വേഴാമ്പൽ – പാർട്ട്‌ 12

3933 Views

vezhamabal free malayalam novel online from aksharathalukal

ശലീന സൗന്ദര്യം എന്ന വാക്കിന് അനുയോജ്യമായ ഒരു മുഖ പ്രസാദം അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു…. പണ്ട് എങ്ങോ മനസിൽ കൊണ്ട് നടന്ന ഒരു രൂപം

വള ഇട്ടു കൊടുത്തു രണ്ടു പേരും കൂടി കുറച്ചു അടുത്ത് അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന പോസിൽ ഉള്ള ഒന്ന് രണ്ടു എണ്ണം.പിന്നെ കുറച്ചു മിത്ര തനിച്ചു നിൽക്കുന്നത് ആണ്. അത് ഞങൾ അവിടെ നിന്നും വന്ന ശേഷം എടുത്തത് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു വീടിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഉള്ളത് ആണ് കയ്യിൽ വള കിടപ്പുണ്ട്….

ഒന്നും അറിയില്ല അവളെ കുറിച്ച് അവൾക്ക് എന്നെ കുറിച്ചും അറിയില്ല… അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് പോലെ നാളെ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കാതെ ഇന്ന് ജീവിക്കാം… എന്തായാലും ഇന്ന് എനിക്ക് ഒരു ഉറക്കമില്ലാത്ത ഒരു രാത്രിയും മധുരിക്കുന്ന കുറച്ചു ഓർമകളും ഉള്ള ഒരു രാവ്…..
എന്തൊക്കെയോ ഓർത്തു അങ്ങനെ കിടന്നപ്പോൾ എബി എഴുനേറ്റ് വന്നു അടുത്ത് കിടന്ന് കൊണ്ട് എന്റെ ഫോണിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു……

“”ഇഷ്ട്ടമായില്ലേ…. നിനക്ക് അവളെ? “”

ഞാൻ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു

“”ഇഷ്ട്ടം ആകാഞ്ഞിട്ടു ആണോ പാതിരാത്രി അതും നോക്കി ഇരിക്കുന്നതു കോപ്പേ…. “”പ്രണവ് അവനോടു ചോദിച്ചു

“”ഞാൻ ഒന്നും നോക്കി ഇരിക്കുവല്ല…..””പോടാ അതും പറഞ്ഞു പ്രണവിനു ഒരു തൊഴിയും കൊടുത്തു ഞാൻ കുറച്ചു മാറി കിടന്നു

രണ്ടും കൂടി വീണ്ടും നുഴഞ്ഞു അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“”ആർക്ക് ആരു എന്നൊക്കെ. നേരത്തെ എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ട് അതുപോലെയെ നടക്കു. നമ്മുക്ക് അത് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല നിനക്ക് ഉള്ളത് തന്നെ ആണ് നിനക്ക് കിട്ടിയത്. ചേരേണ്ടത് അല്ലേ ചേരൂ.. “എന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് പ്രണവ് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ രാഹുലിനെ വിളിച്ചിരുന്നു അവനു വിശ്വാസം വന്നില്ല, ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഫോട്ടോ സെന്റ് ചെയ്തു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അവൻ അടുത്ത ആഴ്ച പാർടിക്ക് വരും നാളെ അവനു വരാൻ പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു “”

“”ഞാൻ അവനെ ഒന്നു വിളിക്കാൻ മറന്നു പോയി. “”

“”സാരമില്ലടാ നീ കിളി പോയി നടക്കുവാനെന്നു ഞാൻ അവനോടു പറഞ്ഞു…. “”പ്രണവ് പറഞ്ഞു

കിളി പോയത് നിന്റെ…… @@@***

അതും പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ എഴുനേറ്റു ഡോർ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് വന്നു…

ടാ വന്നു കിടന്നു ഉറങ്ങു ഇന്ന് ഉറങ്ങിയാൽ ഉറങ്ങി..ഇല്ലെങ്കിൽ നാളെയും ഉറങ്ങാൻ പറ്റില്ല പറഞ്ഞേക്കാം അത് പറഞ്ഞു രണ്ട് പേരും കൂടി ചിരിച്ചു.. ഞാൻ പതുക്കെ വെളിയിൽ വന്നു വരാന്തയിൽ ഉള്ള ചാരു പടിയിൽ ഇരുന്നു… വീടിനുള്ളിൽ അവിടെ ഇവിടെ കുട്ടികളുടെ ഒക്കെ ബഹളവും കരച്ചിലും കേൾക്കാം..

കുറച്ചു നേരം അവിടൊക്കെ കണ്ണോടിച്ചു ഇരുന്നു ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ ശബ്ദം വീടിന്റെ പുറകു വശത്തു കേൾക്കുന്നുണ്ട്…

അപ്പോഴേക്കും ഗേറ്റ് കടന്നു അച്ഛന്റെ കാർ വന്നു അതിൽ നിന്ന് അച്ഛനും വിവേകും ഇറങ്ങി വിവേക്ക് ആണ് ഡ്രൈവ് ചെയ്തത്…

രണ്ടു പേരും വരാന്തയിലേക്ക് കയറി വന്നു…. അച്ഛൻ എന്നെ അടിമുടി ഒന്നു നോക്കി ചിരിച്ചു…

“”അച്ഛൻ എവിടെ പോയതാ “”

“”ബാലന്റെ വീട് വരെ “”

“”എന്തിനാ അച്ഛാ…. “”

“”നാളത്തെ മൂഹൂർത്തത്തിന്റെ കുറിപ്പടി വാങ്ങാൻ അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു എങ്കിലും ചെന്നു വാങ്ങുക എന്നുള്ള ഒരു നാട്ടുനടപ്പ് ഉണ്ട്‌.. അതുകൊണ്ട് പോയി വാങ്ങി വന്നു… അവിടെ എല്ലാവർക്കും സന്തോഷം ആണ്… എല്ലാം നല്ലപോലെ നടക്കുന്നു. പിന്നേ ഞാനും ബാലനും കൂടി ദീപക്കിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി മിത്രയുടെ ജാതകം തിരികെ വാങ്ങി.. നാളെ വിവാഹം നടക്കും എന്ന്‌ അറിയിച്ചു . അവർ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചെയ്തതല്ലല്ലോ… അവർക്കും അതൊരു സമാധാനമായി… “”നീ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ? ”

“”കഴിച്ചു.. “”

“”അവൻമാരോ “”

“”ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ആണ് കഴിച്ചത് ”

എന്നാൽ പോയി കിടക്കാൻ നോക്ക്

“എം “”

അച്ഛൻ അകത്തേക്ക് പോയി പുറകെ വിവേകും കയറി പോകാൻ വന്നു

“”ഒരു പാവം ആണ് അത്? “”

“ആരു “”

“”എന്റെ ചേട്ടത്തി ആകാൻ പോകുന്ന മണിമിത്ര “”

“”അത് നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം? “”

“”അച്ഛനും അങ്കിളും പോയിട്ട് വരുന്നത് വരെ ഞാൻ അവരുമായി കത്തി വയ്ക്കുക ആയിരുന്നു “”

“”ഓ !അവിടെയും പോയി കത്തി വച്ചോ? “”

“”പിന്നേ…. അനിയത്തി ഇല്ലേ അത് ഒരു കാന്താരി ആണ്… ശരിയാക്കി എടുക്കാം നാളെ കഴിയട്ടെ..”” അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ അകത്തേക്ക് പോയി ..

രണ്ടു നിമിഷം കൂടി അവിടെ ഇരുന്നു കൈയിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ എടുത്തു ലോക്ക് തുറന്നു….. എബി അയച്ചു തന്ന ഫോട്ടോ ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി… എല്ലാം ഒരു ഫോൾഡറിൽ ആക്കി ലോക്ക് ചെയ്തു….

അകത്തേക്ക് പോയി….

രാവിലെ അമ്മയുടെ കതകിൽ ഉള്ള തട്ടി വിളി കേട്ടു ആണ് എഴുനേറ്റത്. അപ്പോൾ എന്റെ മുഖത്തിന്റെ അടുത്ത് രണ്ടു കാലുകളും നെഞ്ചിൽ ചുറ്റി ഒരു കൈയും കാലും ഉണ്ടായിരുന്നു… അതൊക്കെ എടുത്തു യഥാസ്ഥാനങ്ങളിൽ വച്ചു ഞാൻ എഴുനേറ്റ് പോയി വാതിൽ തുറന്നു…

“”എന്തൊരു ഉറക്കം ആണ്…. റെഡി ആകാൻ നോക്ക് രാവിലെ അമ്പലത്തിൽ പോകണം “”

ഒരു നിമിഷത്തിനു ശേഷം ആണ് ഇന്നലെ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മനസിലേക്ക് വന്നതും.. ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന്റെ പ്രത്യേകത ഓർമ വന്നതും….

അമ്മ തന്നെ അകത്തേക്ക് വന്നു എബിയെയും പ്രണവിനെയും വിളിച്ചു ഉണർത്തി…

പെട്ടന്ന് കുളി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഒരു മുണ്ടും ഷർട്ടും എടുത്തു ഇട്ടു… അപ്പോഴേക്കും അവന്മാരും കുളിച്ചു വന്നു ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.. ഞാൻ പതുകെ റൂമിനു വെളിയിലേക്ക് വന്നു അപ്പോഴേക്കും വീട്ടിൽ ഉള്ളവരൊക്കെ ഡ്രസ്സിങ്ങിന്റെ തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. ഹാളിൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ ലൈറ്റ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു ഒക്കെ സെറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഇതൊക്കെ ആരു ഏർപ്പാടാക്കി എന്ന്‌ ചിന്തിച്ചു നിന്നപ്പോൾ തന്നെ അവർക്ക് നിർദേശം കൊടുക്കുന്ന വിവേകിനെ കണ്ടത്.. അവൻ എന്നെ കണ്ടതും എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കൈപിടിച്ച് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപ്പോയി

“”ദേ ഇതാണ് കല്യാണ ചെക്കൻ ഇനി വേണ്ടതൊക്കെ ഇവനോട് പറഞ്ഞാൽ മതി “”വിവേക്ക് അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു എന്നിട്ട് എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു “”ഇനി ഇവരെ നീ നോക്കിക്കോ ഞാൻ പോയി റെഡി ആയിട്ടു വരാം… “”
അതും പറഞ്ഞു അവൻ പോയി

സെറ്റിങ്‌സ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു അവർ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവരേ എല്ലാം അയാൾ അതിൽ പങ്കാളികൾ ആക്കി…

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഞാനും പ്രണവും ചിറ്റയുടെ മകൾ അപർണ്ണയും ശാരദ അമ്മായിയും കൂടി അമ്പലത്തിലേക്ക് പോയി….
എബി അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിളിക്കാൻ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പ്പോയി

അമ്മായി എല്ലാവരുടെയും പേരിൽ വഴിപാട് കഴിപ്പിച്ചു… പഴവങ്ങാടി ഗണപതിയെ കണ്ട് തൊഴുതു… നേർച്ചയായി തേങ്ങയും ഉടച്ചു തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി..

“”ഒന്നു ഫേഷ്യൽ ചെയ്യാനുള്ള സമയം പോലും തന്നില്ലല്ലോ ചേട്ടായി “”അപർണ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു..

“”അത് സാരമില്ലടി ഞായറാഴ്ച ഫങ്ക്ഷൻ ഉണ്ട്‌ അപ്പോൾ ഇതും കൂടി കൂട്ടി നീ രണ്ടു കോട്ട് ഇട്ടോ ശാരദാ അമ്മായി പറഞ്ഞു “”

“”അതിൽ ആണ് ഒരു പ്രതീക്ഷ.. “”അപർണ പറഞ്ഞു “”

അപ്പോഴേക്കും വീടിന്റെ മുറ്റത്തു എത്തി…

പോകാൻ ഉള്ള വണ്ടികൾ ഒക്കെ റെഡി ആയി റോഡിനു ഇരു വശവും പാർക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്നു.

അച്ഛന്റെ പരിചയക്കാരും സഹപ്രവർത്തകരും ബന്ധുക്കളും ഒക്കെ ആയി നല്ലൊരു ആൾകൂട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു…

വീട്ടിൽ വന്നു വേഷം മാറി….. എല്ലാവരെയും പരിചയപെട്ടു ഓരോരുത്തർ ആയി വണ്ടികളിൽ കയറി… പുറപ്പെട്ടു….

വിവേകും എബിയും കൂടി പൂമാലയും പൂക്കളും വാങ്ങി വരാൻ അത് വഴി പോയി…

ഏകദേശം അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി ചേർന്നു…
അവിടെയും തൊഴുതു വലം വച്ചു… മുഹൂർത്തം ആകാൻ കാത്തിരുന്നു.. എല്ലാവരും പരസ്പരം പരിചയപ്പെടുകയും സംസാരിക്കുക്കയും ചെയ്യുന്നു

എനിക്ക് ആകെ പരിഭ്രമം ആയി… ഏതോ അപരിചിത സാഹചര്യത്തിൽ വന്നു പെട്ടത് പോലെ തോന്നി… എല്ലാ കണ്ണുകളും എന്നിലേക്ക് ഇടവിട്ടു വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു….

ഒരു സഹായത്തിനായി ഞാൻ പ്രണവിനെയും എബിയെയും അവിടെ എല്ലാം നോക്കി ആരെയും കണ്ടില്ല…. വിവേക്ക് ദൂരെ മാറി കുറെ പെണ്കുട്ടികളുടെ നടുക്ക് നില്കുന്നത് കണ്ടു.. ഇവന് എവിടെ ചെന്നാലും കത്തി വയ്പ്പ് ആണോ എന്ന്‌ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നപ്പോൾ പോക്കറ്റിൽ ഇരുന്ന് ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു…

ആശ്വാസത്തോടെ ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് എടുത്തു അതുമായി കുറച്ചു മാറി നിന്നു..
ഫോൺ തുറന്നു നോക്കി അതിലെ ഡിസ്പ്ലേയിൽ എഴുതിയ പേര് കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നടുക്കം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായി.. പെട്ടന്ന് ഫോൺ പിടിച്ചിരുന്ന കൈക്ക് ബലക്കുറവ് പോലെ തോന്നി…. അത് കയ്യിൽ നിന്നും താഴെ പോകാൻ പാകത്തിൽ ഇരുന്നു വിറ കൊണ്ടു….

റിങ്ങിങ് പൂർത്തിയായി അത് നിന്നു വീണ്ടും അടുത്ത റിങ് കേട്ടു തുടങ്ങി…..”” മെർലിൻ കാളിങ്.””….

…….(തുടരും )

 

ശിശിര ദേവ്

മുൻഭാഗങ്ങൾക്കായി ഈ ലിങ്കിൽ പോവുക

 

ശിശിര ദേവ് മറ്റു നോവലുകൾ

വൈകി വന്ന വസന്തം

വർഷം

നഷ്ടപ്പെട്ട നീലാംബരി

 

ഇവിടെ കൂടുതൽ വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ കഥകളും വായിക്കുക

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply