ആത്മസഖി – ഭാഗം 15

1368 Views

aathmasakhi

“അയ്യോ സാർ പോയി… “

ഋതുവിന്റെ അടുത്തിരുന്ന ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞു…

“ഓ പോയാലും ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വന്നോളും.. “

അനൂപ് കളിയാക്കും പോലെ പറഞ്ഞു… അനൂപും ടീമും ക്ലാസ്സിൽ ഭയങ്കര അലമ്പാണ്.. അത്കൊണ്ട് തന്നെ ആരും അവരോട് എതിർത്ത് ഒന്നും പറയാറില്ല…

“എന്നാലും ആദ്യത്തെ ക്ലാസ്സിൽ തന്നെ ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതിൽ പുള്ളിക്ക് ഭയങ്കര സങ്കടം ആയിട്ടുണ്ടാവും… “

ഋതു അത് പറഞ്ഞതും അനൂപ് അവളെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ചു നോക്കി…

“ഓഹോ മോൾ എങ്കിൽ സാർ നെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നിട്ട് ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നാൽ മതി… പോയി വിളിച്ചു കൊണ്ട് വാടി… “

അനൂപിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും ക്ലാസ്സ്‌ പെട്ടെന്ന് സൈലന്റ് ആയി…

“ഞാൻ… “

ഋതു ന്റെ മുഖം ആകെ ചുവന്നു കണ്ണുകൾ രണ്ടും പെയ്യാൻ തയാറായി…

“നിന്റെ കരച്ചിൽ ഒന്നും ഇവിടെ ആർക്കും കാണണ്ട… പോയി വിളിച്ചോണ്ട് വാടി.. “

അവൻ വീണ്ടും ശബ്ദം ഉയർത്തിയതും ഋതു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ക്ലാസ്സിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…

“ഡാ അനൂപ് ഇത് വേണ്ടായിരുന്നു.. ആ പെണ്ണ് പ്രമോദിനോട് പറഞ്ഞാൽ പണികിട്ടും അവന്റെ പെണ്ണാണെന്ന് കുറച്ച് ദിവസം മുൻപ് ഇവിടെ വന്നു പറഞ്ഞിട്ട് പോയതാ… “

കിഷോർ അനൂപിനോട് സ്വകാര്യം ആയി പറഞ്ഞു..

“ഏത് പ്രമോദ്..? “

അനൂപ് അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു…

“ഡാ നമ്മുടെ വെടക്ക് പ്രമോദ് ഇല്ലേ… ഒന്ന് പറഞ്ഞു രണ്ടിന് അടിക്കുന്നവൻ… അവന്റെ ലൈൻ ആണ് ഇവൾ… “

കഴിഞ്ഞ ദിവസം നടന്ന കാര്യങ്ങൾ കൂടി വിശദമാക്കി കിഷോർ അനൂപിനെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു…

“അയാൾക്ക് എന്താടാ പ്രാന്താണോ ഈ തടിച്ചിയെ പ്രേമിക്കാൻ…? “

അനൂപ് തെല്ലൊരു അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു..

“അതൊന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല എന്തായാലും ആ പെണ്ണ് പ്രമോദിനോട് കാര്യം പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ നിന്റെ പൊടി പോലും കിട്ടില്ല… “

കിഷോർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അനൂപിന്റെ ഉള്ളിലും ചെറിയൊരു പേടി തോന്നി. പ്രമോദിനെ കോളേജിൽ എല്ലാർക്കും ഭയം ആയിരുന്നു അതിന് കാരണം അവന്റെ മുൻകോപം തന്നെ ആയിരുന്നു.

“ഡാ പണി ആവോ…? “

അനൂപ് ഒരല്പം ഭയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ചാൻസ് ഉണ്ട്.. നീ പോയി സാർ നോടും അവളോടും സോറി പറഞ്ഞു തിരികെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നത് ആവും  നല്ലത്. “

കിഷോർ പറഞ്ഞതിൽ  കാര്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും ഋതുവിനോട് മാപ്പ് പറയാൻ അനൂപിന്റെ അഭിമാനം അനുവദിച്ചില്ല.

“വേണേൽ സാർ നോട്‌ സോറി പറയാം അല്ലാതെ അവളോട് പറയാൻ ഒന്നും എനിക്ക് പറ്റില്ല… “

അനൂപ് അത് പറഞ്ഞതും കിഷോർ അവനെ  ആകെ മൊത്തം നോക്കി.

“എന്റെ പൊന്ന് അളിയാ സാർ കൂടി പോയാൽ പ്രിൻസിപ്പൽനോട്‌ കംപ്ലയിന്റ് ചെയ്യും അതിന്റെ പേരിൽ അങ്ങേ അറ്റം പോയാൽ ഒരു സസ്പെന്ഷൻ കിട്ടും പക്ഷേ അവൾ പ്രമോദിനോട് പറഞ്ഞാൽ ഉള്ള അവസ്ഥ നീ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക്..

അവൻ ആദ്യം തല്ലിയത് അവന്റെ സീനിയർ നെ ആയിരുന്നു എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.. സീനിയർനെ തല്ലാൻ ധൈര്യം കാണിച്ചവൻ നിന്നെ ബാക്കി വച്ചേക്കോ അതും അവന്റെ പെണ്ണിനെ കരയിപ്പിച്ചു എന്ന് അറിഞ്ഞാൽ.. “

കിഷോറിന്റെ വാക്കുകൾ അനൂപിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയത്തിന്റെ ആഘം കൂട്ടി..

അല്പം മടിയോടെ ആണെങ്കിലും പ്രമോദിന്റെ ഇടി പേടിച്ച് ഋതുനോടും സാർ നോടും മാപ്പ് ചോദിക്കാൻ അനൂപ് തീരുമാനിച്ചു.

 “ഋതിക… “

ക്ലാസ്സ്‌ റൂമിന്റെ വരാന്തയിൽ നിറക്കണ്ണുകളോടെ നിന്ന ഋതുനെ അനൂപ് വിളിച്ചു.

“ഞാൻ വെറുതെ തമാശ പറഞ്ഞത് അല്ലേ അതിന് എന്തിനാ കരയുന്നത്… താൻ കുറച്ച് കൂടി സ്മാർട്ട്‌ ആകണം കേട്ടോ… “

അനൂപ് ഒരു ചിരിയോടെ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഋതു കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് വെറുതെ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി….

“ഇനി ഇത് പ്രമോദ് ചേട്ടനോട് ഒന്നും പറയണ്ട കേട്ടോ .. “

സത്യത്തിൽ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് അനൂപിന്റെ മാറ്റത്തിന് കാരണം എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായത് അതിനു മറുപടി എന്ന പോലെ അവൾ വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“താനും കൂടെ വാ നമുക്ക് സാർ നെ പോയി വിളിക്കാം .. “

അനൂപ് അതും പറഞ്ഞു മുൻപിൽ നടന്നു.

അവളും അവനെ പിന്തുടർന്നു..

ഈ സമയം അഭിമന്യു സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലെ വാഷ്ബൈസനിൽ മുഖം കഴുകുകയായിരുന്നു…

മുഖം കഴുകി നിവർന്ന അയാളുടെ പ്രതിഭിംബം കണ്ണാടിയിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾക്ക് അയാളോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി..

സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയ നാൾ മുതൽ എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ ഒരു കോമാളി ആയി.. പറയാൻ ശ്രമികുന്നത് പലതും പൂർണം ആകും മുൻപ് ആളുകളുടെ കളിയാക്കലുകൾ.. അമ്മ ഒഴികെ ഭൂമിയിൽ ആരും തന്റെ സങ്കടം അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.. താൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ പോലും ആരും താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല… എത്രയോ നാളത്തെ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു ഒരു ജോലി, താത്കാലികമായി കിട്ടിയത് ആണെങ്കിലും വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അല്ലേ താൻ വന്നത്.. എന്നിട്ടും.. സ്വന്തം വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് മുൻപിൽ വരെ ഒരു കോമാളി ആയി….

“അഭിമന്യു…. “

മഞ്ജിത്ത് സാർ ന്റെ വിളി ആണ് അഭിമന്യു നെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചത്..

“എന്താടോ . എന്ത് പറ്റി…? “

മഞ്ജിത്ത് സാർ ആ കോളേജിലെ മുതിർന്ന അധ്യാപകനാണ്.. വിദ്യാർത്ഥികളെ സ്വന്തം മക്കളായി കാണുന്ന ചുരുക്കം ചില അധ്യാപകരിൽ ഒരാൾ.. അദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യൻ ആയിരുന്നു അഭിമന്യുവും. മറ്റുള്ളവർ അവന്റെ വിക്കിനെ കളിയാക്കുമ്പോൾ അവനെ മാറ്റി നിർത്തുമ്പോൾ എല്ലാം മഞ്ജിത്ത് സാർ മാത്രം അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു..

സുജാത ടീച്ചർ പ്രസവത്തിന് പോയ താത്കാലിക ഒഴിവിലേക്ക് അഭിമന്യുനെ നിർദേശിച്ചതും സാർ ആയിരുന്നു…

“സ.. സാർ.. എനിക്ക് പറ്റില്ല.. ഞ.. ഞാൻ പോകുവാണ്..”

അഭിമന്യുന്റെ വാക്കുകളിലെ നിരാശയും അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ അപകർഷാബോധവും സാർ ന്പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ ആയി..

“എന്ത് പറ്റി, കുട്ടികൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ…? അഭിമന്യു നിന്റെ കുറവാണ് നിന്റെ ഏറ്റവും വല്യ ശക്തി ആയി നീ മാറ്റേണ്ടത്.. വിക്ക് അത്ര വല്യ കുറവൊന്നും അല്ല… നീ ധൈര്യത്തോടെ ക്ലാസ്സിൽ പോ…

എന്റെ കുട്ടികൾ ഒരിടത്തും തളരുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ല… “

മഞ്ജിത്ത് സാർ ന്റെ വാക്കുകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന് അഭിമന്യുവിൽ ഉള്ള വിശ്വാസം തെളിഞ്ഞു നിന്നു.പക്ഷേ അപ്പോഴും അഭി ക്ക് എന്തോ ഒരു വല്ലായ്മ അവനെ വിട്ട് മാറാത്തത് പോലെ തോന്നി  .

“സാർ… “

അനൂപിന്റെ വിളി കേട്ടതും അഭിമന്യുവും മഞ്ജിത്ത് സാറും അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കി…

അനൂപും അവനൊപ്പം നിൽക്കുന്ന ഋതുവിനെ കണ്ടതും അഭിമന്യുവിന് ക്ലാസ്സിൽ വച്ചുണ്ടായ സംഭവം ഓർമ വന്നു ഒപ്പം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കോപം എരിഞ്ഞു..

അനൂപിനെ പോലെ ഒരാൾക്ക് ഒപ്പം ഋതുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ മഞ്ജിത്ത് സാർ ന് അത്ഭുതം ആയിരുന്നു.. ആരോടും അധികം മിണ്ടാത്ത അവൾ എങ്ങനെ അനൂപിനൊപ്പം സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിൽ എത്തി എന്നായിരുന്നു അദേഹത്തിന്റെ സംശയം..

“എ… എന്താ…? “

അഭിമന്യു അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു..

“അത് സാർ നോട്‌ ക്ഷമ പറയാൻ .. “

അനൂപ് ചെറിയ ഒരു പരുങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു..

“അത് സാരമില്ല… അഭിമന്യു അത് അപ്പോഴേ മറന്നു… നിങ്ങൾ ക്ലാസ്സിൽ പൊയ്ക്കൊള്ളൂ… “

മഞ്ജിത്ത് സാർ അത് പറഞ്ഞതും കേൾക്കാൻ കാത്ത് നിന്ന പോലെ അനൂപ് അവിടെ നിന്നും മുങ്ങി.. പക്ഷേ ഋതു അവിടെ തന്നെ നിന്നു…

“താൻ പോകുന്നില്ലേ…? “

മഞ്ജിത്ത് സാർ ഋതുനോട് ചോദിച്ചു…

“അ.. അത് ബുക്ക്‌ എടുക്കാൻ.. “

ടെൻഷൻ കാരണം ഋതു അല്പം വിക്കിയതും അഭി അവളെ തറപ്പിച്ചു ഒന്ന് നോക്കി…

“ഓഹ് ഞാൻ അത് മറന്നു… “

അതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് മഞ്ജിത്ത് സാർ തന്റെ മേശയുടെ മുകളിൽ ഇരുന്ന ഒരു പുസ്തകം എടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി…

അവൾ അതും വാങ്ങി തിരികെ നടന്നതും അഭി അവളോട് നിൽക്കാൻ ആവിശ്യപെട്ടു…

“ത.. തനിക്ക് ഒക്കെ കു..കുറച്ച് എങ്കിലും മ.. മാന്നേഴ്സ് ഉണ്ടോ.. ഞ.. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അധ്യാപകൻ അല്ലേ… ആ എ.. എന്നെ സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലും വ.. വന്നു അപമാനിക്കാൻ തനിക്ക് എ… എങ്ങനെ പറ്റുന്നു…. “

അഭിമന്യു അത് ഉറക്കെ ചോദിച്ചതും ഋതു ന്റെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു.. അവൾ ഒരു ആശ്രയത്തിനായി മഞ്ജിത്ത് സാർ നെ നോക്കി…

“ഡോ.. താൻ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്..? കുട്ടി ക്ലാസ്സിൽ പൊയ്ക്കൊള്ളൂ… “

മഞ്ജിത്ത് സാർ അവളോട്‌ പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞതും ഋതു നിറഞ്ഞൂ തുളുമ്പിയ മിഴികൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി…

“സ.. സാർ കണ്ടത് അല്ലേ… ആ.. ആ കുട്ടി എന്നെ ഇവിടെ വ.. വച്ചും കളിയാക്കിയത്…”

അഭിമന്യു അത് പറഞ്ഞതും സാർ ചെറുതായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു..

“അഭിമന്യു അവൾ അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി അല്ല.. എന്നോട് പോലും അവൾ അധികം സംസാരിക്കാറില്ല.. പഠിക്കാൻ അത്ര മിടുക്കി അല്ലെങ്കിലും ഒരുപാട് വായിക്കുന്നവൾ ആണ്.. എന്നോട് പോലും പുസ്തകങ്ങളുടെ കാര്യം മാത്രേ മിണ്ടിട്ട് ഒള്ളു..ആ അവൾ തന്നെ അപമാനിക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങനെ ചെയ്യോ… എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല..”

മാഷ് അത് പറഞ്ഞ് നിർത്തിയതും അഭിമന്യുവിൽ ചെറിയ ഒരുപാട് കുറ്റബോധം തലപൊക്കി…

“ആ… ആ കുട്ടിക്കും വിക്ക് ഉണ്ടോ..? “.

അഭിമന്യു വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു..

“ടെൻഷൻ ഉം പേടിയും ഒക്കെ വരുമ്പോൾ മാത്രം..”

മഞ്ജിത്ത് സാർ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെറുതായി തലപൊക്കിയ കുറ്റബോധം അവന്റെ മനസിനെ അസ്വസ്ഥം ആകും വിധം വളർന്നു…

അവളോട് ദേഷ്യപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന ചിന്ത അവന്റെ ഉള്ളിൽ കടന്ന് കൂടി.. നിറഞ്ഞ മിഴികളോട് നടന്ന് നീങ്ങിയ ഋതുനെ ഓർത്ത് അവന്റെ ഉള്ളം വല്ലാതെ വേദനിച്ചു…

(തുടരും.. )

 

 

ഈ നോവലിന്റെ തുടർഭാഗങ്ങൾ വായിക്കുവാൻ

 

രേവതി ജയമോഹന്റെ എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

ദേവഭദ്ര

 

ഇവിടെ കൂടുതൽ വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ കഥകളും വായിക്കുക

 

Title: Read Online Malayalam Novel Aathmasakhi written by Revathy

Get all the Latest Online Malayalam Novels, Stories, Poems and Book Reviews at Aksharathalukal. You can also read all the Latest Stories in Malayalam by following us on Twitter and Facebook

aksharathalukal subscribe

പുതിയ നോവലുകളും കഥകളും ദിവസവും ഇന്‍ബോക്‌സില്‍ ലഭിക്കാന്‍ ന്യൂസ് ലെറ്റർ സബ്‌സ്‌ക്രൈബ് ചെയ്യാം

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply