വേഴാമ്പൽ – പാർട്ട്‌ 26

4845 Views

vezhamabal free malayalam novel online from aksharathalukal

ഷിഫ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങി…. എത്രയും പെട്ടന്നു വീട്ടിൽ എത്തണം എന്നു മാത്രം ആയിരുന്നു ചിന്ത…

അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും മിത്രയെ ഒന്ന് കാണാമല്ലോ എന്നുള്ള ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു കൂടുതൽ….

ഫ്ലാറ്റിൽ പോയി വേഷം ഒന്ന് മാറി നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ഏകദേശം എട്ടു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു വീട് എത്തിയപ്പോൾ…

മധു ചേട്ടൻ വന്നു ഗേറ്റ് തുറന്നു തന്നു…. പോർച്ചിൽ വണ്ടി പാർക്ക്‌ ചെയ്തു. അച്ഛന്റെ വണ്ടി മുറ്റത്തു ഉണ്ട്. അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി മിത്രയെ കൂട്ടി കൊണ്ടു വന്നു എന്നു അവൾ മെസ്സേജ് ഇട്ടിരുന്നു…..

വരാന്തയിൽ കയറി അച്ഛന്റെ ഓഫീസ് റൂമിലേക്ക് നോക്കി അതിനുള്ളിൽ വെളിച്ചം കണ്ടു…. അച്ഛൻ അകത്തു ഉണ്ടാകും എന്നു തോന്നി. പോയി കാണണോ വേണ്ടയോ എന്നു രണ്ടു മനസ്സിൽ നിന്നു… വേണ്ട അച്ഛൻ ഇനി ക്രോസ്സ് വിസ്താരം തുടങ്ങും.. “വേണ്ട “അതും കരുതി അകത്തേക്ക് നടന്നു…. ”

അകത്തു ചെന്നപ്പോൾ ആരെയും കണ്ടില്ല അടുക്കളയിൽ എന്തോ തട്ടും മുട്ടും ഒക്കെ കേൾക്കുന്നുണ്ട്…. അങ്ങോട്ട് പോകണോ….?

വേണ്ട പതുക്കെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു…. ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നില്ല. അകത്തു കയറി ഡ്രെസ്സ് മാറി കുളിക്കാൻ കയറി…
കുളി കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മിത്ര റൂമിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…..

“ഒത്തിരി നേരമായോ വന്നിട്ട്? ”

“ഇല്ല വന്നു കുളിച്ചതേ ഉള്ളൂ…. ”

“അമ്മ ഇപ്പോഴും തിരക്കി വന്നില്ലേ എന്നു ”

“എം ”

“ചായ എടുക്കട്ടേ ”

“ചായ വേണ്ട വെള്ളം മതി തണുത്തതു ”

“കൊണ്ടു വരാം ”

“വേണ്ട ഞാൻ അങ്ങോട്ടു വരുന്നുണ്ട് ”

തിരിഞ്ഞു പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു “മിത്ര..”

വിളികേട്ട് അവൾ നിന്നിടത്തു നിന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി അദ്യം അവളുടെ മുടി ഇഴകൾ ഒഴുകി തിരിഞ്ഞു അതിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചു വച്ചതു പോലെ ആ മുഖവും

“താൻ ഒന്ന് നിൽക് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ? ”

തല തുവർത്തിയ ടൗവൽ കഴുത്തിലൂടെ ഇട്ടു ഞാൻ അവൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു

“അമ്മാവൻ കോട്ടയത്തിനു വന്നിട്ട് എന്തു പറഞ്ഞു? ”

ആദ്യം അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു അത് കഴിഞ്ഞു മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു “”പറ എന്തു പറഞ്ഞു? “”

“ഒരുപാട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു പിന്നെ സങ്കടം… അത് എപ്പോഴും അമ്മാവൻ അങ്ങനെ ആണ് ആദ്യം ദേഷ്യപ്പെടും പിന്നെ സങ്കടപ്പെടും… അന്നയുടെ അപ്പനും അമ്മാവനും കൂടി എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു
ഇവിടെ അച്ഛനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു എന്നുതോന്നുന്നു ”

“തന്നോട് ഒന്നും ചോദിച്ചില്ലേ….? ”

“ചോദിച്ചു ”

“എന്താ ചോദിച്ചത്? ”

“എന്ത് വേണം എന്ന്? എന്താ തീരുമാനം എന്ന്? ”

“അവൾ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ നെഞ്ചിൽ എന്തോ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്ന പോലെ…. അവൾ പറഞ്ഞത് എന്തെന്നു അറിയാൻ… എത്രയും വേഗത്തിൽ അവൾക്ക് അത് പറയാൻ കഴിയാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു.. ”

“താൻ എന്തു പറഞ്ഞു? ”

അവൾ നേരെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു” പേടിക്കണ്ട ഏട്ടന്റെ ഇഷ്ട്ടം പോലെ നടക്കും… ”

“”എന്റെ ഇഷ്ട്ടം എന്താ? ”

“മെർലിന്റെ കൂടെ നിൽക്കണം എന്നല്ലേ ഏട്ടന്റെ ആഗ്രഹം ”

“എന്ന് ആര് പറഞ്ഞു? ഞാൻ പറഞ്ഞോ? ”

“ഏട്ടൻ തന്നെയല്ലേ അന്ന് പറഞ്ഞത്….. മെർലിനെ മാറ്റി നിർത്താൻ പറ്റുന്നില്ല എന്ന്. ”

“അന്ന് പറഞ്ഞു എപ്പോഴും അങ്ങനെ ആകണോ.? ”

“അതെന്താ ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ അല്ലേ? ”

“എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ പെട്ടന്ന് എന്തു പറയണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു…. ”

അവളോട്‌ അതിനു മറുപടി പറയാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല

“ഏട്ടൻ വിഷമിക്കണ്ട ഇങ്ങനെ വീർപ്പുമുട്ടണ്ട ഞാൻ മാറി നിൽക്കാം ”

“മിത്ര……… താൻ ഇതു എന്തു അറിഞ്ഞിട്ടാ ”

“നിങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ ഉള്ള റിലേഷൻ ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല പക്ഷെ… മെർലിനെ കുറച്ചൊക്കെ എനിക്ക് അറിയാം…അവൾക്ക് ഉള്ളതൊന്നും മറ്റൊരാൾക്ക്‌ വിട്ടു കൊടുക്കാൻ അവൾ ഒരിക്കലും തയ്യാറാക്കില്ല…”” തോറ്റു കൊടുക്കാനും “….അത് എനിക്ക് ഉറപ്പ് ഉണ്ട് “അവസാന വാചകങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് അത്രയും ദൃഡത ഉണ്ടായിരുന്നു ”

“അതിനു താൻ എന്തു ചെയ്യാൻ പോകുന്നു ”

“ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല…. ”

“പിന്നെ? “”

“ഞാൻ ഏട്ടന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നു മാറി നിൽക്കാം ”
അത് അവൾ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും നെഞ്ചിൽ ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത പോലെ…

പെട്ടന്ന് ഉണ്ടായ ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ ഒക്കെ അപ്പോൾ തോന്നി… ഒന്ന് രണ്ടു അടി മുന്നോട്ട് ചെന്നു രണ്ടു കൈകൊണ്ടും ചുമലിനു താഴെ ഇരു കൈകളുടെയും സൈഡിൽ പിടിച്ചു പുറകോട്ട് തള്ളി ഭിത്തിയോട് ചേർത്തു നിർത്തി ഞാൻ ചോദിച്ചു …..

“ഒഴിഞ്ഞു പോകാൻ നീ മാത്രം തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയോ? ”

ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ മുഖം കുനിച്ചു നിന്നു

“പറ നീ മാത്രം തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയോ ”

“എന്റെ കാര്യം മാത്രമേ എനിക്ക് അറിയൂ…

“അച്ഛനോട് നീ പറഞ്ഞോ ഇതു? ”

“അച്ഛൻ ചോദിച്ചു എന്നോട്….”

“എന്നിട്ട് അച്ഛൻ എന്തു പറഞ്ഞു ”

“എന്തു വേണം എന്ന് ചോദിച്ചു…. ഞാൻ എന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു ”

“നീ ഒഴിഞ്ഞു പോകാം എന്ന് അല്ലേ? ”

“എം ”

“അച്ഛൻ എന്നിട്ട് എന്തു പറഞ്ഞു? ”

“വേണ്ടത് പോലെ ചെയ്യാം എന്ന് മാത്രം ”

ഓ !അതിനു വേണ്ടിയാണു ഇന്ന് എന്നെ വിളിച്ചു വരുത്തിയത് അല്ലേ? ”

“എം ”

“നീയും അവരോട് ഒപ്പം കൂടി അല്ലേ? ശരി നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ തീരുമാനങ്ങൾ നടക്കട്ടെ. നിന്റെ ഇഷ്ടവും ”

ഞാൻ അവളുടെ കൈയിലെ പിടിവിട്ടു

ഒരു നിമിഷം എന്നെ നോക്കിയിട്ട് അവൾ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചാരി നിന്നു കണ്ണുകൾ അടച്ചു…..

ആ കണ്ണ്പീലിയിൽ നീർ മണിയുടെ തിളക്കം ഞാൻ കണ്ടു…

അതുകണ്ടു ഉള്ളിൽ വിഷമം തോന്നിയെങ്കിലും അവളുടെ വേർപാട് ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്ന വേദന ഓർത്തപ്പോൾ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ നിന്നില്ല തിരിഞ്ഞു നടന്നു അലമാരയിൽ നിന്നു ഒരു ടി ഷർട്ട്‌ ഇട്ടു മുറിക്കു പുറത്തേക്ക് പോയി…

ഹാളിൽ ആരെയും കണ്ടില്ല വെറുതെ കുറച്ചു നേരം ചാനൽ മാറ്റി ഇരുന്നു…

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു അമ്മ വന്നു അടുത്തിരുന്നു…. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് സങ്കടത്തിന്റെ ഒരു നിഴൽ ആട്ടം. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല കുറച്ചു നേരത്തെക്ക്…. അത് കഴിഞ്ഞു അമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക് തല വച്ചു കിടന്നു

ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അമ്മയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ തലയിൽ പരതി നടന്നു… ആ വിരലുകളുടെ വേഗവും താളവും എന്നോട് പലതും സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

കുറെ നേരം അങ്ങനെ കിടന്നു.. തലയിൽ ചൂട് പിടിച്ചിരുന്നത്തിനു ഒക്കെ ഒരു ആശ്വാസം കിട്ടി… കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടന്നു

അച്ഛന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് കണ്ണു തുറന്നു

വരുൺ ഓഫീസിലേക്ക് വാ കുറച്ചു സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്…

ഞാൻ പതുക്കെ എഴുനേറ്റ് അമ്മയെ നോക്കി… പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ആ മുഖത്ത് നിന്നു പറയാൻ സാധിച്ചില്ല എന്നാലും…. അമ്മ ഒരുപാട് വേദനിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി…

അമ്മയെ നോക്കി അച്ഛൻ പറഞ്ഞു വസുന്ധരേ… മോളെ കൂടി വിളിക്ക് ”

ഞാൻ അച്ഛന് പിറകെ ഓഫീസ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു….

ഓഫീസിലെ വലിയ കസേരയിൽ അച്ഛൻ ഇരുന്നു… എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു “സുരേഷ് വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു “…അവർ പറഞ്ഞതു മുൻപ് ഞാൻ കേട്ട് കേൾവി ഉള്ളതു ആയതിനാൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… മോളോട് സംസാരിച്ചു. അവളെ നിര്ബന്ധിക്കണ്ട പിരിഞ്ഞു പോകാൻ അവൾക് സമ്മതം ആണെന്നു അറിയിച്ചു.

എന്റെ മകൻ നന്നായി വരുന്നത് വരെ ആ പെണ്കുട്ടി കാത്തിരിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് അവരോടു പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ? “അതുകൊണ്ട് അവർ തീരുമാനിക്കുന്നത് പോലെ ചെയ്യാം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…. നിന്റെ സമ്മതം ചോദിക്കുന്നില്ല കാരണം നിന്റെ ഒരു തീരുമാനത്തിൽ ഒരുപാടു സന്തോഷിച്ചു അതുപോലെ അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ കൂടുതൽ ഇപ്പോൾ അതിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തു സങ്കടപ്പെടുന്നു….. നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? ”

“ഉണ്ട് ”

വിവാഹത്തിനു മുൻപുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ച് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാനാണ് നിന്നോട് പറഞ്ഞത്. അതിന് എന്ത് സഹായം ചെയ്തു കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. എല്ലാവർക്കുമുണ്ടാകും ഇതുപോലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ പക്ഷെ താലി കെട്ടുന്ന ആ നിമിഷംമുതൽ അവൻ ജീവിക്കുന്നതു ത്താലികെട്ടിയ പെണ്ണിനെ വേണ്ടി ആയിരിക്കണം…. അത് നീ ചെയ്തില്ല. പിന്നെയെന്താണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറയേണ്ടത്”?

“അച്ഛന് ശരിയെന്നു തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാം…”

“എൻറെ ശരികളുടെ അല്ല നീതി യോടൊപ്പം ഞാൻ നിൽക്കും” നാളെ ബാലനും അവളുടെ അമ്മാവനും കൂടി ഇങ്ങോട്ട് വരും കാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചതിനു ശേഷം ഉള്ള തീരുമാനം നിന്നെ അറിയിക്കാം”

അപ്പോഴേക്കും വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് മിത്ര അകത്തേക്ക് വന്നു

” മോൾ പറഞ്ഞതുപോലെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കട്ടെ അച്ഛൻ മിത്രയോട് ചോദിച്ചു”

“എം ”

“ഇതിനൊക്കെ കുറച്ചധികം സമയം ആകും എന്തായാലും മോൾ സമാധാനമായി പരീക്ഷയെഴുതി വാ അപ്പോഴേക്കും നമുക്ക് ഇതിൽ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താം”

“ശരി ”

“പൊയ്ക്കോ ”

ഞാൻ ആണ് ആദ്യം ഓഫീസ് മുറി വിട്ട് വെളിയിൽ വന്നത്

ചുറ്റുമുള്ളവരെ ആരെയും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല ഞാൻ പതുക്കെ മുറിയിലേക്കുപോയി…..

കബോർഡിൽ നിന്ന് ഒരു എയർ ബാഗ് എടുത്ത് അത്യാവശ്യം വേണ്ട ഡ്രസ്സും സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും എല്ലാം ഞാനതിൽ പാക്ക് ചെയ്തു……(തുടരും )

 

ശിശിര ദേവ്

മുൻഭാഗങ്ങൾക്കായി ഈ ലിങ്കിൽ പോവുക

 

ശിശിര ദേവ് മറ്റു നോവലുകൾ

വൈകി വന്ന വസന്തം

വർഷം

നഷ്ടപ്പെട്ട നീലാംബരി

 

ഇവിടെ കൂടുതൽ വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ നോവലുകളും വായിക്കുക

അക്ഷരത്താളുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച എല്ലാ കഥകളും വായിക്കുക

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

1 thought on “വേഴാമ്പൽ – പാർട്ട്‌ 26”

  1. ജീവിതത്തിൽ ഒരു ദിശയിൽ പോകേണ്ടവർ ഇരുവഴികളിലേക്ക് ആകുമോ?

Leave a Reply