോട് പറഞ്ഞു അവൾ ക്യാബിനിൽ പോയി

അപ്പോഴാണ് രുദ്രന്റെ ക്യാബിൻ തുറന്ന് മയൂരി വന്നത്… അവളുടെ ഇടത് കൈ കവിളിൽ വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു ദേവു നിന്നു… ദേവുനെ കണ്ടതും അവളെ ദേഷിച്ചു നോക്കി മയൂരി നിന്നു… ദേവുവും ഒട്ടും കുറയ്ക്കാതെ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി

ജോലിയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു പോയ ദേവു എന്തോ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും ആദിയും പല്ലവിയും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി… അവളുടെ നോട്ടം പോയ സൈഡിലേക്ക് നോക്കിയതും കവിളിൽ കൈ വച്ചു നിൽക്കുന്ന മയൂരിയെ കണ്ടു…. അവളെ നോക്കി നന്നായി ചിരിച്ചു കൊടുത്തു….

രുദ്രന്റെ ക്യാബിൻ ഡോർ തുറന്ന സൗണ്ട് കേട്ടതും മയൂരി അവിടെന്ന് നടന്നു… ദേഷ്യം കൊണ്ടു വലിഞ്ഞുമുറുകിയ മുഖം കണ്ടതും അവൾ എന്തോ ഒപ്പിച്ചു കാര്യമായി രുദ്രന്റെയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി കൂട്ടിയെന്ന് ആദിയ്ക്ക് മനസിലായി

“രുദ്രാ… നീ അവളെ തല്ലിയോ? ” ആദിയുടെ ഗൗരവം നിറഞ്ഞ ചോദ്യം കേട്ടതും പല്ലവി അന്തിച്ചു നിന്നു

“അവൾക്കു തല്ല് കിട്ടാത്തതിന്റെ കുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നു… അത് തീർത്തു ” എല്ലാരേയും നോക്കി നിസ്സാരമായി അവൻ പറഞ്ഞു

“നന്നായി മോനെ… അവൾക്കു ഒന്ന് കൊടുക്കണമെന്ന് കുറേനാളായിട്ടുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹമാണ് ” രുദ്രന് കൈ കൊടുത്തു ആദി…. അപ്പോഴാണ് പല്ലവിയുടെ ശ്വാസം നേരെ വീണത്…. അവൾ അവനെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി

( ഹോ… ദേവ്യേ… ഇപ്പോഴാ ജീവൻ വന്നേ… അവളെ തല്ലിയതിനു ചോദിക്കാൻ പോയിരിക്കുന്നു… രണ്ടെണ്ണം കൂടെ കിട്ടേണ്ടത് ആയിരുന്നു… – പല്ലു ആത്മ )

“എന്തിനാ അവൾക്കു കൊടുക്കുന്നെ… അവൾ വല്ലതും ചെയ്‌തോ “

രുദ്രന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൻ പല്ലവിയെ നോക്കി… രുദ്രൻ ഇപ്പൊ എല്ലാം അറിഞ്ഞാൽ അവളെ ചുവരിൽ നിന്ന് വടിച്ചെടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

“ഡാ… “

“ഒന്നുല്ല രുദ്രാ… അവളുടെ അഹങ്കാരം കാണുമ്പോൾ ഒന്ന് കൊടുക്കാൻ തോന്നും.. “

“ഹമ്… അവൾക്കു എന്തൊക്കെയോ മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട്… “

“നീ എന്തിനാ തല്ലിയെ? ” അത് കേട്ടതും അവന്റെ കുറച്ചു മുന്നേ നടന്നത് ഓർത്തു

“സർ…. ” മയൂരിയുടെ വിളി കേട്ട് അവൻ ഫയലിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി

“യെസ് മയൂരി… “

“സർ എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാൻ… “

“എന്താണെന്ന് പറയു മയൂരി… എനിക്ക് വർക്ക്‌ ഉണ്ട്… “

” സർ അത് എനിക്ക്… ” പറയുന്നതിനോടൊപ്പം അവൾ അവന്റെ ചെയറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു…. അവളുടെ വരവ് കണ്ടു അവൻ സംശയിച്ചു നോക്കി

“എനിക്ക് സാറിനോട്….. ” പറയുന്നതിനൊപ്പം അവൾ അവന്റെ ചെയറിലേക്ക് മറിഞ്ഞു…. പെട്ടെന്ന് അവൾ വീണത് കൊണ്ടു അവനും മറിഞ്ഞു താഴെ വീണു

“ഇതെന്താ കാണിക്കുന്നേ…. എണീറ്റെ.. ” പുറത്തു വീണവളെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അലറി… അവൾ ഒന്നൂടെ അവന്റെ പുറത്തു അള്ളിപിടിച്ചു കിടന്നു…. അത് കണ്ടതും അവൻ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അവളെ തള്ളി… അവൾ തെറിച്ചു മാറി വീണു

“പന്ന മോളെ…. എന്നോട് നിന്റെ സൂക്കേടും കൊണ്ടു വന്നാൽ…. അരിഞ്ഞു കളയും ” വീണു കിടന്ന മയൂരിയുടെ കവിളിന് കുത്തിപ്പിടിച്ചു

ദേഷ്യം കൊണ്ടു വിറയ്ക്കുന്ന കവിളും ചുവപ്പ് പടർന്ന കണ്ണുകളും നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ഇരുന്നു

“എന്താടി….? ” അത്രെയും പറഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി കാൺകെ അവന്റെ ദേഷ്യമേറി

“I love you… ” അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് അത് കേട്ടതും അവന്റെ കൈകൾ ഉയർന്നു താന്നു…

“How can you say this? I’m already engaged ” അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് അത് കേട്ടതും അവൾ ചാടി എണീറ്റു

“ഞാൻ… ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ “

“ഇന്നലെ ആയിരുന്നു… ” തന്റെ കയ്യിൽ അണിഞ്ഞ മോതിരം അവളെ കാണിച്ചു

അതിലെ ദക്ഷ എന്ന പേര് കണ്ടതും അവൾ പല്ലുകടിച്ചു

(എനിക്ക് മുന്നേ എത്തിയോ നീ… ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ല ദേവു…. രുദ്രനെ സ്വന്തമാക്കാൻ നിന്നെ കൊല്ലണമെങ്കിൽ അതും ചെയ്‌യും…. മയൂരിയെ നീ അറിയാൻ പോകുന്നതേയുള്ളു. – ആത്മ )

“സോറി സർ… ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല… ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ ശല്യപെടുത്തില്ല… എന്നെ പറഞ്ഞുവിടില്ലേ… സോറി “

അവളുടെ നിറകണ്ണുകൾ കണ്ടതും രുദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…

“പോയി ജോലി ചെയ്യ്‌… “

അത് കേട്ടതും അവൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി

അവിടെത്തെ സംഭവം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും എല്ലാരുടെയും മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു ഒരാളുടെ ഒഴിക്കെ… ദേവൂന്റെ… അവളിൽ ഭാവമാറ്റമൊന്നും ഉണ്ടാകാത്തത് രുദ്രനെ വേദനിപ്പിച്ചു… മയൂരി തന്നോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറിയപ്പോൾ കുശുമ്പോ ദേഷ്യമോ അവൻ അവളിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു..

അതിനു ശേഷം ആരും മയൂരിയെ കണ്ടില്ല… അത് ബാക്കി ഉള്ളവർക്കു ആശ്വാസമായിരുന്നു ദേവു ഒഴിക്കെ..

“ഞാൻ അല്ലെ അവൾ സ്നേഹിച്ചയാളെ തട്ടിയെടുത്തെ.. ഒരുപക്ഷെ ഞാൻ വന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ അവർ ഒരുമിച്ചെന്നെ…. അവളോട് എന്തായാലും ഒന്ന് സംസാരിക്കണം ” ദേവു ഓരോന്ന് മനസ്സിൽ കണക്കു കൂട്ടി

                   

അടുത്ത രണ്ടുദിവസങ്ങളിൽ മയൂരി വന്നില്ല.. അത് ദേവുനെ വീണ്ടും കുറ്റബോധത്തിൽ ആഴ്ത്തി… ഇതിനെ പറ്റി ആരോടും പറയാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടു അവൾ എല്ലാം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചു… ഇടയ്ക്ക് രുദ്രന്റെ നോട്ടം തന്നെ തേടി എത്തുമ്പോൾ അവൾ ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു… അത് അവനും സന്തോഷം നൽകി….

“മയൂരി… നീ എന്താ രണ്ടു ദിവസം വരാത്തെ? ” അവളെ കണ്ടതും ദേവു ചോദിച്ചു

ആദ്യമായി അവളുടെ ചൊടികളിൽ ദേവുനായി ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു..

” ഒന്നുല്ല…. വെറുതെ… സാറിനെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് “

“സർ അത് അപ്പോഴേ വിട്ടുകാണും… നീ അത് മറന്നേക്ക്… “

ദേവു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ വെറുതെ മൂളി… അവളുടെ ഉള്ളിലെ പകയുടെ പൊട്ടിത്തെറിക്ക് മുന്നോടിയായിട്ടുള്ള ശാന്തത ആണെന്ന് അറിയാതെ ദേവു അവളോട് പെരുമാറി

“ഞാൻ കാരണം ആണല്ലേ… എനിക്ക് എതിർക്കാൻ പറ്റിയില്ല… സോറി “

“അത് സാരമില്ല ദേവു… ദൈവം സാറിനു വിധിച്ചത് നിന്നെ ആകും… “

“എന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നുമില്ലല്ലോ… “

“ഏഹ് എന്തിന്… സാറിനോട് ക്ഷമ ചോദിക്കണം… ഞാൻ മോശമായി പെരുമാറി പോയി “

“നീ പോയി സംസാരിക്ക്‌… എനിക്ക് കുറച്ചു ജോലി ഉണ്ട്… പിന്നെ കാണാം ” പറഞ്ഞിട്ട് ദേവു ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു

മയൂരി ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായി രുദ്രന്റെ ക്യാബിനിൽ പോയി… അവളെ കണ്ടതും രുദ്രന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു

“എന്താ മയൂരി… ” അവൻ ഗൗരവം വിടാതെ ചോദിച്ചു

“സർ… സോറി സർ… എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു സാറിന്റെ മാര്യേജ് ആയത്…. ഇനി ഒരിക്കലും എന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് അങ്ങനെയുണ്ടാവില്ല സോറി സർ ” നിറകണ്ണുകളോടെ അവൾ പറഞ്ഞു

“ഹമ്… ഇറ്റ്സ് ഓക്കേ.. ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു ” രുദ്രൻ പറഞ്ഞതും കൈ കൂപ്പി ഒരിക്കൽ കൂടെ ക്ഷമ പറഞ്ഞു അവൾ പുറത്തേക്ക് പോയി…

അവളെ വിശ്വസിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു രുദ്രൻ… എന്തായാലും കുറച്ചു ദിവസം നോക്കാം… അവൻ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു ജോലിയിൽ മുഴുകി

ഉച്ചയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്കു ഇരുന്നു കഴിക്കുന്ന മയൂരിയെ കണ്ടതും ദേവു അവളെയും കൂടെ കൂട്ടി…. പല്ലവിക്കും ആദിക്കും രുദ്രനും ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിൽ കൂടി അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….

അവർ അവളുടെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും ശ്രദ്ധിച്ചു…. സംസാരത്തിൽ വിനയവും, തമാശകളുമെല്ലാം കടന്നു വന്നു… സംസാരത്തിൽ പഴയ ജാഡയും അഹങ്കാരമില്ലാത്തതു അവരെ ഞെട്ടിച്ചു… അവളുടെ മാറ്റം സത്യമാണെന്ന് അവർ മനസിലാക്കി…. പക്ഷേ ആദി മാത്രം അവളുടെ മാറ്റം അംഗീകരിച്ചില്ല

“ആദി.. സോറി… അന്ന് ഞാൻ അങ്ങനെ പെരുമാറാൻ പാടില്ലായിരുന്നു ” മയൂരി പറഞ്ഞത് കേട്ട് പല്ലവിയും ആദിയും അവളെ നോക്കി

“അത് സാരമില്ല… ഇപ്പോൾ നീ എല്ലാം മനസിലാക്കിയല്ലോ… സാറിനു വിധിച്ചത് ദേവുനെയാണ്.. അന്ന് അങ്ങനെ ഉണ്ടായതുകൊണ്ടാ ഞങ്ങളും നിന്നോട് അങ്ങനെ… “

“എല്ലാം മനസിലാക്കാൻ കുറച്ചു വൈകി… ഇനി അവരുടെ ഇടയിൽ ഒന്നിനും ഞാൻ ഉണ്ടാകില്ല “

“അതൊക്കെ മറക്കു… എല്ലാം കഴിഞ്ഞതല്ലേ ” പുഞ്ചിരിയോടെ എല്ലാരും പിരിഞ്ഞു

ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി… ഇതിനിടയിൽ ആദിയുടെയും പല്ലവിയുടെയും പ്രണയം പൂത്തുലഞ്ഞു… രുദ്രനും ദേവൂം ഇടയ്ക്കുള്ള പുഞ്ചിരി മാത്രമുണ്ട്… ദേവു അധികം അവനോട് സംസാരിക്കാറില്ല… മയൂരി അവരുടെ കൂട്ടത്തിലെ ഒരാളായി മാറി

                        

“നാളെ ലീവ് അല്ലേ മോളെ..? “

“അതേ അമ്മേ…. ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കാൻ പോകണ്ടേ “

“രുദ്രന്റെ അമ്മ വരില്ലേ? “

“വരും… അമ്മേ അച്ഛാ എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു “

“എന്താടാ? “

“അത് വിവാഹം അമ്പലത്തിൽ വച്ചു നടത്തിയാൽ പോരെ… ? “

“മോളെ അത്… രുദ്രൻ ഒറ്റമോൻ അല്ലേ… അവർക്കും ആഗ്രഹം കാണില്ലേ നന്നായി നടത്താൻ… “

അത് കേട്ടതും അവൾ പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുറിയിൽ പോയി

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ അവരെല്ലാം പുറപ്പെട്ടു… രുദ്രനും അമ്മയും അവരുടെ ഒപ്പം പോയി

ആദ്യം ദേവൂനുള്ള സാരി എടുക്കാനാണ് പോയത്… നോക്കിയ സാരി ഒന്നും അവർക്ക് ഇഷ്ടായില്ല… ഒടുവിൽ വൈൻ റെഡ് കളറിൽ ഗോൾഡൻ ത്രെഡ് വർക്കുള്ള സാരി എല്ലാർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു… അടുത്ത് റിസപ്ഷനുള്ള ലെഹങ്ക നോക്കി… ബ്ലൂ ആൻഡ് ബേബി പിങ്ക് കളർ കോമ്പിനേഷൻ ലെഹങ്ക രുദ്രന് ഇഷ്ടായി… സെയിൽസ് ഗേൾ അവളെ അണിയിച്ചപ്പോൾ എല്ലാർക്കും ഇഷ്ടായി…

അത് കഴിഞ്ഞു രുദ്രനു റെഡ് കളർ ഷർട്ട്‌, അതേ കരയുള്ള മുണ്ടും, പിങ്ക് കളർ ഷർവാണിയും എടുത്തു… പിന്നെ വീട്ടുകാർക്കും, ആദിക്കും, പല്ലവിക്കും ഓരോന്ന് എടുത്തു… ദേവൂന് വീട്ടിൽ ഇടാൻ കുറച്ചു വസ്ത്രങ്ങളുമെടുത്തു അവരുടെ ഷോപ്പിംഗ് അവസാനിപ്പിച്ചു

“ഇവരുടെ കല്യാണം ആർഭാടമാക്കണ്ടയെന്നാ രുദ്രന്റെ അഭിപ്രായം… എന്താ നിങ്ങളുടെ തീരുമാനം? ” മായമ്മ ചോദിച്ചതും മാധവന്റെയും രാധയുടെയും മുഖം വിടർന്നു

“ഞങ്ങൾ ഇത് അങ്ങോട്ട്‌ പറയാൻ ഇരിക്കുവായിരുന്നു… അമ്പലത്തിൽ വച്ചു നടത്താം… മോൾക്ക്‌ അതാണ്‌ താല്പര്യം “

“അങ്ങനെയാകട്ടേ…. ബന്ധുക്കളും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളും മാത്രമുള്ള കുഞ്ഞ് ചടങ്ങ്…. ബാക്കി റിസപ്ഷനു വിളിക്കാം.. മതിയല്ലോ രുദ്രാ ” അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചതും അവൻ തലയാട്ടി സമ്മതം അറിയിച്ചു

അവരെ വീട്ടിൽ ആക്കിയിട്ട് രുദ്രനും അമ്മയും വീട്ടിലേക്ക് പോയി

                                  തുടരും

                           സ്വപ്ന മാധവ്

 

Rate this post

Get all the Latest Online Malayalam Novels, Stories, Poems and Book Reviews at Aksharathalukal. You can also read all the Latest Stories in Malayalam by following us on Twitter and Facebook

aksharathalukal subscribe

പുതിയ നോവലുകളും കഥകളും ദിവസവും ഇന്‍ബോക്‌സില്‍ ലഭിക്കാന്‍ ന്യൂസ് ലെറ്റർ സബ്‌സ്‌ക്രൈബ് ചെയ്യാം

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply

Don`t copy text!