ദുർഗ്ഗ – ഭാഗം 5

3287 Views

durga novel

അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ വിതുമ്പി വിതുമ്പി കരഞ്ഞു.. ആശ്വസിപ്പിക്കാനോ ചേർത്ത് നിർത്താനോ ആരും ഇല്ല… എന്റെ കണ്ണുനീർ കണ്ടിട്ടാകാം അമ്പിളി വരെ മേഘക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞു…

കുറെ നേരം കരഞ്ഞു… എന്നാലും ഒരു വാക്ക് പോലും അവൾ പറയാതെ… അവൾ അയച്ച ആ സോറിയിൽ എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു…

വീണ്ടും എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വന്നു.. ഞാൻ ലാപ് എടുത്തു അകത്തു കയറി..

“മറ്റവളെ കാണാൻ പോയതായിരിക്കും… ചതിയൻ..”

ദുർഗ്ഗ എണീറ്റിരുന്നു പറഞ്ഞ കാര്യം ആണ് ഇത്.. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..

“എന്താ നാവ് ഇറങ്ങിപോയോ? രാത്രി മൂന്ന് മണിക്ക് ഫോണും കൊണ്ട് നടക്കുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയാം…”

അവൾ വീണ്ടും ചൊറിഞ്ഞു..

“അതേടീ നായിന്റെ മോളെ…! മറ്റവളെ കണ്ടു.. ഇന്ന കൊണ്ടുപോയി തിന്നടീ…! എന്നിട്ടു തീരുമാനിക്ക് ആരാ ചതി ചെയ്തത് എന്ന്…!”

ഞാൻ അലറിക്കൊണ്ട് ഫോൺ അവൾക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു കൈ ചുരുട്ടി അലമാരക്ക് ആഞ്ഞു ഒരു ഇടി ഇടിച്ചു..

ഇത്ര നാളത്തേയും ഫ്രാസ്ട്രഷൻ ഒതുക്കി വച്ചതൊക്കെ പുറത്തു വന്നു..

ചില്ലില്ലാത്ത ഭാഗത്തു ആണ് ഇടി കുടുങ്ങിയത്.. മഹാഗണി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ അലമാരയുടെ ഫ്രണ്ട് ഡോർ ഇടതു വശം വല്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടി കീറി..

അതേപോലെ എന്റെ കയ്യും നന്നായി വേദനിച്ചു..

എന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ഭാവമാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ ദുർഗ്ഗ ശരിക്കും വിറച്ചു.. അവൾ ബെഡിൽ നിന്നും ഒരടി നീങ്ങി പുറകോട്ടു പോയി..

കണ്ണും മിഴിച്ചു എന്നെ പേടിയോടെ നോക്കി…

“ഇനി എന്നെ ചതിയൻ എന്നെങ്ങാനും വിളിച്ചാൽ കൊല്ലും പട്ടി നിന്നെ ഞാൻ…എടുത്തു നോക്കെടീ കോപ്പേ നിന്റെ ചേച്ചിയുടെ നാടകം….”

അതും പറഞ്ഞു അവിടെ കിടന്ന ഒരു കസേര ചവുട്ടി തെറിപ്പിച്ചു ഞാൻ വീണ്ടും ബാൽക്കണിയിൽ പോയി നിന്നു..

കൈ വിട്ടു പോയല്ലോ എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തു.. വേണ്ടായിരുന്നു.. കയ്യും നല്ല വേദന.. അലമാരയും പൊട്ടി.

പുറകിൽ കതക് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കെട്ടു.. അവൾ ആയിരിക്കും.. ഇപ്പൊ തുടങ്ങും ചൊറിച്ചിൽ..

“ഏട്ടാ?”

മാന്യമായ വിളി..

“ഏട്ടൻ ചത്തു.. എന്താ വേണ്ടേ നിനക്ക്? ഒന്ന് പോയി തരുമോ? അല്ലേൽ കുറച്ചു വിഷം കലക്കി താ…!”

അനക്കം ഒന്നും ഇല്ല..

കതക് അടയുന്ന ശബ്ദം കെട്ടു.. ഞാൻ പിന്നെ റൂമിൽ പോയില്ല.. അവിടെ ചൂരൽ കസേരയിൽ ഇരുന്നു അവസാനം എങ്ങിനെയോ ഒന്ന് മയങ്ങി..

പക്ഷെ ആ രാത്രി കൊണ്ട് ലക്ഷ്മിയെ ഞാൻ മനസ്സിൽ നിന്നും പടി ഇറക്കി വിട്ടിരുന്നു.

രാവിലെ ഞാൻ എണീറ്റ് റെഡി ആയി ഷോറൂമിലേക്ക് പോയി..

ഒന്നും കഴിക്കാൻ നിന്നില്ല. ദുർഗയെ കണ്ടും ഇല്ല.. അന്ന് നല്ല സെയിൽ നടന്നു..

മൂന്ന് എൽഇഡി ടീവിയും അതിനോട് ഉള്ള ഉപകരണങ്ങളും രണ്ടു ഹോം തീയേറ്ററും വിറ്റു..

അതൊക്കെ സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്ന കാര്യം ആണ്.. കട അടച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. നോക്കാൻ വേറെ ഒരു ചെക്കൻ ഉണ്ട്.. ഞാൻ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ നടന്ന സെയിൽ ലിസ്റ്റ് നോക്കി..

വളരെ കൂടുതൽ ആയിരുന്നു.. മാസത്തിൽ പത്തു സെറ്റ് ഒക്കെ പോയാൽ അത്ഭുതം എന്ന് കണക്കാക്കിയിരുന്ന ഞാൻ ലിസ്റ്റ് കണ്ടപ്പോൾ കിളി പോയ അവസ്ഥ ആയി.. ഇത്ര ദിവസം കൊണ്ട് വിറ്റു പോയത് ഇരുപതിൽ കൂടുതൽ ടീവി മാത്രം..

ബാക്കി വേറെ.. ഭാഗ്യം തന്നെ.. എന്നാൽ കുടുംബ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങനെ ഒന്ന് ഇല്ലാത്തത് പോലെ..

അന്നും വൈകി ആണ് വീട്ടിൽ പോയത്..

“എന്താടാ നിന്നെ കാണാൻ പോലും ഇല്ലല്ലോ…”

അമ്മ പരാതി പറഞ്ഞു..

“എന്നെ കണ്ടു ചിലരുടെ സമാധാനം പോകണ്ട എന്ന് കരുതി തന്നെ ആണ് അമ്മെ… “

ഞാനും മറുപടി കൊടുത്തു.. അത് കേട്ട് കൊണ്ട് ദുർഗ്ഗ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

ഞാൻ റൂമിലേക്ക് ചെന്ന് കുളിച്ചു.. വസ്ത്രങ്ങൾ ഒക്കെ എടുത്തു വാഷിംഗ് മെഷിനിൽ ഇടുമ്പോൾ ആരോ പുറകിൽ വന്നു നിന്നു..

“ഇതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്തോളാം…”

“എന്റെ കൈ ഒടിഞ്ഞിട്ടില്ല.. ഇനി ഒടിഞ്ഞാലും നീ ചെയ്യണ്ട…”

“എന്നോടെന്തിനാ ദേഷ്യം? ചേച്ചി അങ്ങനെ ഒക്കെ കാണിച്ചതിന്…”

“ചേച്ചിയുടെ അല്ലെ അനിയത്തി…..”

“ദേ അനാവശ്യം പറയരുത്.. എന്റെ ബെഡിൽ നിന്നല്ല കണ്ടവളുമാരുടെ അടിവസ്ത്രം കിട്ടിയത്.. അത്ര പുണ്യാളൻ ഒന്നും ആകേണ്ട.. “

ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നിന്നു..

“പുണ്യാളൻ ആകുന്നില്ല.. നാളെ നിന്റെ വീട്ടിൽ പോകുകയാണ്.. ബാക്കി എല്ലാം പറഞ്ഞത് പോലെ.. “

അതോടെ അവൾ വീണ്ടും ഗ്യാസ് പോയ ബലൂൺ പോയത് പോലെ ആയി..

“ശരിക്കും എന്നെ ഒഴിവാക്കും? ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ അല്ലെ?”

ആ ചോദ്യം സത്യത്തിൽ എന്റെ ഹൃദയം നോവിച്ചു.. എന്നാലും ഇവളുടെ ഈഗോ അല്പം കുറക്കണം…

“മ്മ്മ്.. ഒഴിവാക്കും…അല്ലെങ്കിലും നീ എന്നോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം കൊണ്ടൊന്നും അല്ലല്ലോ… “

“എന്നാൽ നോക്കിക്കോ.. ഞാൻ വേറെ ഒരുത്തനെ കെട്ടും..”

അവൾ വാശിയോടെ പറഞ്ഞു..

“കെട്ടിക്കോ.. ഐ ഡോണ്ട് കെയർ…”

ഞാൻ അതും പറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ അവിടെ തന്നെ ആലോചിച്ചു നിന്നു..

അവൾക്ക് അവളുടെ അച്ഛനെ ഓർത്തു ആണ് ഈ വേവലാതി എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം..

***

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ..ഞാൻ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ഡ്രസ്സ് മാറി..

അവൾ എന്തോ ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.. ഇരിപ്പൊക്കെ കണ്ടാൽ പാവം തോന്നുന്നുണ്ട്..

സംഗതി ന്യായം അവളുടെ കയ്യിൽ തന്നെ ആണ്.. പക്ഷെ ഒറ്റബുദ്ധി ആണ് പെണ്ണിന്.

എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.. ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു.. ഇവിടെ നിന്നും ഇരുപതു കിലോമീറ്റർ ദൂരം ആണ് ഉള്ളത് അവളുടെ വീട്ടിൽ.

ഞാൻ നല്ല ശബ്ദത്തിൽ പാട്ടു വച്ചു..

അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ അച്ഛനും  അമ്മയും  രണ്ടുപേരും പുറത്തു എങ്ങോട്ടോ പോകാൻ തയാറായി നിൽക്കുന്നു..

“മോനെ ക്ഷമിക്കണം.. ഒരു മരണം നടന്നു.. പോകാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ഞങ്ങൾ വൈകുന്നേരം വരാം.. “

അച്ഛൻ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് നിരസിക്കാൻ തോന്നിയില്ല..

“ശരി പോയിട്ട് വാ അച്ഛാ..”

എന്ന് ഞാനും പറഞ്ഞു..

അവർ പോയപ്പോൾ അവൾ എന്നെ നോക്കി അകത്തേക്ക് ചെന്നു.. ഞാനും ചെന്നു..

“അല്ലെങ്കിൽ എന്തിനാ ഞാൻ അവർ വരുന്നത് വരെ ഇരിക്കുന്നത്? അപ്പൊ ശരി ഞാൻ പോണു.. ഇനി ഡിവോഴ്സ് പേപ്പർ ഒക്കെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് അയച്ചോളാം…”

ഞാൻ അവളോട് സീരിയസ് ആയി പറഞ്ഞു.. അവൾക്ക് എന്തോ പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു..

എന്നാൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി ഇരിക്കുന്നു..

“എനിക്ക് ഒന്ന് ബാത്ത്റൂമിൽ പോണം…”

ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മുകളിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി..

ഞാൻ ലച്ചുവിനെ ഓർത്തു കൊണ്ട് സ്റ്റെപ് കയറി ചെന്നു.

ഇവരുടെ റൂമിൽ അല്ല ഞാൻ പോയത്.. ഉപയോഗിക്കാതെ കിടന്ന റൂമിൽ ആണ്.

ബാത്രൂം ഉപയോഗിച്ച് റൂമിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ഞാൻ എന്റെ ഷൂ ലെസിൽ തന്നെ ചവുട്ടി ബാലൻസ് പോയി മുൻപോട്ട് അലച്ചു വീണു..

അടുത്ത് കിടന്ന മേശയിൽ പിടിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ ഇരുന്ന ഒരു ഗ്ലാസ് ജാറിൽ ആണ് പിടുത്തം കിട്ടിയത്..

അതും കൊണ്ട് നിലത്തു വീണ ഞാൻ വേദന കൊണ്ട് ചുരുണ്ടു പോയി…

ഒരുവിധത്തിൽ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു വയറിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി..

ഗ്ലാസ് ജാർ പൊട്ടി അതിന്റെ ഗ്ലാസിന്റെ തന്നെ പിടി എന്റെ വയറിൽ ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. അതിന്റെ ഒഴിഞ്ഞ ഉള്ളിൽ കൂടെ ചോര ചീറ്റുന്നു..

ഞാൻ അത് വേഗം വലിച്ചു ഊരി.. അതൊരു അബദ്ധം ആയിരുന്നു.. ചോര ശക്തിയിൽ ചീറ്റി തെറിച്ചു.

എന്തെങ്കിലും ശരീരത്തിൽ കുത്തി കയറിയാൽ വലിച്ചു ഊരരുത് എന്ന കാര്യം ഞാൻ മറന്നു പോയിരുന്നു..

വേദന തോന്നിയില്ല പക്ഷെ ചോര വല്ലാതെ പോകുന്നു.. നിലത്തു തളം കെട്ടി ചോര..

ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ അത് ചോരയിലേക്ക് വീണുപോയി.. ഡിസ്പ്ലേ നോക്കി ഒന്നും കാണുന്നില്ല..

“ദുർഗ്ഗെ??”

ഞാൻ ഒച്ചയിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ ചോര കൂടുതൽ ചാടി.. ഞാൻ വേഗം കർചീഫ് എടുത്തു മുറിവിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി എണീറ്റ് നിന്നു.. വേദന കൂടി കൂടി വന്നു..

മെല്ലെ താഴേക്ക് നടന്നു.. ഞാൻ പോകുന്ന വഴിയിൽ ഒക്കെ ചോര വീണുകൊണ്ടിരുന്നു..

സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങിയതൊക്കെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടി ആണ്.. അടിയിൽ എത്തി ചുറ്റും നോക്കി.. എന്റെ കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച്ച കുറഞ്ഞു വരുന്നതായി തോന്നി..

“ദുർഗ്ഗാ…”

ഞാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു.. അവൾ കേട്ടില്ല. മുകളിൽ പോയി എന്നെനിക്ക് തോന്നി..

സമയം ഇല്ല.. ഇങ്ങനെ പോയാൽ ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്നു മരിക്കും എന്നെനിക്ക് തോന്നി..

മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.. 

കാറിൽ കയറി ഇരുന്നു.. കീ അതിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.. ഞാൻ കാറിൽ നിന്നും ടിഷ്യ്യൂ എടുത്തു കർച്ചീഫിന്റെ ഒപ്പം അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടുവണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു…

അപ്പോഴാണ് വേറെ ഒരു കാർ ഗേറ്റ് കടന്നു വന്നത്.. അവളുടെ അമ്മാവന്റെ കാർ ആണ്..

അതോടെ ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.. എന്റെ കാറിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് അവളുടെ അമ്മാവന്റെ മകളും ഭർത്താവും ആണ്..

അവൾ എന്റെ ചോരയിൽ കുളിച്ച കോലം കണ്ടു അലറി വിളിച്ചു.. അവൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നതും എന്റെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി താഴേക്ക് വീണതും ഒരുമിച്ചു ആയിരുന്നു..

***

കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ ഐസിയൂ ആണെന്ന് തോന്നി.. തോന്നൽ അല്ല അതെ.

ആരും ഇല്ല.. എങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തി എന്നോ.. ആഹ്ഹ അവളുടെ അമ്മാവന്റെ മകൾ പവിത്ര എന്നെ കണ്ടു അലറി കരഞ്ഞതും അവൻ എന്നെ എടുത്തു വണ്ടിയിൽ കയറ്റി വണ്ടി വിടുന്നതും ആരോ എന്റെ തല മടിയിൽ വച്ച് മുറിവ് അമർത്തി പിടിച്ചതും ഓർമ ഉണ്ട്..

പവിത്ര തന്നെ ആയിരിക്കണം.. അല്ല.. കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ദേവി ഏട്ടന് ഒന്നും വരുത്തരുതേ എന്ന്…”

ഡുർഗ്ഗ ആയിരുന്നോ?

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഡോക്ടർ വന്നു അപകടനില തരണം ചെയ്തു എന്നും ബ്ലഡ് കുറെ പോയിരുന്നു എന്നും ഏതോ ഭാഗത്തിൽ കേടു പറ്റാതിരുന്നത് കൊണ്ട് ജീവൻ പോയില്ല എന്നും പറഞ്ഞു.. എനിക്ക് മനസിലായില്ല.

വയറിൽ നല്ല വേദന തോന്നി..

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്നെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റി.. അപ്പുവും അമ്മയും അച്ഛനും, അവളുടെ അമ്മയും അച്ഛനും അവളും, പിന്നെ എന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന പവിത്രയും അവളുടെ ഭർത്താവും ഉണ്ടായിരുന്നു..

കുറെ കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു.. ദുർഗ്ഗ ഒരു മൂലക്ക് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഒരു അനക്കവും ഇല്ല.. കണ്ണ് പോലും ചലിക്കുന്നില്ല.. ഇവൾ ചത്തോ?

അവളുടെ സാരിയുടെ അര ഭാഗത്തു നിറയെ ചോര കണ്ടപ്പോൾ ആണ് എന്റെ തല മടിയിൽ വച്ചതു ദുർഗ്ഗ ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായത്..

പവിത്ര എന്റെ അടുത്ത് വന്നു..

“ഏട്ടാ.. ഇനി ലക്ഷ്മിയെ അല്ല കേട്ടോ വിളിക്കേണ്ടത്.. ദുർഗയെ ആണ്… “

അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണ് അത് പറഞ്ഞത്.. എനിക്ക് മനസിലായില്ല.. പക്ഷെ ബോധം പോയപ്പോൾ ഞാൻ ലച്ചുവിനെ ആണ് വിളിച്ചത് എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.. അപ്പുവിനെയും..

ദുർഗ്ഗയുടെ മടിയിൽ കിടന്നു ഞാൻ ലക്ഷ്മിയെ വിളിച്ചു.. പൊളിച്ചു..

പവിത്രയും ഭർത്താവും പോയി.. എല്ലാവരുടെയും മുഖം മുറുകി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.. ദുർഗയെ എല്ലാവരും കുറ്റപ്പെടുത്തി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി..

“ഞാൻ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തിട്ടുണ്ട്…”

അവളുടെ അച്ഛൻ എല്ലാവരോടും കൂടി പറഞ്ഞു.. എല്ലാവരും അങ്ങേരെ നോക്കി.

“ഇവൾ ഇനി വീട്ടിൽ നിൽക്കട്ടെ.. ഇത് ശരിയാകില്ല.. കെട്ടിയവൻ അപകടം പറ്റി കിടന്നപ്പോൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത സാധനം.. എന്റെ മക്കൾ ഒക്കെ എന്താ ദേവി ഇങ്ങനെ ആയത്??”

അയാൾ കരയുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു..

അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ഞെട്ടൽ തോന്നി.. ദുർഗക്ക് ഒരു അനക്കവും ഇല്ല..

വീട്ടിലെ എല്ലാവരും അത് ശരി വച്ചു എന്ന് എനിക്ക് മുഖം കണ്ടപ്പോൾ മനസിലയി..

“അച്ഛാ.. അവൾ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ല… ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചിരുന്നു.. എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരുന്നത് കൊണ്ടാണ്.. അവൾ റൂമിൽ ആയിരുന്നു..”

ഞാൻ മെല്ലെ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എന്നെ നോക്കി.. ആ കണ്ണിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു നനവ് ഞാൻ കണ്ടു..

“അതെങ്ങനെ? അല്ലെങ്കിലും മോൻ എന്തിനാ ഉപയോഗിക്കാതെ കിടന്ന റൂമിൽ പോയത്?

ഭാര്യയുടെ റൂമിൽ അല്ലെ മോൻ പോകേണ്ടത്? നിങ്ങൾ തമ്മിൽ എന്തോ ഇഷ്യൂ ഉണ്ടെന്നു എനിക്ക് അറിയാം.. മോന്റെ വീട്ടുകാരും അത് തന്നെ ആണ് പറഞ്ഞത്.. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം..

മോന് ഒരു മാസം ബെഡ് റസ്റ്റ് വേണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..  ഇവൾ ആണ് കാരണം ഇതിനൊക്കെ.. അവൾ തന്നെ മോനെ നോക്കട്ടെ..

ഇന്നേക്ക് മുപ്പതാം ദിവസം ഞാൻ വന്നു ഇവളെ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുവരാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും..

അന്ന് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തമ്മിൽ തീരുമാനിക്കുക.. ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കണോ അതോ പിരിയാണോ എന്ന്…”

അങ്ങേരു പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവരും ശരി വച്ചു.. അതിനു ശേഷം എന്നെ നോക്കി..

“സമ്മതം….”

ഞാനും പറഞ്ഞു.. ഡുർഗ്ഗ എന്നെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി.. അതിൽ എന്താണെന്നു പറയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു നോട്ടം..

തുടരും

 

 

Get all the Latest Online Malayalam Novels, Stories, Poems and Book Reviews at Aksharathalukal. You can also read all the Latest Stories in Malayalam by following us on Twitter and Facebook

aksharathalukal subscribe

പുതിയ നോവലുകളും കഥകളും ദിവസവും ഇന്‍ബോക്‌സില്‍ ലഭിക്കാന്‍ ന്യൂസ് ലെറ്റർ സബ്‌സ്‌ക്രൈബ് ചെയ്യാം

©Copyright work - All works are protected in accordance with section 45 of the copyright act 1957(14 of 1957) and shouldnot be used in full or part without the creator's prior permission

Leave a Reply