വേഴാമ്പൽ – പാർട്ട്‌ 16

2812 Views

vezhamabal free malayalam novel online from aksharathalukal

മിത്രയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…. ആകാംഷയോ പരിഭവമോ എന്തൊക്കയോ ഭാവങ്ങൾ ആ മുഖത്ത് നിന്നു വായിച്ചെടുക്കാൻ ആകുമായിരുന്നില്ല… എന്നാലും ആ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു പരിഭവം ഒളിഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…..

ഞാൻ കതക് അടച്ചു ബോൾട്ട് ഇട്ടു മിത്രയോടു ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു അവൾ കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തു കാട്ടിൽ പടിയോടു ചേർന്നു ഇരുന്നു… ടേബിളിന്റെ അടിയിൽ കിടന്ന കസേര വലിച്ചു മിത്രയുടെ അടുത്തു ഇട്ടു ഇരുന്നു…..

മിത്ര മുഖം കുനിച് വെറുതെ വിരലുകൾ കോർത്തു അതും നോക്കി ഇരുന്നു…

“”മിത്ര….. “”അവൾ പതുക്കെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി..

അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഈറൻ അണിഞ്ഞിരുന്നു…. ചുണ്ടുകൾ ചെറുതായി വിറ കൊണ്ട് തുടങ്ങി….

“”എന്താടോ….. എന്തിനാ താൻ സങ്കടപ്പെടുന്നത്? “”

“”ഒന്നുമില്ല.. ഏട്ടൻ പറ… “”

“”അതിനാണോ ഈ സങ്കടം “”

“”അല്ല ഏട്ടൻ പറ “”

“”മെർലിൻ മാർ ഇവനീയോസിൽ അവസാന വർഷം ബി ടെക് പഠിക്കുന്നു… ഒരു വർഷം മുൻപ് ആണ് മെർലിനെ പരിചയപ്പെട്ടതു. സാധാരണ ഒരു സൗഹൃദത്തിൽ കവിഞ്ഞു ഒരു ബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല….പിന്നെ ഇടയ്ക്ക് അവളുടെ പ്രൊജക്റ്റിനു ആവശ്യമായ സോഫ്റ്റ്വെയർ ഒക്കെ ചെയ്തു കൊടുക്കുവാനുള്ള സഹായമാവശ്യപ്പെട്ട് ഇടയ്ക്കിടക്ക് വിളിച്ചുതുടങ്ങി…അങ്ങനെ ബലപ്പെട്ടു വന്ന ഒരു സൗഹൃദം പിന്നീട് തുടർച്ചയായി വിളികൾ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു ചെറിയ പിണക്കങ്ങൾ അങ്ങനെയായി ഒരു സാധാരണ ബന്ധം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടായി….. അതിനെ പ്രണയം എന്ന് വിളിക്കാമോ എന്ന് അറിയില്ല…. പക്ഷെ എനിക്ക് അതു ആദ്യത്തെ അനുഭവമായിരുന്നു.. “”

ഒരു നിമിഷം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ നിശ്ശബ്ദത പരന്നു. അതിനുശേഷം മുഖമുയർത്തി മിത്ര എന്നോട് ചോദിച്ചു

“”ഈ ഈ വിവാഹം മെർലിനെ അറിവോടെയല്ല അല്ലേ നടന്നത്?””

“” അങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റില്ല കാരണം ഇന്നലെ മുതൽ ഞാൻ അവളെ വിളിക്കുന്നതാണ്. പക്ഷേ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാനും സംസാരിക്കുവാനും അവൾ നിന്നില്ല.. ഇന്ന് രാവിലെയാണ് അവളോട് സംസാരിക്കാനും സാധിച്ചത്… എബി ആണ് സംസാരിച്ചത്. അതിനുശേഷമാണ് വിവാഹം നടന്നത്”””

“” മെർലിൻ സമ്മതിച്ചിരുന്നോ? “”

“” സമ്മതം എന്നു പറഞ്ഞില്ല പക്ഷെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞതിന് ശേഷമാണ് വിവാഹം നടന്നത്. മലിന താൽപര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഇന്നു തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തയ്യാറണോ ഏന്നു വരെ എബി ചോദിച്ചതാണ്””

“” ഇപ്പോൾ മർലൻ എന്തു പറയുന്നു?””

“” ഇപ്പോൾ……മെർലിൻ സംസാരിക്കണം എന്ന് പറയുന്നു… “”

“”എബിചായന് മെർലിന്റെ കാര്യം നേരത്തെ അറിയാമായിരുന്നോ? “”

“”അറിയാമായിരുന്നു…… “”

“”മെർലിനോട് സംസാരിച്ചോ? “”

“”ഇല്ല….. “”

“”സംസാരിക്ക് പറയാനുള്ളത് കേൾക്കണ്ടേ… അവൾ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ, കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് നഷ്ട്ടപെട്ടുപോകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന വേദന കൊണ്ട് വിളിക്കുന്നത്‌ ആണ് ഒഴിവാക്കേണ്ട…. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു വേദന അവൾക്കും മറ്റൊരു വേദന എനിക്കും തരണ്ടായിരുന്നു….. “”

“”മിത്രാ……… ഞാൻ ആരെയും വേദനിപിക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്തതല്ല.ആ സാഹചര്യത്തിൽ അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ തോന്നി പറഞ്ഞു….. “”

“”എനിക്ക് എബിച്ചായനോട് സംസാരിക്കണം.ഒന്ന് ഫോൺ തരാമോ? “”

ഞാൻ മിത്രയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി വേദനിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന്‌ മനസിലായി അതു കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യമായി ഞാൻ എടുത്ത തീരുമാനത്തിൽ സങ്കടം തോന്നി…..

ഞാൻ എഴുനേറ്റ് ഫോൺ എടുത്തു ഓൺ ചെയ്തു….. ഓൺ ആയപ്പോഴേക്കും മിസ്സ്ഡ് കാൾ എഴുതി കാണിച്ചു. അതുമാറ്റി മിത്രയുടെ കയ്യിൽ ഫോൺ കൊടുത്തു

മിത്രാ ഫോണും ആയി എഴുനേറ്റു കതക് തുറന്നു പുറത്തേക്ക് പോയി.

ഞാൻ ടേബിൾ വലിച്ചു മേശക്ക് അടുത്ത് ഇട്ടു….അവിടെ ഇരുന്നു…
ആകെ ഒരു വിഷമം….. ഇത്രയൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല…. ഞാൻ എടുത്ത തീരുമാനത്തിന്റെ പുറത്തു രണ്ടു പെൺകുട്ടികൾ വിഷമിക്കുന്നു…. എങ്ങനെ ഇതിനു ഒരു പരിഹാരം കാണാൻ സാധിക്കും എന്ന്‌ അറിയില്ല. ആകെ പ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി…

കുറെ നേരം ഇരുന്നു പിന്നീട് ആ മേശമേൽ തല ചായ്ച്ചു കുറെ നേരം ഇരുന്നു..

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മിത്രാ ഫോണും കൊണ്ട് തിരികെ വന്നു. കവിളിൽ കണ്ണീർ നനഞ്ഞു മുടി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു ഇരിക്കുന്നു….. ഫോൺ എന്റെ നേരെ നീട്ടി….. “”ദേ ആ കുട്ടി വിളിക്കുന്നു…… സംസാരിക്ക് “”
ഞാൻ മിത്രയെ നോക്കി കൊണ്ട് ഫോൺ വാങ്ങി..
ചങ്ക് പൊട്ടുന്ന വേദന മറച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത്…

ഫോൺ തന്നിട്ട് മിത്ര ബാത്‌റൂമിൽ പോയി….
ഒന്ന് രണ്ടു കാൾ കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് മെർലിന്റെ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു…..

മെർലിൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ആണ് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്… ആദ്യമായാണ് അവൾ ഇത്രയും സങ്കടപ്പെട്ടു കാര്യം പറയുന്നത്… അതുകൊണ്ട് അതു കേട്ടപ്പോൾ മനസിന്റെ വേദന ഇരട്ടി ആയി…. “”

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും മെർലിന്‌ സമാധാനം ആകുന്നില്ല.. പറഞ്ഞത് തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു… ഏതായാലും മെർലിന്‌ വിട്ടുപോകാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന്‌ അവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു..

“”മെർലിൻ ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്തു വേണം? “”

“”വരുണിനെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു… ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് അത് മറന്നു കളയാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. വരുണിനു മറക്കാൻ സാധിക്കുമോ? അങ്ങനെ മറന്നാൽ പിന്നെ മെർലിൻ ഉണ്ടാവില്ല.. “”

“”എന്താ മെർലിൻ കുട്ടികളെ പോലെ വാശി പിടിക്കരുത്.. ഇന്നലത്തെ പോലെ അല്ല ഇന്ന്. ഞാൻ വിവാഹിതൻ ആണ് നീ അങ്ങനെ ആണോ? “”

“” എങ്ങനെ ആയാലും ഞാൻ കാത്തിരിക്കും വരുണിനു വേണ്ടി… അതു എത്ര കാലം ആയാലും…… അല്ലാതെ ഒരു ജീവിതം മെർലിന്‌ ഇല്ല. വരുണിനു ഇഷ്ട്ടം ഉള്ളതുപ്പോലെ തീരുമാനിക്കാം “”

“”മെർലിൻ നീ ഇങ്ങനെ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കരുത് “”

“”ഇല്ല വരുൺ, ഇന്നലെ വരെ ഉണ്ടായിരുന്നത് പോലെയേ ഉള്ളൂ എനിക്ക് ഇന്നും ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല.. വരുണും അങ്ങനെ കരുതിയാൽ മതി “”

“”മെർലിൻ എന്റെ വിവാഹം നിനക്ക് ഒരു പ്രശനമേ അല്ലേ? “”

“”പെട്ടന്ന് ഉണ്ടായ ഒരു തീരുമാനത്തിൽ ഉണ്ടായ വിവാഹം അല്ലേ അല്ലാതെ വേറെ കമ്മിറ്റ്മെന്റ് ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് അതിൽ തീരുമാനം എടുക്കാം. അതുവരെ വരുൺ എന്റെ ഒപ്പം നിൽക്കില്ലേ? “”
“”പറ വരുൺ നില്ക്കില്ലേ? “”

“”നിൽക്കാം “”

“”അതുമതി… വരുണിനെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാമോ…. ഇന്നലെ വരെ വിശ്വസിച്ചത് പോലെ ഇതും വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇതിൽ മാറ്റം ഉണ്ടായാൽ പിന്നെ മെർലിൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല പറഞ്ഞേക്കാം “”

“”ഇല്ല . നിന്റെ ഒപ്പം ഉണ്ടാകും പോരേ… “”

“മതി “”

“”എന്നാൽ പോയി കിടക്കാൻ നോക്ക് “”

“”എം… പറഞ്ഞത് മറക്കണ്ട. വരുൺ എന്റേതു മാത്രം ആയിരിക്കും “”

“”എം ”

“”ശരി ഗുഡ് നൈറ്റ് ”

ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു…. ഒരു മഴ പെയ്തു തോർന്നത് പോലെ തോന്നി….. പക്ഷെ ഒരു ഊരാക്കുടുക്കിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു. താലികെട്ടിയവളെ മാറ്റി നിർത്തി പ്രണയിനിക്ക് ആയി ജീവിക്കണം.. താലിച്ചരടിൽ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും കെട്ടിത്തൂക്കണം…മരിക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ അവളെ ചിത്രവധം ചെയ്യണം…. വേണ്ടായിരുന്നു…. അവളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടു വരരുതായിരുന്നു….

ഫോണും കൊണ്ട് പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് പോയി…. മിത്ര കട്ടിലിന്റെ പടിയിൽ ഒരു പില്ലോ വച്ചു ചാഞ്ഞു ഇരുന്നു ഉറങ്ങുന്നു… കാത്തിരുന്നു ഉറങ്ങിപോയത് ആണ്.. പാവം ജീവിതത്തിലെ നിറമുള്ള സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാൻ കാരണം ചായം പടർന്നു വികൃതമായിപോയോ….. മാപ്പ്… മാപ്പ്… ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു….

അടുത്തു ചെന്നു മിത്രയെ തട്ടി വിളിച്ചു…. അവൾ കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്നു നോക്കി.. ഒരുനിമിഷം അവൾക്ക് എവിടെ ആണെന്ന് ബോധം ഉണ്ടായില്ല.. അതിന്റെ അമ്പരപ്പ് ഞാൻ ആ മുഖത്ത് കണ്ടു. അതു മാറിയപ്പോൾ അവൾ കട്ടിലിനു വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി

“”സംസാരിച്ചോ? “”

“”എം “”

“”എന്നിട്ട്? “”

“”ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. കള്ളം പറയാൻ തോന്നിയില്ല… അവൾക്ക് മാറി പോകാൻ പറ്റില്ലാന്ന്…. “”

“”എം, അറിയാമായിരുന്നു…. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആണ് അല്ലേ ഒരു ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യം? “”

“”എയി അങ്ങനെ അല്ല…. അവൾക്ക് പറയാൻ ഉള്ളത് പറഞ്ഞു… “”

“”എം ഞാൻ ഉത്തരം ചോദിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നില്ല….. “മറ്റാരുടെയും സന്തോഷത്തെ ഞാൻ എന്റെ പെട്ടിയിൽ പൂട്ടി വയ്ക്കില്ല….. “എന്തു വേണം എന്ന്‌ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞാൽ മതി അതുപ്പോലെ ചെയ്യാം “”

ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി….. എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിഞ്ഞു അവൾക്ക് ഇതു. ആ മനസ് വേദനിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന്‌ എനിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു….. വേറെ ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല

“”മിത്ര കിടന്നോ… ഉറക്കം കളയണ്ട. ബാക്കി പിന്നീട് സംസാരിക്കാം ”

“”ഞാൻ കിടന്നോളാം, ഏട്ടൻ കിടന്നോ? “”

“”വേണ്ട താൻ കയറി കിടക് ഞാൻ കിടന്നോളാം… “”

എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് മിത്ര കട്ടിലിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തു പോയി കിടന്നു.
കുറെ നേരം കൂടി ഞാൻ ആ കസേരയിൽ ഇരുന്നു… കണ്ണിൽ ഉറക്കം വന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോൾ പതുക്കെ എഴുനേറ്റ് കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്തു വന്നു കിടന്നു….

പിറ്റേന്ന് എന്നെക്കാൾ മുന്നേ അവൾ എഴുനേറ്റ് പോയിരുന്നു…

ഞാൻ ബാത്‌റൂംമിൽ പോയി വന്നു റൂമിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി വരാന്തയിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു…. അച്ഛന്റെ ഓഫീസ് മുറിക് ഉള്ളിൽ ആളുടെന്ന് തോന്നി. അവിടെ കിടന്ന പത്രം എടുത്തു മറിച്ചു നോക്കി…

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അടുത്തു കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കി… മിത്ര കയ്യിൽ ചായ കപ്പും കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു…. ചായ കപ്പ് അവൾ എന്റെ നേരെ നീട്ടി ഞാൻ അതു വാങ്ങി… പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവത്യാസങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു പോയി…

പിനീട് ഉള്ള ദിവസങ്ങളിൽ മനസിലായി വീട്ടിലെ എല്ലാവരും മണിമിത്ര എന്ന പേരിൽ ചുറ്റി കറങ്ങുകയാണ്.അത്രത്തോളം എല്ലാവരിലേക്കും അവൾ പെട്ടന്ന് അടുത്തു…. എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു എന്നോടും അകലം കാണിച്ചില്ല….
മുറിക് ഉള്ളിൽ മാത്രം അവളെ മൗനം ചുറ്റിവരിഞ്ഞു…… ഓരോ ദിവസവും അവളെ പഠിക്കുക ആയിരിന്നു….

ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി….. ബന്ധുക്കാരുടെ വീടുകളിൽ ഒക്കെ പോയി എപ്പോഴും കൂടെ അമ്മയെയും വിവേകിനേയും അച്ഛനെയും ആരെയെന്കികും ഉൾപ്പെടുതാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു.

ഞായറാഴ്ച അറേഞ്ച് ചെയ്ത പാർട്ടിക്ക് എല്ലാവരെയും ക്ഷെണിച്ചു …..

“മെർലിനെ വിളിച്ചില്ലേ എന്നവൾ ചോദിച്ചു “?

ഞാൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല….
ഫങ്ക്ഷൻ നടക്കുന്ന കാര്യം മെർലിന്‌ അറിയാമായിരുന്നു….

നാലു മണി മുതൽ ഫങ്ക്ഷൻ ആരംഭിച്ചു… വളരെ മികച്ച പാർട്ടി തന്നെയാണ് അച്ഛൻ സംഘടിപ്പിച്ചതു…. എബിയും പ്രണവും കൂടി രാഹുലിനെ കൂട്ടാൻ പോയി….

ഫങ്ക്ഷൻ നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ കയ്യിൽ സമ്മാനപൊതിയും ആയി മെർലിൻ കടന്നു വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു….. അവൾ വരുമെന്നോ വരണമെന്നോ ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ല…. അവളെ പെട്ടന്ന് കണ്ടപ്പോൾ എന്തു പറയണം എന്നു പോലും മറന്നു പോയി…

മെർലിൻ അടുത്തേക്ക് വന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്നെ വിഷ് ചെയ്തു….. ഞാനും ചിരിച്ചു…. മിത്രയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു…. അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.. മിത്രയും അവളെ നോക്കി പരിചയ ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കെട്ടി പിടിച്ചു…..

മെർലിനെ മിത്രയ്ക്ക് നേരത്തെ അറിയാമോ…. ഒന്നും മനസിലാകാതെ ഞാൻ നിന്നു…… (തുടരും )

 

ശിശിര ദേവ്

മുൻഭാഗങ്ങൾക്കായി ഈ ലിങ്കിൽ പോവുക

 

ശിശിര ദേവ് മറ്റു നോവലുകൾ

വൈകി വന്ന വസന്തം

വർഷം

നഷ്ടപ്പെട്ട നീലാംബരി

 

ഇവിടെ കൂടുതൽ വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ കഥകളും വായിക്കുക

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply