വേഴാമ്പൽ – പാർട്ട്‌ 9

3059 Views

vezhamabal free malayalam novel online from aksharathalukal

അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെയ്തതല്ല……..

ബാലചന്ദ്രൻ ദീപകിന്റെ മുഖം പിടിച്ചു ഉയർത്തിയിട്ടു ചോദിച്ചു “”എന്താ മോനെ ഉണ്ടായത്?””

“”ഇന്ന് അഞ്ചു മണിക്ക് എന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു,എനിക്ക് അതിനു നിന്നു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു .മനസോടെ അല്ല””

ഞാൻ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്തു ഒരു കുട്ടിയോട് എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു….അന്ന് അതു അവളോട്‌ പറയുകയും കുറെ നാൾ പുറകെ നടന്നു ….കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൾക്കും താല്പര്യം അറിയിച്ചു…പരസ്പരം കാണും മിണ്ടും ഒരുമിച്ചു കുറച്ചു സമയം ചിലവിടും എന്നതിൽ ഒഴിച്ചു അതു ഒരിക്കലും ഒരു തെറ്റായ ബന്ധം ആയിരുന്നില്ല…
കുറച്ചു നാൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ തന്നെ ഈ ബന്ധത്തിന് താൽപര്യമില്ല എന്നു പറഞ്ഞു ഒഴിഞ്ഞു….അന്ന് ഒരുപാട് സങ്കടം തോന്നിയിരുന്നു.അതു കണ്ടു വീട്ടിൽ നിന്ന് തന്നെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ആലോചന ഉണ്ടായി.പക്ഷെ സാമ്പത്തികം മോശമായ ഒരു ചുറ്റുപാടിൽ അവർക്ക് മകളെ പറഞ്ഞു വിടാൻ താൽപര്യമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു…..
അതു കഴിഞ്ഞു പിന്നെ ആ ബന്ധം ഉണ്ടായിട്ടുന്നില്ല…

പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു ജോലി കിട്ടി വിദേശത്തു പോയ സമയത്തു സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ കണ്ടപ്പോൾ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചു……ഒരു സൗഹൃദം സൂക്ഷിച്ചു…..എന്നതിൽ അപ്പുറം ഒരു ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…ഒരു മാസം മുൻപ് ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട് വിവാഹം വീട്ടിൽ നോക്കുന്നുണ്ട് എന്നൊക്കെ അവളോട്‌ പറഞ്ഞതാ..

നാട്ടിൽ വന്നു വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു അതു കണ്ടിട്ട് അവൾ വിളിച്ചിരുന്നു….അവൾ ഇപ്പോഴും എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുക ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു…..ഇതിനു മുൻപ്‌ ഒരിക്കൽ പോലും അവളോ അവളുടെ വീട്ടുകാരോ അതു പറഞ്ഞിരുന്നില്ല…പിന്നെ എല്ലാദിവസവും അവൾ വിളിച്ചു വേറെ വിവാഹം കഴിക്കരുത് എന്നു പറഞ്ഞു.പിന്നീട് അതു ഭീക്ഷണി ആയി ഒന്നിനും നിന്നു കൊടുത്തില്ല…….

പക്ഷെ ഇന്ന്.. കൂട്ടുകാരന് അക്സിഡന്റ പറ്റി എന്നു കള്ളം പറഞ്ഞു വിളിപ്പിച്ചു അവളുടെ ആങ്ങളമാരും വീട്ടുകാരും കൂടി നിർബന്ധിച്ചു ചെയ്തത് ആണ്……മനസ്സറിഞ്ഞു ചെയ്തതല്ല…ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചു നടക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റിയില്ല…ഇതൊന്നും ഞാൻ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.അതുകൊണ്ടു വീട്ടുകർപോലും ഞാൻ പറയുന്നത് വിശ്വസിച്ചില്ല…സത്യമായും മനപൂർവം ചെയ്തതല്ല…”””അതും പറഞ്ഞു ദീപക് ബാലൻ അങ്കിളിന്റെ കൈ പിടിച്ചു പൊട്ടി കരഞ്ഞു….

“ഇപ്പോൾ ഇവിടെ കുറച്ചു നേരത്തെ ആണെങ്കിലും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ,നമ്മുടെ കൊച്ചിന്റെ കല്യാണം മുടങ്ങി… അല്ലെ..”? മിത്രയുടെ അമ്മാവൻ ചോദിച്ചു അതിനു ആരും മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല””

“”പറ ഇനി ഞങ്ങൾ എന്തു വേണം വിളിച്ചു വരുത്തിയവരോടൊക്കെ എന്ത് പറയണം??””ദേഷ്യത്തോടെ അദ്ദേഹം വീണ്ടും ചോദിച്ചു

ആരും മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല എല്ലാവരും തല കുനിച്ചു പിടിച്ചു നിന്നു

“”നിങ്ങൾ മിണ്ടാതെ നിന്നാൽ എങ്ങനെയാ? നാളെ എന്റെ കൊച്ചിന്റെ കല്യാണത്തിനുള്ള വഴി കൂടി പറഞ്ഞു താ.. ഇതുപോലെ ഉള്ള വളഞ്ഞ വഴി വേണ്ട ഞങ്ങൾക്ക് അതു പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും എബിയുടെ അപ്പൻ വന്നു അമ്മാവനെ പിടിച്ചു കുറച്ചു മാറ്റി നിർത്തി,ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടു വന്നു

“”സുരേഷേ നീ മിണ്ടാതെ നിൽക്ക് എന്തായാലും നമുക്ക് സംസാരിക്കാം നീ സംസാരിച്ചാൽ ശരിയാവില്ല””

“അച്ചായാനു അറിയാമല്ലോ എന്റെ കൊച്ചിനെ സംഘടപെടുത്തുന്നത് എന്തായാലും ആരായാലും ഈ സുരേഷ് ഒന്നും നോക്കില്ല പറഞ്ഞേക്കാം””

“”നീ ഇവിടെ നിൽക്ക് ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കട്ടെ എന്തായലും വിവാഹത്തിന് വേറേ വഴി കാണണം ഇവിടെ നിന്നിട്ട് കാര്യം ഒന്നും ഇല്ല.പിന്നെ എന്തിന് വെറുതെ സംസാരിക്കണം.പ്രസാദ് സർ എന്ത് പറയുന്നു എന്നു നോക്കട്ടെ””

അവിടെ കിടന്ന കസേരയിലേക്ക് താങ്ങി നിന്നു കൊണ്ടു അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ നോക്കി പറഞ്ഞു”””അളിയന്റെ മോള് ആണെങ്കിലും അവൾ എന്റെ സ്വന്തം മോള് ആണ്.ഞങ്ങൾക്ക് അവളെ ഉള്ളൂ. എന്റെ കൊച് എന്ത് പാവം ചെയ്തിട്ട് ആണ് ഇതൊക്കെ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നത് എന്നു അറിയില്ല.അതിന്റെ സന്തോഷം കാണുന്നത് ഈശ്വരൻ മാർക്ക് ഇഷ്ടമല്ലന്നു തോന്നുന്നു…””

ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ താങ്ങി പതുക്കെ ആ കസേരയിൽ ഇരുത്തി.

“”വേറെ എന്തു കാര്യം ആണെങ്കിലും ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒന്നും നോക്കാതെ ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്‌തനെ. എന്റെ കൊച്ചിന്റെ ജീവിതം ആയി പോയി……””അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി…

എന്റെ സുധചേച്ചിയുടെ ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ച അവസാന ജീവവായുവിൽ പറഞ്ഞത് ആണ് എന്റെ മകളെ അവളുടെ അച്ഛനെ പോലെ സ്നേഹമുള്ള ഒരാളുടെ രാജകുമാരി ആക്കണം എന്നു””.ആ ദേഹത്തെ ചൂടു മാറിയപ്പോൾ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ അടർത്തി മാറ്റാൻ കരുത്തുറ്റ എന്റെ കൈകൾ വേദനിച്ചു….അത്രയും ജീവൻ ആയിരുന്നു അവളെ ചേച്ചിക്ക്””.അങ്ങനെ ഉള്ള എന്റെ മോള് നാളെ…… എനിക്ക് അതു ഓർക്കാൻ കൂടി കഴിയുന്നില്ല…..””

അദ്ദേഹം ഒരു ആശ്രയത്തിനു വേണ്ടി തല ഉയർത്തി നോക്കി…ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..

ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ മുന്നിൽ നിന്ന ദീപക്കിനോട് അച്ഛൻ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു”””നീ വിവാഹം കഴിച്ച പെണ്ണ് കുട്ടി എവിടെ?””

“”ദീപക്ക് തല തിരിച്ചു അവന്റെ അമ്മയെ നോക്കി….അവർ സാവധാനം അകത്തേക്ക് പോയി ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു പെണ്കുട്ടിമായി തിരികെ വന്നു…

ഞാൻ ആ പെണ്ണ് കുട്ടിയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി അതെ രാവിലെ കോഫീ ഷോപ്പിൽ വച്ചു കണ്ട മുഖം

അവൾ വന്നു എല്ലാവരുടെയും മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു…

“””ഇവന്റെ വിവാഹം നാളെ ആണ് എന്നുള്ള കാര്യം മോൾക്ക് അറിയമായിരുന്നില്ലേ?”””അച്ഛൻ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു”

“”അറിയാമായിരുന്നു””

“”ഒരു പെണ്കുട്ടിയുടെ ജീവിതം ആണെന്ന് ഓർത്തിട്ട് എങ്കിലും കുറച്ചു മുന്നേ നിങ്ങൾക്ക് ഇത് ആരോടെങ്കിലും പറയാമായിരുന്നില്ലെ?””

“”ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ പറഞ്ഞതാ. ഇതു നടക്കില്ല എന്നു. അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കാതെ മൈൻഡ് ഇല്ലാതെ നടന്നത് ഞാൻ അല്ല.ഞാൻ കുട്ടിയെ വിളിച്ചിരുന്നു…പക്ഷെ എടുത്തില്ല തിരിച്ചു വിളിച്ചപ്പോൾ എനിക്കും എടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല'”

“”കൊച്ചേ ഇങ്ങനെ പിടിച്ചു വാങ്ങി നിനക്ക് ഒരു ആയുഷ്കാലം സ്നേഹത്തോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുമോ?””എബിയുടെ അപ്പച്ചൻ ചോദിച്ചു””

അതിനു അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല വെറുതെ അങ്ങോട്ടോ നോക്കി നിന്നു.

“”എന്തായാലും ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഒരു പ്രതിസന്ധി വന്നിരിക്കുന്നു.അതിനുള്ള പരിഹാരം തേടണം.ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് അതിനു ഒരു ആക്കവും കിട്ടില്ല…അതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുന്നു…””ഇത്രയും പറഞ്ഞു അച്ഛൻ തിരിഞ്ഞു….ബാലൻ അങ്കിളിന്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു “”വാ ഇറങ്ങാം”””…….

ബാലചന്ദ്രൻ തിരിഞ്ഞു ദീപാകിന്റെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു””ഇറങ്ങുന്നു….മനസ്സറിഞ്ഞു ചെയ്തതല്ലല്ലോ…എന്റെ മോൾക്ക് ഇതും കൂടി അനുഭവിക്കാൻ യോഗം ഉണ്ടായിരിക്കും ഇറങ്ങുന്നു…””
അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ ഒന്നു തഴുകി തല കുലുക്കി തിരിഞ്ഞു നടന്നു..

ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ വന്നവർ എല്ലാം പതുക്കെ ഇറങ്ങി…

ഞാൻ എബിയെയും കൂട്ടി വണ്ടിക്ക് അടുത്തേക്ക് പോയി..

തിരിച്ചു വരുന്ന വഴിക്ക് ഏറെ കുറെ എല്ലാവരും നിശ്ശബ്ദരായിരുന്നു….

മുന്നിൽ വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചിരുന്ന അമ്മാവൻ പോലും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല..

പത്തിരുപത് മിനിറ്റ് കൊണ്ട് വീട് എത്തി. എല്ലാവരും ഇറങ്ങി.വണ്ടി ഒതുക്കി നിർത്തി ഞങ്ങളും അവർക്ക് ഒപ്പം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു….

അവിടെയും ഏറെ കുറെ മൂടി കെട്ടിയ അന്തരീക്ഷം ആയിരുന്നു…

പോയവർ അകത്തു കയറി ഉണ്ടായ കാര്യം പറഞ്ഞു…..എബിയുടെ അപ്പൻ ആണ് പറഞ്ഞതു

“””ആ ചെക്കനെ ആ പെണ്ണ് കുരുക്കിയത് ആണ്.വീട്ടുകാർക്ക് ഇതിൽ പങ്ക് ഒന്നുമില്ല….അവർ എന്ത് ചെയ്യും പാവങ്ങൾ…””
എബിയുടെ അപ്പൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി….

എല്ലാവരുടെ കണ്ണുകളും കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് അവളിലേക്ക് തന്നെ നോട്ടം അയച്ചു…പക്ഷെ കേട്ട അപ്പോൾ തന്നെ അവൾ അച്ഛനെയും അമ്മാവൻ മാരെയും മാറി മാറി നോക്കി..

പതുക്കെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു””അച്ഛൻ ഒക്കെ അല്ലെ സാരമില്ല അച്ഛാ ..അച്ഛൻ അതോർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട… ഇപ്പോൾ അറിഞ്ഞത് നന്നായില്ലേ.. അവൾ തിരിഞ്ഞു അമ്മാവൻ മരോടും പറഞ്ഞു..””ഇത് എനിക്ക് വിഷമം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ല ഇതിന്റെ പേരിൽ ആരും മനസ്‌വിഷമിപ്പിക്കണ്ട.

“”നമുക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഒരു കാര്യം പെട്ടന്ന് തന്നെ യോജിച്ച ഒരാളെ കണ്ടെത്തി നാളെ കൃത്യ സമയത്തു വിവാഹം നടത്തുക എന്നതാണ്,ഇല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരോടും നാളെ ഇതു നടക്കില്ല എന്നു അറിയിക്കണം””അച്ഛൻ എല്ലാവരോടും ആയി പറഞ്ഞു

“”ബാലചന്ദ്രാ ആലോചന വന്നപ്പോൾ ഉള്ള ഏതെങ്കിലും വേറെ നല്ല ആലോചന ഉണ്ടായിരുന്നോ,എങ്കിൽ അതോന്നു നമുക്ക് ശ്രമിച്ചു നോക്കാം””എബിയിടെ അപ്പൻ പറഞ്ഞു

“”അങ്ങനെ മുറുകിയ ആലോചന ഒന്നും ഇല്ല….ചേർച്ചയുള്ളത് മാത്രമേ നോക്കിയുള്ളൂ””ബാലൻ അങ്കിൾ പറഞ്ഞു.

“”നിങ്ങൾക്ക് സമ്മതം ആണെങ്കിൽ ഞാൻ മോളെ കഞ്ഞിരപള്ളിക്ക് കൊണ്ടുപോകാം.മാലാഖയെ പോലെ നോക്കിക്കൊള്ളാം””എബിയുടെ അപ്പൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു””

ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….

“”സുരേഷിനോട് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതാ….അപ്പോൾ ചില വിശ്വാസങ്ങളുടെ കെട്ടുപാടുകൾ പറഞ്ഞിട്ട് ആണ്.എനിക്കും അങ്ങനെ ഒരു സാഹചര്യം ഉണ്ട് പക്ഷെ ഇവളെപോലൊരു മകളെ കുടുംബത്തിലേക്ക് കൈപിടിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ എന്തിനും തയ്യാറാണ്..””എബിയുടെ അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി…

ഞാൻ എബിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.ഒരു ലോട്ടറി അടിച്ച സന്തോഷം അവനുണ്ടായിരുന്നു.

“”ഞങ്ങള്ക്കും അങ്ങനെ ഉള്ള ചില തടസങ്ങളെ ഉള്ളു അച്ചായാ അല്ലാതെ ഒരിഷ്ട്ടക്കേടും ഇല്ല. എന്റെ കൊച്ചിന് അവിടെ ഒന്നിന്റെയും കുറവ് ഉണ്ടാകില്ലെന്നും അറിയാം”” മിത്രയുടെ അമ്മാവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

“”എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്””എല്ലാവരും മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയെ കണ്ടെത്തി….വസുന്ധര ടീച്ചർ

“”എന്താ വസുന്ധരെ?””അച്ഛൻ ചോദിച്ചു

ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കാമോ പറയാമോ ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല എന്നാലും മനസിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്നത് തുറന്നു പറയുകയാണ്…നാളെ ഈ നിൽക്കുന്ന മോളെ വിളിക്ക് കൊടുത്തു എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പിടിച്ചു കയറ്റാൻ എനിക്ക് സമ്മതമാണ്…എന്റെ ഭർത്താവിന്റെയും മകന്റെയും അഭിപ്രായം കൂടി അറിയണം.

എല്ലാവരും പെട്ടന്ന് എന്റെയും അച്ഛന്റെയും മുഖത്തു മാറി മാറി നോക്കി.

ഞാൻ ഒരു ആശ്രയത്തിനു വേണ്ടി അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി “””
എല്ലാം അമ്മയ്ക്ക് അറിയാവുന്നത് അല്ലെ എന്നിട്ടും!!!!””

അച്ഛൻ ഒന്നും പറയാതെ ഇരിക്കുന്നു..

ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞു അച്ഛൻ ചോദിച്ചു””ബാലാ അരുന്ധതി പറഞ്ഞതിനോട് നിനക്കും നിന്റെ വീട്ടുകാർക്കും താല്പര്യം ഉണ്ടോ?..

ബാലൻ അങ്കിൾ എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും മാറി മാറി നോക്കി..ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

വസുന്ധര പറഞ്ഞതിന് എനിക്ക് അഭിപ്രായവെത്യാസം ഇല്ല ഇനി മറുപടി തരേണ്ടത് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആണ്.എന്നെയെയും മിത്രയെയും നോക്കി അച്ഛൻ പറഞ്ഞു

“”നിനക്ക് പറയാൻ ഉള്ളതു പറയാം …മറ്റാരുടെയും നിര്ബന്ധത്തിനോ ഇഷ്ടത്തിനോ നീ നിൽക്കേണ്ട കാരണം നിന്റെ ജീവിതം ആണ് അത് എങ്ങനെ വേണം എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നീ ആണ്.അതുകൊണ്ടു നിന്റെ അഭിപ്രായം പറയണം””അച്ഛൻ എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി പറഞ്ഞു

എല്ലാവരും എന്നെ ആയിരിക്കും നോക്കുന്നത് എന്നു നോക്കാതെ തന്നെ എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു
മിത്ര പണ്ടെങ്ങോ മനസിൽ വച്ചു പൂജിച്ചു നടന്ന ഒരു രൂപം ആയിരുന്നു.പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ആ സങ്കല്പം മാറ്റി വച്ചിരിക്കുക്ക ആണ്.മെർലിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.സമ്മതം പറഞ്ഞാൽ നാളെ വിവാഹം..പക്ഷെ..മെർലിൻ അവളോട്‌ എന്തു പറയും .അവൾ ഇതിനോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും….അറിയില്ല അതുവരെ ശാന്തമായിരുന്നു മനസ് പെട്ടന്ന് വേദനയോടെ പിടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി..

ഞാൻ തല നിവർത്തി നോക്കി എല്ലാവരും എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്..കുറച്ചു മുൻപ് വരെ പരിചയം പോലും ഇല്ലാതിരുന്ന മുഖങ്ങൾ നാളെ ചിലപ്പോൾ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗം ആകും ചിലപ്പോൾ ഇതോടെ പിന്നെ ഈ മുഖങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയില്ല ,എന്ത് വേണം എന്ന്‌ എനിക്ക് തീരുമാനിക്കാം

അച്ഛന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…അച്ഛൻ വെറുതെ കുനിഞ്ഞു ഇരിക്കുവാണ് ഒരു പക്ഷെ അച്ഛനു മുൻവിചാരം ഉണ്ടായിരിക്കും ഇനി സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതിനെ കുറിച്ചു.ദിവസേന പല പ്രശനങ്ങളുമായി പല മുഖങ്ങൾ കാണുന്നത് അല്ലെ?

എബി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു എന്റെ ചെവിക്ക് അരികിൽ മുഖം പിടിച്ചു പറഞ്ഞു. “””സമ്മതിക്കട…നിങ്ങൾ തമ്മിൽ നല്ല ചേർച്ചയാണ് മിത്ര നല്ലഒരു പെണ്കുട്ടി ആണ് പ്ലീസ് എനിക്ക് അറിയാം നിന്റെ മനസിൽ എന്താന്നു പക്ഷെ ഈ കാര്യത്തിനു ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്റെ കൂടെ നിൽക്കും.വരുന്നത് പോലെ വരട്ടെ സമ്മതിക്കട””

അച്ഛൻ എന്നെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി “”നീ പറഞ്ഞോ എന്തായലും””

“”എനിക്ക്……!!!എനിക്ക് സമ്മതം ആണ് അച്ഛാ””

പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും അച്ഛൻ വിശ്വസിക്കാൻ ആകാതെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഞാൻ അച്ഛനെ നോക്കി ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു… അച്ഛൻ കൂടി നിന്നവരെ എല്ലാം നോക്കി ചിരിച്ചു അതുവരെ ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു ഊർജ്ജം അച്ഛനു പെട്ടന്ന് കിട്ടിയപോലെ തോന്നി….

അച്ഛൻ മിത്രയെ നോക്കി ചോദിച്ചു “”ഇനി മോള് പറ മോൾക്ക് ഇതിനോട് താല്പര്യം ഉണ്ടോ ? അവനോടു പറഞ്ഞതു പോലെ മോളോടും പറയുന്നു നിന്റെ ജീവിതം ആണ് അത് കൊണ്ട് തുറന്നു പറ””

“”ഒന്നു രണ്ടു നിമിഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും നിശബ്ധത തന്നെ ഞാൻ മുഖം ഉയർത്തി മിത്രയെ നോക്കി….എല്ലാവരെയും മുഖങ്ങൾ തേടി നടക്കുന്ന അവളുടെ കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണികൾ പരൽ മീനുകളെ പോലെ തുടിച്ചു ഓടി കൊണ്ടിരുന്നു”” (തുടരും)

 

ശിശിര ദേവ്

മുൻഭാഗങ്ങൾക്കായി ഈ ലിങ്കിൽ പോവുക

 

ശിശിര ദേവ് മറ്റു നോവലുകൾ

വൈകി വന്ന വസന്തം

വർഷം

നഷ്ടപ്പെട്ട നീലാംബരി

 

ഇവിടെ കൂടുതൽ വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ കഥകളും വായിക്കുക

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply