Skip to content

രുദ്രദേവം – 24

rudhradhevam novel

മയൂരി മുകളിലേക്ക് കയറുന്നത് കണ്ടു കാർത്തിയും പിന്നാലെ ഉണ്ടായിരുന്നു…. അവന്റെ മനസ്സ് അവളോട് തുറക്കാനായി…

മുകളിൽ എത്തിയ കാർത്തി കാണുന്നത് കൈയും വിടർത്തി പതുക്കെ പതുക്കെ ദേവൂന്റെ പിന്നിൽ പോകുന്ന മയൂരിയെ ആണ്…

അത് കണ്ടതും അവന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു… തൊട്ടു പിന്നിലെത്തി ദേവുനെ തള്ളാൻ ആഞ്ഞതും ഒരു കൈ അവളുടെ വായ് മൂടി… ഒരു കൈ ഇടുപ്പിൽ മുറുകി… അവളെയും പിടിച്ചു അവൻ ഒരു മൂലയ്ക്ക് മാറി നിന്നു…

എന്തൊക്കെയോ ശബ്‌ദം കേട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ദേവു ആരെയും കാണാത്തൊണ്ടു വീണ്ടും കാളിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു

തന്നെ പിടിച്ചു മാറ്റിയ കൈയ്യുടെ ഉടമസ്ഥനെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടു ചുവന്നു…

“”താൻ…. താൻ എന്തിനാടോ എന്റെ പിന്നാലെ നടക്കുന്നെ…എത്ര ആട്ടിപായിച്ചാലും പോകാത്ത ജന്തു…. എനിക്ക് തന്നെ ഇഷ്ടമല്ല..രുദ്രനെയാണ് ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നേ… എനിക്ക് രുദ്രനെ വേണമെങ്കിൽ അവൾ മരിക്കണം… എന്റെ പദ്ധതി മുഴുവൻ തകർത്തല്ലോ…. ഇനി എന്റെ കണ്മുന്നിൽ കണ്ടുപോകരുത്… “”

ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും, കരണം പുകച്ചൊരു അടിയായിരുന്നു കാർത്തിയുടെ മറുപടി…. അവൻ രണ്ടു കവിളും മാറി മാറി അടിച്ചു… ചുണ്ട് പൊട്ടി ചോര വന്നതും അവൻ നിർത്തി…

“””ഡോ…. താൻ എന്നെ “”” കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞെങ്കിലും ശൗര്യം മാറാതെ അവൾ അലറി

“ഇനി ഒരക്ഷരം മിണ്ടരുത്…. മിണ്ടിയാൽ… കൊന്നു കളയും ” തന്റെ നേർക്ക് കൈ ചൂണ്ടി സംസാരിക്കുന്ന കാർത്തിയുടെ വേറൊരു മുഖം അവൾ കണ്ടു….

കോപം എരിയുന്ന അവന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടതും മയൂരിയ്ക് പേടി തോന്നി…. അവൾ മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കി നിന്നു

“നീ എന്താടി കരുതിയെ…. ഞാൻ നിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ വീണു പോയതാണെന്നോ… രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ കണ്ട നിന്റെ പിന്നാലെ ആട്ടിയോടിച്ചിട്ടും നടന്നത് എന്താണെന്ന് അറിയോ…. നിനക്ക് ഞാൻ ആരാണെന്ന് അറിയോ? ” അവളുടെ അടുത്തേക്ക് അവൻ നടന്നതും അവൾ പിന്നോട്ട് പോയി…

“”നിനക്കൊരു കിരണിനെ അറിയോ…. നിന്റെ ചങ്ക് ഫ്രണ്ട്…. അവന്റെ ഏട്ടനാണ് ഞാൻ… കാർത്തി… “” അത് കേട്ടതും അവൾ ഞെട്ടി അവനെ നോക്കി നിന്നു

മയൂ.. മയൂ എന്ന് എപ്പോഴും അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടു എപ്പോഴോ മനസ്സിൽ കൂടി പോയി… പിന്നെ നിന്നെ പറ്റി അറിയാനായി അവനെ കാതോർത്തു…. ഒടുവിൽ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ച നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം അവൻ കണ്ടുപിടിച്ചു….

“”എന്നും എന്റെ ഏട്ടത്തിയായി അവളും കൂടെ ഉണ്ടാകുമല്ലോ…. സന്തോഷമേയുള്ളൂ ഏട്ടാ.. “” എന്ന അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത്…

നിന്നെ കാണാനായി കോളേജിൽ വന്നു… പക്ഷേ, എനിക്ക് ഒരു ഇമ്പോര്ടന്റ്റ്‌ കേസ് വന്നതുകൊണ്ട് നിന്നെ പരിചയപ്പെടാൻ പറ്റിയില്ല… അവിടെന്ന് തിരിച്ചു പോരുമ്പോൾ നിന്നെ ഒരുനിമിഷം ഞാൻ കണ്ടു… “

അത് കേട്ടതും അന്ന് കിരൺ അവളോട് പറഞ്ഞത് ഓർമവന്നു… ” നിനക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ കുറച്ചു ലേറ്റായി പോയി ” അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ ചുറ്റും നോക്കി…. എന്താണോ ഏതാണോ എന്നൊന്നും അറിയാതെ അവളും അക്കാര്യം മറന്നു പോയി..

“”നിന്റെ പിന്നാലെ ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു… നിന്റെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞു പറയാം എന്ന് കരുതി അന്നൊന്നും മിണ്ടാതെ നിഴലായി ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു…

ഇടയ്ക്ക് ജോലിയുടെ തിരക്കിൽ പെട്ടതും… നീ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു ജോലിക്കും കയറി… നിന്റെ മനസ്സിൽ കയറി കൂടാനാ ഉണ്ടായിരുന്ന ജോലി കളഞ്ഞു ഇവിടെ വന്നത്…. “” ഇടയ്ക്ക് വാക്കുകൾ ഇടറി… അവൾ വേദനയോടെ അവനെ നോക്കി ഒന്നും മിണ്ടാനാകാതെ നിന്നു

“ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ അറിഞ്ഞതാ… നിനക്ക് രുദ്രനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന്…. പക്ഷേ അവന്റെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചുവെന്ന് കേട്ടതുകൊണ്ട് വീണ്ടും പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ, നീ ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നു നിന്റെ പ്രണയത്തിനു വേണ്ടി.. അവൾ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ നീ അവളോട് ഇങ്ങനെ….

ഛീ…. നിന്നെ സ്നേഹിച്ച എന്നോട് എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നുന്നു… നീ ഇത്രേയും ക്രൂരയാകുമെന്ന് ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല… സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ കഴിയില്ല… അത് ആദ്യം മനസിലാക്കു… ദേവൂന് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാലും നിന്നെ രുദ്രൻ സ്വീകരിക്കില്ല… അവന്റെ പ്രണയം അവളാണ്… ദേവു മാത്രം… അത് അവന്റെ കണ്ണിൽ ഞാൻ കണ്ടതാ… ഇത്രേയും നാളായിട്ടും നിനക്ക് അത് മനസിലായില്ലല്ലോ.. “” അവൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നിലത്തു ഇരുന്നു…

“”ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് അവൾ തട്ടിയെടുത്തു എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു…. അവളെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ രുദ്രന്റെ കണ്ണിൽ കണ്ട തിളക്കം ഒരിക്കൽ പോലും എന്നെ കാണുമ്പോൾ അവനിൽ കണ്ടില്ല… എല്ലാം കൊണ്ടു അവളോട് പകയായി… അവനോടുള്ള പ്രണയം എന്നെ അന്ധയാക്കി… “” നിലത്തിരുന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു

“നിനക്ക് പ്രണയമല്ല… ഭ്രാന്താണ്… രുദ്രനെന്ന ഭ്രാന്ത്…. നിന്നെ സ്നേഹിച്ച എന്നോട് എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നുവാ… കിരൺ പറഞ്ഞ മയൂരിയല്ല താൻ….

നീ പറഞ്ഞില്ലേ ആട്ടിപായിച്ചാലും പോകുന്നില്ലെന്ന്…. ഞാൻ പോകുവാ ഇവിടെന്ന് ഇനി ഒരിക്കലും നിന്റെ മുന്നിൽ വരില്ല ” നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു അവൻ താഴേക്ക് പോയി…. എല്ലാം നഷ്ടപെട്ടവളേ പോലെ മയൂരി അവിടെ ഇരുന്നു… അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളെ കീറിമുറിച്ചു…

ഇതേ സമയം ദേവു ഫോണിൽ അവനോട് സംസാരിക്കുവായിരുന്നു… അവനിൽ നിന്ന് ഓരോന്ന് കേട്ടതും അവളുടെ കണ്ണിൽ നീർക്കണം സ്ഥാനം പിടിച്ചു… പുഞ്ചിരിയോടെ ഒഴുകിയ കണ്ണീർ അവൾ തട്ടി കളഞ്ഞു….

“ന്റെയും കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു… രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാണ്… ” ഫോൺ വയ്ക്കാൻ നേരം അവൾ പറഞ്ഞു…. മറുപടിയ്ക്കു കാതോർക്കാതെ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു… മയൂരി മാറി നിന്നത് കൊണ്ടു അവൾ ആരെയും കണ്ടില്ല…

ക്യാബിനിൽ എത്തിയതും തന്നെ കാത്തെന്ന പോലെ പല്ലവി ഉണ്ടായിരുന്നു…

“ഇതെവിടെ പോയതാ… “

“ഒരു കാൾ വന്നു… എന്തേ? “

“ചായ കുടിക്കാൻ പോകാം… എനിക്ക് വിശക്കുന്നു… “

“മയൂരി എന്തേ…? ” അവളുടെ ക്യാബിനിൽ കണ്ണു പായിച്ചു

“കാർത്തിയെയും കാണാനില്ല… എവിടേലും സംസാരിക്കുവായിരിക്കും… “

പല്ലവി പറഞ്ഞതും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി ദേവു അവളുടെയൊപ്പം ക്യാന്റീനിൽ നടന്നു

കാർത്തി ലീവ് കൊടുത്തിട്ട് അവിടെന്ന് പോയി…. എല്ലാം തകർന്ന പോലെ ഇരിക്കുവായിരുന്നു മയൂരി… താഴെയെത്തി കാർത്തിയെ നോക്കിയെങ്കിലും അവൻ പോയെന്ന് അറിഞ്ഞു…

ദേവുനോട് താൻ ചെയ്‌തതിന്റെ കുറ്റബോധത്തിൽ അവൾക്കു അവരെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി… അവരോട് ഒന്നും പറയാതെ അവൾ ലീവ് എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോയി…

ചായ കുടിച്ചു വന്നിട്ടും അവരെ കാണാത്തൊണ്ടു അന്വേഷിച്ചു… അവർ ലീവ് എടുത്ത് പോയെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ രണ്ടാളും ചിരിയോടെ പരസ്പരം നോക്കി

“ലീവ് എടുത്ത് കറങ്ങാൻ പോയതാകും ” കുറേ നേരത്തെ ചിന്തയ്ക്ക് ഒടുവിൽ പല്ലവി പറഞ്ഞു…

“അവൾക്കു അങ്ങനെയെങ്കിലും സന്തോഷം ഉണ്ടാകട്ടേ…. ഇപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ സർ ഉണ്ടോയെന്നു സംശയമുണ്ട് “

അവർ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു നിന്നതും മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞു രുദ്രനും ആദിയും എത്തി..

“ഒരാൾ മിസ്സിംഗ്‌ ആണല്ലോ…? ” വന്നപാടെ ആദി ചോദിച്ചു

“കാർത്തിയും കാണാൻ ഇല്ലല്ലോ… രണ്ടാളും എവിടെ? “

“രണ്ടാളും ലീവ് എടുത്തു എവിടെയോ പോയേകുവാ “

അത് കേട്ടതും ആദി ഫോൺ എടുത്ത് കാർത്തിയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു… സ്വിച്ച് ഓഫ് എന്ന് കേട്ടതും അവൻ കാൾ കട്ടാക്കി

“ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണ് “

ദേവൂന്റെ നോട്ടം ഇടയ്ക്ക് രുദ്രനിൽ വീണു… വിഹാൻ വിളിച്ച കാര്യം പറയണോ വേണ്ടയോ എന്ന ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു… അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടതും രുദ്രന് എന്തോ തന്നോട് പറയാൻ ഉണ്ടെന്ന് മനസിലായി…

“ദക്ഷ… കുറച്ചു മീറ്റിംഗ് ടൈം മാറ്റാൻ ഉണ്ട്.. ക്യാബിനിൽ വരൂ… ” രുദ്രൻ പറഞ്ഞതും ആദി കളിയാക്കി ചുമച്ചു… അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കിയിട്ട് രുദ്രൻ ക്യാബിനിൽ പോയി… അവരെ നോക്കിയിട്ട് അവളും പിന്നാലെ പോയി

“മ്മ്…. ഇനി പറയ്… എന്താ എന്നോട് പറയാനുള്ളത്? ” ചെയറിൽ ഇരുന്നു അവളോടും ഇരിക്കാൻ കൈ കൊണ്ടു ആംഗ്യം കാണിച്ചു

പെട്ടെന്ന് അവൻ ചോദിച്ചതും അവൾ അതിശയിച്ചു അവനെ നോക്കി…

“എന്താണെങ്കിലും പറയെടോ ” അവന്റെ ശബ്‌ദം കേട്ടതും അവൾ ഞെട്ടി ഉണർന്നു..

“സർ… അത്.. വിഹാൻ എന്നെ വിളിച്ചു ” അത് കേട്ടതും അവന്റെ മുഖം ഇരുണ്ടു… അവളെ നഷ്ടപ്പെടുമോയെന്ന് അവൻ ഒരു മാത്രേ ചിന്തിച്ചു… അവന്റെ മങ്ങിയ മുഖം കണ്ടു അവൾ തുടർന്നു

“അയാളുടെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു… അടുത്ത മാസമാണെന്ന്.. ബിസിനസ് പാർട്ണറിന്റെ മോളാണ് “

“ഹമ്…. ” അവൻ വെറുതെ മൂളി

“നമ്മുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞല്ലേ… നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു പോയി ആശംസകൾ

നേരാം “

അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു അതിനു മറുപടിയായി

വീട്ടിലെത്തിയ മയൂരിയുടെ മനസിലൂടെ ഒരുപാട് ചിന്തകൾ കടന്നു പോയി… താൻ ചെയ്ത തെറ്റുകളിൽ അവൾക്കു ആദ്യമായി കുറ്റബോധം തോന്നി…. കാർത്തിയുടെ വാക്കുകളും അവളുടെ കാതിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങി കേട്ടു… അതിൽ നിന്നൊരു ശമനത്തിനായി അവൾ ചെവി പൊത്തി പിടിച്ചു… പക്ഷേ അവന്റെ വാക്കുകളും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളും അവളെ വീണ്ടും വേട്ടയാടി

ഇന്ന് ഒരുപക്ഷെ അവൻ വനില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ താൻ ഒരു കൊലപാതകി ആയേന്നെ…. രുദ്രനോടുള്ള പ്രണയം തന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ പോലും കൊന്നിരിക്കുന്നു… ദേവുനോട് താൻ ചെയ്തതൊക്കെ അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു….

എല്ലാരോടും ക്ഷമ ചോദിക്കണം…. ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റുന്ന തെറ്റല്ല എന്നാലും എന്റെ മനസുഖത്തിനു എന്തെങ്കിലും പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം… ഒരുപാട് നേരത്തെ ചിന്തയ്ക്ക് ഒടുവിൽ കിരണിനെ വിളിക്കാൻ ഫോൺ എടുത്തു…

അവനോട് ഒന്നും പറയണ്ട കാർത്തിയോട് നേരിട്ട് എല്ലാത്തിനും ക്ഷമ ചോദിക്കണം… ആ മനസ്സ് ഒരുപാട് വേദനപ്പിച്ചു…. എന്നെ സ്നേഹിച്ചതിന്റെ നൂറിരട്ടി സ്നേഹിക്കണം…

ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ താഴെ വച്ചു…

                         

അടുത്ത ദിവസം മയൂരി വലിയ ഉത്സാഹത്തോടെ ഓഫീസിൽ പോയി… എന്നും എത്തുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും കാർത്തിയെ കാണാഞ്ഞപ്പോൾ അവളെ നിരാശ മൂടി

“നീ ഇന്നലെ ആരോടും പറയാതെ പോയതെന്താ? ” എന്തോ ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുന്ന മയൂരിയുടെ അടുത്തേക്ക് പല്ലവിയും ദേവും പോയി

“ദേവു…. ഞാൻ… ഞാൻ നിന്നോട് ഒരുപാട് തെറ്റ് ചെയ്തു… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണേ ” അവളുടെ കൈകൾ കവർന്നു കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു

ദേവു ഇതെന്താ പറ്റിയെയെന്ന അവസ്ഥയിൽ അന്തിച്ചു നിന്നു…

“ഫയൽ മാറ്റിയതാണോ…. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ.. ” പല്ലവി അവളെ തോളിൽ തട്ടി സമാധാനിപ്പിച്ചു

ഒന്നും മനസിലാകാതെ നിൽക്കുന്ന ദേവുനോട് മയൂരി എല്ലാം തെറ്റ് ഏറ്റു പറഞ്ഞു…. കഴിഞ്ഞ ദിവസം നടന്നത് വരെ… അത് കേട്ടതും പല്ലവിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു

“നീ… നീ വീണ്ടും ഇവൾക്ക് നേരെ… ആ സമയം കാർത്തി എത്തിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ദേവു… ” ഒന്നൂടെ അവളെ അടിക്കാൻ കൈ ഉയർത്തിയതും ദേവു അവളുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു..

“ദേവു…. വിട്ടേ… ഇവളെ ഞാൻ “

“അവൾ ഒരാളെ സ്നേഹിച്ചു ഭ്രാന്തമായി… അയാളെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അവൾ ഓരോന്ന് കാട്ടികൂട്ടിയതാ… എല്ലാ തെറ്റും ഏറ്റു പറഞ്ഞു ക്ഷമയും ചോദിച്ചില്ലേ… ഇനി അവളെ ഒന്നും ചെയ്യണ്ട.. ” മയൂരിയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു അവൾ പറഞ്ഞതും അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു തന്റെ വിഷമങ്ങൾ കരഞ്ഞു തീർത്തു..

അവളുടെ ഏങ്ങലുകൾ ഉയർന്നതും അവളുടെ പുറം തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു… ഒരുപാട് നേരം ആ കണ്ണീരിനു മുന്നിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പല്ലവിക്കും ആയില്ല… രണ്ടാളും കൂടെ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു

കുറേ കഴിഞ്ഞു അവളുടെ കരച്ചിൽ അടങ്ങിയതും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു അവളെ മൂഡ്‌ മാറ്റാൻ രണ്ടാളും ശ്രമിച്ചു… തമാശകൾ പറഞ്ഞും കാർത്തിയെ പറ്റി ചോദിച്ചും അവർ വിഷയം മാറ്റി…

“ഞാൻ സാറിനോട് എല്ലാം പറയാം ദേവു.. “

“അത് വേണ്ട… രുദ്ധേട്ടൻ നിന്നോട് ക്ഷമിച്ചെന്ന് വരില്ല…. എല്ലാം മറന്നേക്ക്… കഴിഞ്ഞതല്ലേ ” ദേവു ആശ്വസിപ്പിച്ചു

അവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആരെയോ തേടി… അത് അവരും ശ്രദ്ധിച്ചു…. അത് കാർത്തിയെ ആണെന്ന് അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് ഒന്നും ചോദിച്ചു അവളെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചില്ല…

അങ്ങനെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു നിന്നപ്പോഴാണ് ആദി ഓടി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്… അവർ എന്താണെന്നറിയാൻ അവനെ നോക്കി

“കാർത്തി റിസൈൻ ചെയ്തു…. “

ആദിയുടെ വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതിൽ ഈയം വീണത് പോലെ തോന്നി… ഇരുന്നിടത് നിന്ന് അവൾ എണീറ്റു…

“നിങ്ങൾ ആരും വിളിച്ചില്ലേ? ” നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്ന മയൂരിയെ കണ്ടതും ദേവു അവനോട് ചോദിച്ചു

“ഫോൺ ഓഫ്‌ ആണ്… രുദ്രന് മെയിൽ അയച്ചതാ… ഒന്നും അറിയില്ല… നിന്നോട് വല്ലതും പറഞ്ഞോ അവൻ ” മയൂരിയോട് ചോദിച്ചതും അവൾ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി…

                               തുടരും

                          സ്വപ്‌ന മാധവ്

 

4.2/5 - (4 votes)

Get all the Latest Online Malayalam Novels, Stories, Poems and Book Reviews at Aksharathalukal. You can also read all the Latest Stories in Malayalam by following us on Twitter and Facebook

aksharathalukal subscribe

പുതിയ നോവലുകളും കഥകളും ദിവസവും ഇന്‍ബോക്‌സില്‍ ലഭിക്കാന്‍ ന്യൂസ് ലെറ്റർ സബ്‌സ്‌ക്രൈബ് ചെയ്യാം

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply

Don`t copy text!