നിർമ്മാല്യം – ഭാഗം 4

6270 Views

nirmalyam-novel

ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി ഓടുന്നവളെ വാത്സല്യത്തിൻ്റെ ചിരിയോടെ നോക്കി നിന്നു മൂവരും…..

തന്നെ ഓർത്ത് തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളെ ഓർത്ത് മറക്കാതെ…. താന്നൊന്നും പറയാതെ തന്നെ സമ്മാനങ്ങൾ വാങ്ങാറുള്ള അച്ഛൻ്റ സ്നേഹപ്പൊതിയുമായി മുകളിലേക്കോടുമ്പോൾ

കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിൻ്റെ മനസ് നിറഞ്ഞു….?

തനിക്കായി വാങ്ങിയ ഓരോന്നും അവൾ ആവേശത്തോടെ തുറന്ന് നോക്കി…. ഒരു കുഞ്ഞിൻ്റെ കാതുകത്തോടെ….

അവസാനം മിഴികൾ ആ ഒരു കുഞ്ഞു ബോക്സിൽ ചെന്ന് നിന്നു….

ചുവന്ന വെൽവെറ്റിൻ്റെ മനോഹരമായ ഒരു കുഞ്ഞു ബോക്സ് …..

അവൾ അത് തുറന്നതും കണ്ടു കള്ള കണ്ണൻ്റെ ഒരു കീ ചെയിൻ….

ഉണ്ണിക്കണ്ണനല്ല, ഇത് പ്രണയം സ്ഫുരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെയുളള യൗവ്വന യുക്തനായ കള്ള കണ്ണനാ…

അതു മെല്ലെ ചുണ്ടോടു ചേർക്കുമ്പോൾ ഉളളിൽ നിറഞ്ഞത് ശ്രീ മാഷായിരുന്നു …..

കുഞ്ഞു കണ്ണന് ശ്രീ മാഷിൻ്റെ രൂപം ഉള്ള പോലെ തോന്നി അവൾക്ക് ……

കണ്ണൻ്റ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി ഒരു വേള ഉള്ളിൽ നോവായി…

” എത്ര നാളായി ശ്രീമാഷ് ന്നോടൊന്ന് ചിരിച്ചിട്ട്….?

ഒന്ന് മിണ്ടീട്ട് ?? സ്നേഹിച്ചിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ ഞാൻ, ഒരു ശല്യാവാൻ പോലും ആ മുന്നിൽ വരാതെ ദൂരെ ദൂരെ നിന്ന് സ്നേഹിച്ചിട്ടല്ലേ ള്ളൂ ….. അതിന് ഇത്രേം ശിക്ഷ വേണോ ശ്രീമാഷേ….??

ചാലിട്ടൊഴുകിയ മിഴികൾ തുടച്ചവൾ

ഏറെ പ്രണയത്തോടെ തൻ്റെ ബാഗിൽ അത് ഭദ്രമായി വച്ചു..

രാവിലെ തന്നെ സ്കൂട്ടിയുമായി ഉള്ള ആതിരയുടെ മൽപ്പിടിത്തം കണ്ടാണ് അരുൺ ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നത്….

“നിന്നെ പോലെ തന്നെ ശകടവും ….. സ്വന്തം പണി ചെയ്യാതെ മടി പിടിച്ച് അയ്യേ.. ””

“ദേ ഏട്ടാ…. ഞാൻ വല്ലതും ഒക്കെ പറയും ട്ടോ…. അല്ല പിന്നെ “

“അയ്യോ! പറയരുത് പ്ലീസ്”

വെള്ള കോട്ടും കയ്യിൽ തൂക്കി സ്റ്റത്സു മായി പോകുന്നവനെ ആതിര ദേഷിച്ച് നോക്കി…

രണ്ടടി വച്ച്, തിരിച്ചു വന്നു അവൻ

” പിടിക്കടി “

എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞെട്ടി ആതിര അതെല്ലാം വാങ്ങി പിടിച്ചു….

സെൻട്രൽ സ്റ്റാൻ്റിട്ട് നിസാരമട്ടിൽ അരുൺ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കി …

ആതിരയെ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു ആമുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞത്…

“താങ്ക്യൂ ൻ്റെ പൊന്നേട്ട താങ്ക്യൂ സോമച്ച്..”…

തിരിഞ് നടക്കാൻ ഭാവിച്ചയാൾ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നൊരു ഡയറി മിൽക്ക് സിൽക്ക്””” എടുത്ത് നീട്ടി…..

“ന്നാ “

” ഡയറിമിൽക്ക് സിൽകോ?? എനിക്കിത് ഇഷ്ടല്ലല്ലോ ഏട്ടാ…. നമ്മളിപ്പഴും കിൻ്റർ ജോയി അല്ലേ?? പിന്നെ……ഇത് … ആഹ്!!… ഗൗരി എട്ത്തിടെ ഫേവറേറ്റ് അല്ലേ ?…. ഓ…. ദാ ഇപ്പഴാ കത്തീത് ! അങ്ങനെ വരട്ടെ,

അതായത്,

ഞാൻ കൊണ്ട് കൊടുക്കണം, അയിനാണ്….. “

“ഏയ് അതൊന്നുമല്ല, ഇന്നലെ എന്തോ വാങ്ങിയ കൂട്ടത്തിൽ ….. നിനക്ക് വാങ്ങീതാ… വേണേ എടുത്തോ “

“അതേ! ഏട്ടാ…. കിടന്ന് ഉരുളണ്ട… ഞാൻ കൊടുത്തോളാം… ട്ടോ…. ഒരു കാമുകൻ വന്നിരിക്കുന്നു”

കപട ഗൗരവത്തിൽ ആതിരയെ നോക്കി എങ്കിലും ഒരു കുസൃതി നിറഞ്ഞ ചിരി ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞിരുന്നു..

അവളും അലിവോടെ അരുണിനെ നോക്കി…. ഒരു കടലോളം പ്രണയം ഉള്ളിൽ മാത്രം സൂക്ഷിക്കാൻ വിധിച്ചവനെ..

ഒപ്പം ഉള്ളിലെ പ്രണയം പറഞ്ഞതിന് നോവേറ്റു വാങ്ങുന്ന തന്നെ തന്നേയും…..

മിഴികളിൽ വീണ്ടും ഉരുണ്ടുകൂടി സമ്മതം ചോദിക്കാതെ രണ്ട് നീർത്തുള്ളികൾ …

പെട്ടെന്നാണ് ചിന്തയിൽ നിന്നുണർന്നത്, ഇന്ന് ഫസ്റ്റ് പിരിയഡ് അല്ലെങ്കിലും ശ്രീമാഷിൻ്റെ ക്ലാസുണ്ട് …..

” അമ്മേ, …അച്ഛാ….. ഞാനിറങ്ങാണേ!!!

എന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ച് പറഞ്ഞ്,

വേഗം സ്കൂട്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് നീങ്ങി അവൾ കോളേജിലേക്ക്…

കോളജിലെത്തിയവളെ കാത്ത് ഒരു ചൂടുവാർത്ത കാത്തിരുന്നിരുന്നു..

പ്രിയ കൂട്ടുകാരി നിധി അവളെ കാത്ത് കോളേജ് മുറ്റത്തെ ഗുൽമോഹറിന് ചുവട്ടിൽ കാത്ത് നിന്നിരുന്നു….

നിധി” ഗൗരിയേടത്തി കഴിഞ്ഞാൽ കോളേജിൽ അവളോട് മാത്രമാണ് അടുപ്പം,

ശ്രീ മാഷിൻ്റെ കാര്യം തുറന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എങ്കിൽ അത് നിധിയോട് മാത്രമാണ്,

ഗൗര്യേടത്തിക്ക് പോലും അറിയില്ല..

പറഞ്ഞിട്ടില്ല …

അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ പറയാനെന്താ ഉള്ളത് ‘ അങ്ങോട്ട് ഭ്രാന്തമായി സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നല്ലാതെ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ …..

ഒരു അലിവോടെയുള്ള നോട്ടം പോലും…..

” ടീ… ആതി, നീയിത് എത് ലോകത്താ “

നിധി ചോദിച്ചപ്പഴാണ് താൻ എന്തൊക്കെയോ കാട്കയറി ചിന്തിച്ച് കൂട്ടുകയാണ് എന്നത് ആ തിരക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്…

ചിരിച്ച് നിധിയുടെ തൊട്ടടുത്ത് എത്തി…

“ആതി, ഒരു ബാഡ് ന്യൂസുണ്ട് “

“എന്താടി “

ചിരിയോടെ വന്നവളുടെ മുഖം ചോദ്യഭാവത്തിലേക്ക് മാറി….

” പുതിയ ഒരു ടീച്ചർ എത്തിയിട്ടുണ്ട് ഉണ്ണിമായ

“അതിന്???”

“മലയാളം ഡിപ്പാർട്മെന്റിലേക്ക് തന്നാ “

“ഹാ…. നീ കാര്യം പറ നിധീ”

“അത്… അത് ശ്രീ സാറിൻ്റെ ഒരു അകന്ന റിലേറ്റീവാണത്രെ!! തന്നെയുമല്ല ……”

ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു ഭാരം വന്ന് മൂടുന്നത് അതിര അറിഞ്ഞു .. “

“നീയെന്താ നിധീ പറഞ്ഞു വരുന്നേ ?”

“അവരുടെ കല്യാണം ഏതാണ്ട് തീരുമാനിച്ചതാണത്രെ “

ദ്ദേഹം തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി ആതിരക്ക്….

തന്നെ ഒന്ന് പരിഗണിച്ചില്ലെങ്കിൽ കൂടി പരാതിയില്ല … ദൂരെ… ദൂരെ നിന്ന് കണ്ടോളാം… സ്നേഹിച്ചോളാം….. പക്ഷെ അതെല്ലാം എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ തന്നെ മനസിലാക്കുമെന്ന് കരുതിയല്ലേ? തിരിച്ച് സ്നേഹിക്കും എന്ന് കരുതിയല്ലേ…?

ഗുൽമോഹർപ്പൂക്കൾ വീണ് ചെന്നിറം പാകിയ സിമൻ്റ് ഇരിപ്പിടത്തിൽ അവൾ തളർന്നിരുന്നു…

കൂടെ നിധിയും …

സംശയിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല എന്ന് ആതിരക്ക് അറിയാമായിരുന്നു…

കാരണം നിധിയുടെ ചേച്ചി കനി മലയാളം ഡിപാർട്ട്മെൻറ് തന്നെ യാണ്… അവിടെ ഗസ്റ്റ് ലക്ചറർ,

കനിയും നിധിയും സുഹൃത്തുക്കളെ പോലെയാണ് …

എന്തും പരസ്പരം ഷെയർ ചെയ്യും…

അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞതാണ് തൻ്റെ ശ്രീമാഷോടുള്ള പ്രണയവും…

കനിചേച്ചി മുഴുവൻ സപ്പോർട്ടോടുകൂടി കൂടെയുണ്ട്…

അങ്ങനെ മാഷിനെ കുറിച്ച് എന്തുണ്ടെങ്കിലും അറിയാറുണ്ട്…..

ഇതു മങ്ങനെ അറിഞ്ഞതാവും….

“ആതി…. വാ പോവാം.. “

“നിധീ…. എനിക്കവരെ ഒന്ന് കാണണം…. “

“അത് ഇപ്പോ വേണോടാ ??”

“വേണം നിധീ…. ഈയൊരു കാര്യം മാത്രം എത്ര പറഞ്ഞാലും എനിക്ക് വിശ്വാസാവില്ല കണ്ട് തന്നെ അറിയണം.. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ശ്വാസം മുട്ടി മരിക്കും നിധീ ….

നിധി അവളെ അലിവോടെ നോക്കി..

അത്ഭുതമായിരുന്നു എപ്പഴും ഈ പെണ്ണ്…

അവളുടെ പ്രണയം …

അലകളില്ലാത്ത, കുതിപ്പുകളില്ലാത്ത നീരൊഴുക്ക് പോലെ…. അത്രമേൽ സുന്ദരം, ശാന്തം ….

അസൂയ തോന്നിയിട്ടുണ്ട് എങ്ങിനെ ഒരാൾക്കിങ്ങനെ അവഗണനയിലുo പ്രണയിക്കാൻ പറ്റുന്നതെന്ന് …

അത്രമേൽ നിർമ്മലതയോടെ ….

ഇപ്പോ കേട്ട വാർത്ത എങ്ങനെ അവളെടുക്കും എന്ന് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു …

പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അവളൊരു കോമാളിയെ പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രണയിക്കും.. അവളുടെ ശ്രീ മാഷെ … അവഗണയിലും ഭ്രാന്തമായി ….

അതു കൊണ്ട് മാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്,

“നിധീ”

ദയനീയതയോടെയുള്ള വിളി കേട്ട് നി ധിക്കും ഉള്ളിൽ എവിടെയോ മുറിഞ്ഞു… ചോര പൊടിഞ്ഞു….

ഇരുവരും കൂടി മെല്ലെ മലയാളം ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിലെ ലക്ച്ചേഴ്സ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു..

അടുത്തെത്തും തോറും നിധി ആതിരയുടെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു….

(തുടരും)

 

 

നിഹാരിക നീനുന്റെ എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അനന്തൻ

 

4.5/5 - (2 votes)

Get all the Latest Online Malayalam Novels, Stories, Poems and Book Reviews at Aksharathalukal. You can also read all the Latest Stories in Malayalam by following us on Twitter and Facebook

aksharathalukal subscribe

പുതിയ നോവലുകളും കഥകളും ദിവസവും ഇന്‍ബോക്‌സില്‍ ലഭിക്കാന്‍ ന്യൂസ് ലെറ്റർ സബ്‌സ്‌ക്രൈബ് ചെയ്യാം

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply