Skip to content

ദേവാമൃത – 11

devamrutha

വിധുവേട്ടനു എപ്പോഴും തിരക്കാണ്.ഹോസ്പിറ്റൽ കഴിഞ്ഞേ ഞാൻ ഉള്ളു എന്നാണ് വിധുവേട്ടൻ പറയാറ്.

ഞാനും വിചാരിക്കും അതു തന്നെ അല്ലെ ശരി.ഒരാളുടെ ജീവനേക്കാൾ വലുത് ഒന്നും അല്ലല്ലോ ഈ ഫോൺ വിളിയും ചാറ്റിങ്ങും ഒക്കെ എന്നു.

                     ഇന്ന് എന്റെ കൂട്ടുകാരി ക്രിസ്റ്റിനയുടെ വിവാഹം ആണ്. കുറച്ചു ദൂരം കൂടുതൽ ഉണ്ട്.ഇവിടെ ആർക്കും എന്നെ വിടാൻ ഒരു താൽപര്യവും ഇല്ല.അവസാനം നിരാഹാരം കിടന്നിട്ടാണ് സമ്മതിച്ചത്.പക്ഷേ വിധുവേട്ടന്റെ പെർമിഷൻ കുടി ഉണ്ടെങ്കിൽ പോയാൽ മതി എന്നാണ് ചേട്ടായി പറഞ്ഞേക്കുന്നെ.

ഇന്നല്ലേ രാത്രി ഏതാണ്ട് ഒരുമണിക്കൂർ വരെ സംസാരിച്ചു കാല്ലു പിടി്ച്ചിട്ടാണ് പോയിക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞതു

(  അതിനു പകരം കണകില്ലാതെയാണ് ഉമ്മ ചോദിച്ചു വാങ്ങിയത്.  )

ധനു എന്നെ കാത്തു നില്കുന്നുണ്ടാകും.ഞാൻ ധനുന്റെ വിട്ടില്ലേക് പോയി.

അവിടുന്നു നേരെ ക്രിസ്റ്റിനയുടെ വീട്ടില്ലേക് തിരിച്ചു.

ഇന്ന് സർജറി ഉണ്ട് വിധുവെട്ടനു  തിരക്ക്  ആണെന്ന് പറഞ്ഞായിരുന്നു ഫോൺ ഓഫ് ആയിരിക്കും. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ വിളിച്ചു നോക്കാനും പോയില്ല.

ക്രിസ്റ്റിയുടെ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ കോളേജ് പിള്ളേരുടെ ചാകര ആയിരുന്നു.

കുറച്ചു നാള് എല്ലാരേയും കാണാതെ ഇരുന്നതിന്റെ സങ്കടം ഒക്കെ പറഞ്ഞു തീർത്തു.

വിവാഹ കാര്യം പറയാത്തതിൽ എല്ലാവർക്കും എന്നോട് പിണക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.അതു മാറ്റാൻ ഇന്ന് തന്നെ പാർട്ടി വേണം എന്നാണ് എല്ലാരും നിർബദ്ധം പിടിച്ചു

ഞാനും അതു സമ്മതിച്ചു.

നല്ല അടിപൊളി മുന്തിരിചാർ ഉണ്ടായിരുന്നുയിരുന്നു.

അതും അവരുടെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയത്.എത്ര ഗ്ലാസ്സ് കുടിച്ചു എന്നു എനിക്കു ഒരു ഓർമയും ഇല്ല.

വിധുവേട്ടനെ വിളിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ ഓഫ് ആയിരുന്നു.പിന്നെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു അച്ഛനോട് സംസാരിച്ചു.പെട്ടെന്ന് വരണം സൂക്ഷിക്കണം വിവാഹം ഉറപ്പിച്ച പെണ്ണാണ് എന്നൊക്കെ ഒത്തിരി ഉപദേശം അച്ഛൻ  ഒരുമിന്നിട്ടു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു തീർത്തു.

4 മണിക് ശേഷം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അവിടുന്നു ഇറങ്ങി.

ബീച്ചിൽ പോകാം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും സിനിമകു പോയാൽ മതി എന്ന്. ഇപ്പോഴേ എല്ലാരേയും ഒന്നുച്ചു കിട്ടുള്ളൂ. പിന്നെ ആരെയും ഒരുമിച്ചു കാണാൻ കഴിയില്ല എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു ഞാനും ഒക്കെ പറഞ്ഞു.

വീട്ടിൽ വിളിച്ചു പറയാൻ ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ കഷ്ടകാലം ഫോൺ ഓഫ് ആയി ഇരിക്കുന്നു.

എങ്ങനെയോ രണ്ടരമാണിക്കൂർ ഞാൻ  തള്ളി നീക്കി.

സിനിമാ കഴിഞ്ഞു പുറത്തു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ നന്നായി ഇരുട്ടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.  നല്ല മഴ കൊള്ളും ഉണ്ട്.കാലം തെറ്റിയ മഴ ആണല്ലോ എന്നു ധനു പറയുകയും ചെയ്തു

ഞങ്ങൾ എല്ലാരും പല്ലവഴികു തിരിഞ്ഞു.

എനിക്കു പേടിയൊന്നും തോന്നില്ല കാരണം ഞാൻ രാത്രിയിൽ ഒക്കെ ഡ്രൈവ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

കുറച്ചു ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോൾ ആണ് വണ്ടി പഞ്ചർ ആയതു. എന്തു ചെയ്യാൻ ആണ് ഏതേലും വർഷോപ് നോക്കി വണ്ടിയും തള്ളി ഞാൻ നടന്നു.

അപ്പോഴേക്കും മഴ പെയ്ത് തുടങ്ങി.ഞായറാഴ്ച ആയതിനാൽ റോഡിൽ ഒന്നും അധികം ആളുകൾ ഇല്ലതാനും .ഞാൻ വണ്ടി ഒതുക്കി വച്ചു ഒരു കടയിൽ കയറി നിന്നു. എന്നിട്ടും മഴ തോർന്നില്ല.

വണ്ടി അവിടെ ഇരികട്ടു നാളെ വന്നു എടുക്കം എന്നു വിചാരിച്ചു ഓട്ടോറിക്ഷക്കു കൈ കാണിച്ചു നോക്കി.നോ രക്ഷാ ഒറ്റരുത്താനും വണ്ടി നിറുത്തുന്നില്ല.മഴയുടെ ശക്തി കുടി കാലം തെറ്റിയ മഴയാണ് അതുകൊണ്ടു തകർക്കുവാ.

അപ്പോൾ ആണ് ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചത് രണ്ട് പേരു അപ്പുറത്തെ വശത്തു നിന്നു എന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നത്. എന്റെ നല്ല ജീവൻ അങ്ങു പോയി. തന്റേടി ആണെങ്കിലും ചില്ലനേരത്തു ഭയം നമ്മെ പിടികുടുമല്ലോ. അവർ എനിക്കു നേരെ നടന്നു വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. നാരായണനെ വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ടേ ഞാൻ നിന്നു.അവര് രണ്ടു പേരും എനിക്കു അടുത്തായിട്ടു വന്നു നിന്നു.

അപ്പോൾ എനിക്കു മനസിൽ തോന്നിയത്. ക്യൂൻ സിനിമ യില്ലേ ചിന്നുവിന് സംഭവിച്ചത് ആയിരുന്നു.

അതിൽ ഒരാൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു.എങ്ങോട്ടു പോകാൻ നില്കുവാ പെങ്ങളേ .കുറെ നേരം ആയല്ലോ ഇവിടെ തന്നെ നിൽക്കുന്നു.

              ആയോ   ചേട്ടനു കണ്ണുകാണില്ലേ മഴ പെയ്യുന്നതു കൊണ്ട ഇവിടെ നിൽകുന്നേ. പിന്നെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു നിരീഷികൻ നിങ്ങൾരണ്ടും ട്രാഫിക്‌പോലീസ് ഒന്നും അല്ലല്ലോ.

ആളിയാ ഇവള് പുലിയാണ് കേട്ടോ.എന്നാൽ നമ്മുക്ക് ഇവളെ ട്രാഫിക്ക് പോലീസിനെ കാണിച്ചു കൊടുത്താലോടാ. അതിനെന്താ കാണിച്ചു കൊടുക്കാടാ.

അവര് എനിക്കു അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു ഞാൻ നാരായണനെ മനസുരുകി വിളിച്ചു

അതിൽ ഒരാൾ എന്റെ കൈയിൽ കയറി പിടിച്ചു വലിച്ചു.  വാ മോളേ നിനക്കു ട്രാഫിക് പോലീസിനെ കാണിച്ചു തരാം.കരയാൻ മാത്രമേ എനിക്കു അയോള്ളൂ. മറ്റവൻ  അപ്പോഴേക്കും.എന്റെ വാ പൊത്തി പിടിച്ചു.

എന്റെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ടു കയറിയ പോലേ തോന്നി.നാരായണാ ആരേലും ഒന്നു വന്നു എന്നെ രക്ഷിക്കണേ ഞാൻ മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു.അപ്പോൾ എനിക്കു പ്രാർത്ഥിക്കാൻ കഴിയു

മിന്നൽവേഗത്തിൽ ഒരു കാർ ഞങ്ങളുടെ  മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അതിന്റെ ഡോർ തുറന്നു പെട്ടെന്നൊരാൾ എനിക്കു അടുത്തേക്കായി ഓടി അടുത്തു. അപ്പോഴേക്കും അവൻ മാര് പേടിച്ചു ഓടിയിരുന്നു. എന്റെ അരൂകില്ലേക് ഓടി അടുത്ത വ്യക്തിയെ കണ്ടു ഞാൻ ഞെട്ടിനിന്നു.

വിധുവേട്ടൻ.

ആരാടി അവൻമാര്?

മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപേ എന്റെ കാരണത് അടി വീണിരുന്നു.പ്രീതിഷികത്ത് അയോണ്ട് സ്വർഗ്ഗവും നരകവും ഒന്നിച്ചു കണ്ടു.

വന്നു കയറാടി വണ്ടിയിൽ 

എന്നു പറഞ്ഞു ഒരു ഗർജനം ആയിരുന്നു.

എന്റെ വണ്ടിയുടെ കാര്യം പോലും ചിന്തിക്കാതെ ഞാൻ ഓടിപ്പോയി വണ്ടിയിൽ കയറി.

വിധുവേട്ടൻ വണ്ടി എടുത്തു. ഒട്ടിക്കുന്നതിനിടയിലും എന്നെ വായിൽ തോന്നുന്നതോകെ പറഞ്ഞു. 

പെണ്ണാണ് എന്നു വിചാരം ഇല്ല.അതാണ് ഇതാണ് എന്നൊക്കെ വച്ചുകാച്ചി.

ഞാൻ എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് ഇരുന്നു കാരണം എന്റെ ഭാഗത്ത്‌ ആണു തെറ്റു.

എന്നിൽ പ്രതികരണം ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലന്ന് കണ്ടിട്ടു ചോദിച്ചു.

എന്താടി നിന്റെ നാവു ഇറങ്ങി പോയോ.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഏതു നേരതാണോ ഇവളെ കെട്ടാൻ തീരുമാനിച്ചത്.വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നു തോന്നുവാ.എന്റെ ജീവിതം പോയെന്നാ തോന്നുന്നെ.

വിധുവേട്ടൻ ഇങ്ങനെ പറയും എന്നു ഞാൻ ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചതല്ല. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

മനസ്‌തുറന്നു ഒന്നു  കരയണം എന്നു തോന്നി.

അല്ലെങ്കില്ലേ മനുഷ്യന് ടെൻഷൻ ആണ്  ഹോസ്പിറ്റലിലെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു.അതിന്റെ കൂടെയാണ് അവള് തോന്നിയ പോല്ലേ നടന്നു ഓരോ പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുന്നേ

വിവാഹത്തിന് മുന്നേ ഇങ്ങനെ  അപ്പോൾ അതു കഴിഞ്ഞു എന്താകും.

പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു വീണ്ടും എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.

എങ്കിലും വിധുവേട്ടൻ വന്നില്ലയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നെ ഇപ്പോൾ അവർ……… ….  

എന്നാലും എന്നെ വേണ്ടാന്നു പറഞ്ഞുല്ലോ  അതോർത്തപ്പോൾ എനിക്കു കരച്ചിലും പിടിച്ചു നിറുത്താൻ ആയില്ല.

വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ അച്ഛനും അമ്മയും കാത്തു നില്പുണ്ട്

                                  ( തുടരും )

 

 

മുൻഭാഗങ്ങൾക്കായി ഈ ലിങ്കിൽ പോവുക

 

ഇവിടെ കൂടുതൽ വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ കഥകളും വായിക്കുക

 

Title: Read Online Malayalam Novel Devamrutha written by Lakshmi Babu Lechu

Rate this post

Get all the Latest Online Malayalam Novels, Stories, Poems and Book Reviews at Aksharathalukal. You can also read all the Latest Stories in Malayalam by following us on Twitter and Facebook

aksharathalukal subscribe

പുതിയ നോവലുകളും കഥകളും ദിവസവും ഇന്‍ബോക്‌സില്‍ ലഭിക്കാന്‍ ന്യൂസ് ലെറ്റർ സബ്‌സ്‌ക്രൈബ് ചെയ്യാം

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply

Don`t copy text!