അകലെ – Part 25

9177 Views

akale-aksharathalukal-novel

✒️F_B_L

“നീ നോക്കിക്കോ പെണ്ണെ, നമ്മുടെ സങ്കടം പടച്ചവൻ കാണും. നിന്നെപ്പോലെ നല്ലൊരു സുന്ദരിമോളെ നമുക്ക് കിട്ടും. അഥവാ ഇനി ഒരുപാടുകാലം വൈകിയാലും മരണംവരെ എന്നും നീ എന്റെ നെഞ്ചിലുണ്ടാകും. ആരെന്തുപറഞ്ഞാലും ഞാൻ നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തില്ല. അതുപോരെ നിനക്ക്. ഇനി അതാലോചിച്ച് സങ്കടപ്പെട്ട് വേറെ അസുഖമൊന്നും വരുത്തിവെക്കരുത്.” അജു അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്നുപോയി
പരീക്ഷകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഇന്ന് എല്ലാവരും ഒരു ട്രിപ്പിനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണ്.
അജൂന്റെ ബസ്സിലാണ് യാത്ര.
ബസ്സിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ അജു സ്ഥാനം പിടിച്ചു. അജൂന്റെ കുടുമ്പം മാത്രമായിരുന്നില്ല ആ യാത്ര. പാത്തൂന്റെയും റിയാസിന്റെയും ഹാരിസിന്റെയും ശിവേട്ടന്റെയും എല്ലാം കുടുമ്പം ഒന്നടങ്കം ആയിരുന്നു ആ യാത്ര. അടിച്ചുപൊളിച്ച് ട്രിപ്പൊരു ആഘോഷമാക്കി ഒരു വയനാടൻ ട്രിപ്പ്.

വയനാട് ചുരത്തിലെ സൂയിസൈഡ് പോയിന്റിൽ വണ്ടി നിന്നപ്പോൾ എല്ലാവരും പുറത്തിറങ്ങി.
അങ്ങനെ പലയിടത്തായി വണ്ടിനിന്നും, കാഴ്ചകൾ കണ്ടും അവർ വീട്ടിലെത്തിയത് പിറ്റേന്നാണ്.

ഇണക്കങ്ങളും പിണക്കങ്ങളുമായി ദിവസങ്ങളോരോന്നാനയി കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഒരുദിവസം ഓഫിസിലിരിക്കുന്ന അജൂന്റെ നമ്പറിലേക്ക് പാത്തൂന്റെ കോളുവന്നു.

“അജുക്കാ… നിങ്ങളൊരു ഉപ്പയാകാൻ പോകുന്നു എന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു.”
അത് കേട്ടതും അജൂന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

“സത്യമാണോ പാത്തൂ…”

“ഇവിടെ ഉമ്മയും സഹാലാത്തയും ഒക്കെ അങ്ങനെയാ പറയുന്നത്”

“ആണോ. നിന്റെ പ്രാർത്ഥന പടച്ചവൻ കേട്ടുപെണ്ണേ. നീ റെഡിയാവ് ഞാനിപ്പോ വരാം. നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ഒന്ന് ചെക്ക്‌ചെയ്തിട്ടുവരാം”

അജു ഫോൺ വെച്ച്
“ടാ ഹാരിസെ. ഞാനിപ്പോ വരാം” അജു ബുള്ളറ്റുമെടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പറന്നു.

വീട്ടിലെത്തി പാത്തൂനെ നോക്കിയപ്പോൾ നാണമാണ് അവളുടെ മുഖത്ത്.
അവളെ ചേർത്തുനിർത്തി അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ ഒരു മണിമുത്തം നൽകി
അവളെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി.

പരിശോധനക്ക് ശേഷം ഡോക്ടർ
“നിങ്ങളൊരു ഉപ്പയാകാൻ പോകുന്നു” എന്ന വാർത്തപറഞ്ഞപ്പോൾ അജൂനൊരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി.

തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ
പാത്തു അവളുടെ ഉമ്മയെവിളിച്ച് വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അജു
“പാത്തൂസേ… തീർന്നില്ലേ സങ്കടങ്ങൾ”

“ഹാ തീർന്നു. കളിയാക്കിയവർക്കുമുന്നിൽ ഇനി എന്നും തലയുയർത്തി പറയാലോ എനിക്കും ഉമ്മയാകാൻ കഴിയുമെന്ന്”
അജു അവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു.
സന്തോഷത്താലായിരിക്കും പാത്തൂന്റെ കണ്ണുനിറഞ്ഞത്.
“ദേ ഇനി ശ്രദ്ധിക്കണം. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ അതിനനുസരിച്ച് വേണം ഓരോ ചുവടുകളും.”

ഉപദേശ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കൊപ്പം പാത്തു ആ കുഞ്ഞിനെ ഉദരത്തിൽ ചുമന്നു.
വലുതായി വരുന്ന പാത്തൂന്റെ വയറിനൊപ്പം അജൂന്റെയും പാത്തൂന്റെയും സ്നേഹവും വളർന്നു.

ഒരുപാട് കരുതലോടെ ആ ഗർഭത്തിന് ഏഴുമാസം.
അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ രാവെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ അജു സാധിച്ചുകൊടുത്തു.

അതുപോലെ തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞ് അത് നടപ്പിലാക്കുന്ന അജൂനെ പാത്തു ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു.

ഈയിടെയാണ് ജുമാനയുടെ ഉസ്താദിന്റെ കോള് അവനെത്തേടിയെത്തിയത്.
“അജ്മലെ… ജുമാനയുടെ കൂട്ടുകാരി ഹന്നയുടെ കാര്യം പറയാനാണ് വിളിച്ചത്. അവൾക്ക് അടുത്തമാസം പതിനെട്ട് തികയും. താൻ അന്നൊരു കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ കൂട്ടുകാരനുവേണ്ടി ഹന്നയെ തരണമെന്ന്. കൂട്ടുകാരന് സമ്മതമാണെങ്കിൽ…”

“സമ്മതക്കുറവൊന്നും ഇല്ല ഉസ്താദേ. അവനും അവന്റെ വീട്ടുകാർക്കും പൂർണ്ണസമ്മതം.”

“മറ്റുള്ള കല്യാണങ്ങളെ പോലെ ആഘോഷം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. ഒരു നിക്കാഹ്. അത് കഴിഞ്ഞാൽ ഇവിടെയുള്ള കുട്ടികൾക്കൊപ്പം ഭക്ഷണം”

“അതൊന്നും പ്രശ്നമില്ല. ഞാൻ അവരോടൊന്ന് സംസാരിച്ച് ദിവസം അറീകാം”

അജു ഹാരിസിന്റെ വീട്ടിലെത്തി ഹാരിസിന്റെ ഉമ്മയോട് ഉസ്താദ് വിളിച്ചകാര്യം പറഞ്ഞു.

“നമുക്ക് നമ്മുടെ ആൾക്കാരെ അറീക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ അജു”

“നമ്മുടെ ആൾക്കാരെ ആരെയും കുറക്കാതെ എല്ലാവരെയും വിളിക്കാം. ഇവിടെ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ സാധാരണ കല്യാണം പോലെ നമുക്ക് നടത്താം. പക്ഷെ നിക്കാഹിന് അങ്ങോട്ടുപോകുന്നത് വേണ്ടപ്പെട്ടവർ മാത്രമായിരിക്കണം.”
അജു ഹാരിസിന്റെ ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞു.

പറഞ്ഞതുപോലേ എല്ലാകാര്യങ്ങളും വളരെ പെട്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഹന്നയുടെ പിറന്നാളിന്റെ പിറ്റേന്നാണ് അവളുടെ നിക്കാഹ്.
ഹന്നയെ ഇനി അടുത്തുകാണാമല്ലൊ എന്ന സന്തോഷത്തിലാണ്‌ ജുമി.

“അജുക്കാ ഹന്നാക്ക് പൊന്നും പണ്ടവും ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ.” എന്ന് അന്നാരാത്രി പാത്തു ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല. ഇവിടുന്ന് ഹാരിസ് കൊടുക്കുന്നത് മാത്രം ഉണ്ടാവുകയുള്ളു.”

“പാവംതോന്നാ അത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ. സാധാരണ ഒരു കല്യാണപ്പെണ്ണിന്റെ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും ആയിരിക്കില്ലല്ലോ ഹന്നയുടെ കല്യാണം. അവിടെന്ന് ഇറങ്ങിയാൽ സന്തോഷമാണോ സങ്കടമാണോ അവൾക്ക് എന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ ആരും വരില്ലല്ലോ”

“എന്റെ പാത്തൂ… ഹന്നയെ മിന്നുകെട്ടുന്നത് ഹാരിസല്ലേ. ഹന്നയുടെ ജീവിതം സന്തോഷത്തിലായിരിക്കും. അതെനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. പിന്നെ പൊന്നിന്റെ കാര്യം. അവിടെവെച്ച് നമുക്ക് ഹന്നയെ ഒരുപാടൊന്നും ആഭരണം അണീക്കാൻ കഴിയില്ല. മറ്റുള്ള കുട്ടികൾക്ക് പരാധിയില്ലാത്ത തരത്തിൽ കുറച്ച് ആഭരണങ്ങൾ നമ്മള് കൊടുക്കും. അവിടെന്ന് ഇവിടെവന്നിറങ്ങിയാൽ ജുമിയും കുറച്ച് ആഭരണങ്ങൾ അവൾക്ക് നൽകും. അതോടെ ആ പ്രശ്നവും തീരും. പിന്നെ നിക്കാഹിന്റെ അന്ന് ഓർഫനേജിലെ ഉച്ചഭക്ഷണം നമ്മളാ കൊടുക്കുന്നത്. ഇതൊന്നും ഞാൻ മറ്റാരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നമ്മുടെ ഹാരിസും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. നീയായിട്ട് ആരോടും പറയരുത്”

“അപ്പൊ ഹന്നയെയും ഇക്ക പെങ്ങളാക്കും അല്ലെ”

“ഒന്നും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടല്ല പാത്തൂ… നമുക്കൊരു കുഞ്ഞുണ്ടായാൽ ആ ഓർഫനേജിലേ അനാഥ കുട്ടികൾക്ക് ഒരുനേരത്തെ ഭക്ഷണം നൽകാമെന്ന് എനിക്കൊരു നേർച്ചയുണ്ട്.”

“അപ്പൊ ഹാന്നാക്കുള്ള പൊന്നോ”

“ന്റെ പാത്തൂ… ജുമി നമ്മുടെ അനിയത്തിയല്ലേ. അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയല്ലേ ഹന്ന. ഹന്നാക്ക് ജുമിയെപോലെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ. ഇല്ലല്ലോ… ആ തോന്നൽ മാറ്റണം. അത്രയൊള്ളു”

“ഇതിനൊക്കെ ഒരുപാട് പണം വേണ്ടേ…”

“അൽഹംദുലില്ലാഹ് ഇപ്പൊ എനിക്ക് പണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ലപെണ്ണേ. നീ അതൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ട. ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്”

ഹാരിസിന്റെ നിക്കാഹ് സുദിനം വന്നെത്തി.
ഹാരിസും ഹന്നയും ഒന്നായി. കാലങ്ങൾക്കുശേഷം ഹന്നയെ കണ്ട സന്തോഷത്തോടെ ജുമിയും.

ഹന്നയും ഹാരിസും ഒന്നായ രാത്രിൽ അജൂന്റെ മടിയിൽ തലവെച്ചുകിടന്ന പാത്തു
“അജുക്കാ ഞാൻ നാളെ പോയാൽ അജുക്കാക്ക് എന്നെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യോ”

“ഇല്ല”

“സത്യം പറ അജുക്കാ”

“ഇല്ല പാത്തൂ. കാണാൻ തോന്നുമ്പോ ഞാൻ അങ്ങോട്ടുവരില്ലേ”
നാളെ പാത്തു അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്. ഇനി പ്രസവം കഴിഞ്ഞിട്ടേ തിരിച്ചുവരൂ. ഇക്കാര്യത്തിൽ അജൂനൊരുപാട് സങ്കടം ഉണ്ടെങ്കിലും അവനത് മറച്ചുവെച്ച് പാത്തൂനോട് പറഞ്ഞു.

“കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഞാൻ അജുക്കയില്ലാതെ നാളെമുതൽ ഒറ്റക്ക്” പാത്തൂന്റെ കണ്ണുനിറയാൻ തുടങ്ങി.

“അയ്യേ എന്തായിത്. പൊട്ടിപെണ്ണ് കരയാ.” അജു പാത്തൂന്റെ കണ്ണുതുടച്ചു.

“ആലോചിക്കുമ്പോഴേ സങ്കടം വരുന്നു അജുക്കാ. അവിടെ എന്റെകൂടെ നിന്നൂടെ അജുക്കാക്ക്”

“അതൊന്നും ശെരിയാവില്ല പെണ്ണെ. നിനക്ക് എന്നെ കാണാൻ തോന്നുമ്പോ ഒന്ന് വിളിച്ചാമതി. ഞാൻ ഓടിവരും അങ്ങോട്ട്”
മടിയിൽ തലവെച്ച് കിടക്കുന്ന പാത്തൂന്റെ നെറ്റിയിൽ തലോടി അജു പറഞ്ഞു.

“ഇത്രകാലം ഈ നെഞ്ചിൽ തലചായ്ച്ച് ഉറങ്ങിയിട്ട്…”

“ദേ പാത്തൂസേ… വെറുതെ ടെൻഷനാവല്ലേ. അവിടെ എത്തിയാലും ഒന്നിനും ഉപ്പയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത് ട്ടോ. എന്നോട് പറയുന്നപോലെ പാതിരാത്രി മസാലദോശയെങ്ങാനും ഉപ്പയോട് പറഞ്ഞെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എല്ലാം ഉപ്പയോടുതന്നെ പറയേണ്ടിവരും. പറഞ്ഞില്ലാന്നുവേണ്ട.”

“ഇല്ല ഇക്കാ… എന്തുവേണമെങ്കിലും ഞാൻ എന്റെ ഇക്കയോട് പറഞ്ഞോളാം. മറ്റാരെയും ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ല. പോരെ”

“ഹാ അതുമതി. പിന്നേയ് ഇന്ന് എന്നെ ഉറക്കാതെ നേരംവെളുപ്പിക്കാനാണോ പരിപാടി”
എന്ന് ചോദിച്ചതും പാത്തു പതിയെ എഴുനേറ്റ് അവന്റെ മുന്നിൽ കണ്ണാടിക്ക് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു.
അജു അവളുടെ പുറകിൽ ചേർന്നിരുന്ന് അവളുടെ വയറിൽ കൈവെച്ചു.

“നിന്നെപ്പോലെ മോള് ആയിരിക്കും അല്ലെ പാത്തൂ”
അജു അവളുടെ തോളിൽ താടിവെച്ച് ചോദിച്ചു.

“ഇക്കയെപോലെ സ്നേഹമുള്ള മോനായാമതി എന്നാ എനിക്ക്.”

“എന്തായാലും ഇനി അധികനാളില്ലല്ലോ. അടുത്തമാസം ലാസ്റ്റ് അല്ലെ ഡേറ്റ് പറഞ്ഞെ. അന്നറിയാം നമുക്ക് നിന്നെപ്പോലെ മോളാണോ അതല്ല എന്നെപോലെ മോനാണോ എന്ന്. ദേ ഇവിടത്തെപോലെ അവിടെയെത്തിയാലും ശ്രദ്ധിക്കണം. സ്വന്തം വീട്ടിലെത്തിയെന്നുവിചാരിച്ച് തുള്ളിച്ചാടിനടന്ന് നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ നോക്കാതിരിക്കരുത്”

“ഇന്റെ അജുക്കാ. കുറച്ചുകാലത്തേക്കാണെങ്കിലും കുറേ വേദനിച്ചിട്ടാ നമുക്ക് ഈ കുഞ്ഞിനെ കിട്ടുന്നെ. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കില്ല.”

അജു അവളെ കവിളിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുത്തു.
അന്ന് നേരം വെളുക്കുന്നവരെ അജു അവളെയും ചേർത്തുപിടിച്ച് അങ്ങനെ ഇരുന്നു.

___________________________

പാത്തൂന്റെ വീട്ടുകാർ അജൂന്റെ വീട്ടിലെത്തി.
അവളെ കൊണ്ടുപോകാൻ.
താഴെ പാത്തൂന്റെ ഉപ്പയോട് ഓരോന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ജുമി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ഇക്കാനെ താത്ത വിളിക്കുന്നുണ്ട്”

അജു മുകളിക്കെത്തിയപ്പോൾ കണ്ടത് പാത്തു ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്നതാണ്.

“എന്തെ പാത്തൂ… എന്തിനാ വിളിച്ചേ”

“ഒന്നുല്ല ഞാൻ പോകാൻ റെഡിയായി” അവളുടെ കണ്ണിലെ നനവ് അജു കണ്ടു.

“ദേ പാത്തൂ… എന്തിനാ ഈ സങ്കടം. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരില്ലേ പിന്നെന്താ” അജു അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് അവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു.
അവളുടെ നെറ്റിയിലൊരു മുത്തവും കൊടുത്ത് അജു അവളുടെ വയറിലേക്കൊന്നുനോക്കി.
“ഈ ഉമ്മച്ചി അവിടെയെത്തിയിട്ട് കരഞ്ഞാൽ ഉപ്പച്ചിനോട് പറയണം കേട്ടോ” അജൂന്റെ ചുണ്ടുകൾ പാത്തൂന്റെ വയറിൽ തട്ടിയതും
പാത്തു ചിരിച്ചു. എങ്കിക്കും അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് കണ്ണീരിന്റെ നനവുണ്ടായിരുന്നു.

ഉപ്പയുടെ കൂടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ പാത്തു അജൂന്റെകൂടെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഓർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

________________________

രാത്രിയിൽ പാത്തൂനെ വിളിച്ച് സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ട മസാലദോശയുമായി പാത്തൂന്റെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് പുറത്ത് ബുള്ളറ്റ് വെച്ച് ആരെയും അറീക്കാതെ പാത്തൂന്റെ റൂമിന്റെ ജനലിൽ തട്ടി
“പാത്തൂ ഞാനാ… ജനൽ തുറക്ക്” എന്ന് അജു പതിയെ പറഞ്ഞു.

പക്ഷെ മറുപടിയൊന്നും വന്നില്ല. ജനൽച്ചില്ലിലൂടെ അകത്തെ വെളിച്ചം അവന് കാണാമായിരുന്നു.

അവൻ വീണ്ടും ജനലിൽ തട്ടി.

“പാത്തൂസേ… തുറക്കുന്നുണ്ടോ നീ. ഇല്ലേൽ ഞാൻ പോവുട്ടാ. കളിക്കാതെ തുറക്ക് പെണ്ണെ”

ഇത്തവണയും പാത്തൂന്റെ പ്രതികരണമൊന്നും കാണാതായപ്പോൾ
“നല്ല ഉറക്കമായിരിക്കും. ഫോണിൽവിളിച്ചുനോക്കാം” അജു ഫോൺ എടുത്ത് അവളെ വിളിച്ചു.

“അകത്തെ ഫോണിന്റെ ശബ്ദം പുറത്ത് അജൂന് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഫോൺ മുഴുവനായി ബെല്ലടിച്ചിട്ടും പാത്തു ഫോൺ എടുക്കാതായപ്പോ അജൂന്റെ നെഞ്ച് പിടക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൻ ജനൽ ചില്ലിൽ ശക്തിയായി ഇടിച്ചു.

മുകളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാനും താഴെ ആളൊഴിഞ്ഞ ബെഡും.

“പാത്തൂ” അജു വിളിച്ചു.

ഇല്ല ആരെയും കാണുന്നില്ല.

അജു വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ പാത്തൂന്റെ ഉപ്പ ടോർച്ചുമായി അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.

“മോനായിരുന്നോ. ഞാൻ എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നതാ” എന്ന് ഉപ്പ പറഞ്ഞെങ്കിക്കും അജു അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവൻ വീടിനകത്തേക്ക് ഓടിക്കയറി റൂമിന്റെ ഡോറിൽ തട്ടി.
ചില്ലുകൊണ്ട് കൈമുറിഞ്ഞ് രക്തം താഴേക്ക് ഇറ്റിവീഴുന്നുണ്ടെങ്കിലും അജു ശക്തിയായി റൂമിന്റെ ഡോറിൽ തട്ടി.

“പാത്തൂ… കളിക്കല്ലേ പെണ്ണെ, ഈ വാതിലൊന്ന് തുറക്കുന്നുണ്ടോ നീ. ഇല്ലേൽ ഞാനിത് ചവിട്ടിപ്പൊളിക്കും. പാത്തൂ…” അവന്റെ ശബ്ദം ആ വീടിനെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ഫായി എഴുനേറ്റ് വന്നു.

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ആ റൂമിന്റെ ഡോറിൽ തട്ടിവിളിച്ചിട്ടും ഒരു അനക്കം പോലും അകത്തുനിന്ന് കേട്ടില്ല.

അജു രണ്ടടി പുറകോട്ട് നിന്ന് ഡോറിലേക്ക് ശക്തിയായി ചവിട്ടി. മൂന്നാമത്തെ ചവിട്ടിൽ ലോക്ക് പൊട്ടിച്ച് ഡോർ താഴെവീണു. അജു റൂമിനകെത്തേക്ക് കയറി അജു ചുറ്റും നോക്കി.

റൂമിൽ പാത്തൂനെ കണ്ടില്ല. അപ്പോഴാണ് റൂമിലെ ബാത്റൂമിന്റെ ചവിട്ടുപടിയിൽ പാത്തൂന്റെ കൈ കണ്ടത്.

[തുടരും…]

 

മുൻഭാഗങ്ങൾക്കായി ഈ ലിങ്കിൽ പോവുക

 

ഇവിടെ കൂടുതൽ വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ കഥകളും വായിക്കുക

Get all the Latest Online Malayalam Novels, Stories, Poems and Book Reviews at Aksharathalukal. You can also read all the Latest Stories in Malayalam by following us on Twitter and Facebook

aksharathalukal subscribe

പുതിയ നോവലുകളും കഥകളും ദിവസവും ഇന്‍ബോക്‌സില്‍ ലഭിക്കാന്‍ ന്യൂസ് ലെറ്റർ സബ്‌സ്‌ക്രൈബ് ചെയ്യാം

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

2 thoughts on “അകലെ – Part 25”

Leave a Reply